The Vremde Mirror

Het gaat niet zo schitterend met de bibliotheeksector in Vlaanderen. De Vlaamse Regering kan dit niet langer aanzien en schiet het bibliotheekwezen nu te hulp. Ook niet-monniken mogen vanaf 2016 boeken overschrijven. Dat is per decreet vastgelegd. ‘Zo kunnen bibliotheken hun collecties makkelijker up-to-date houden,’ aldus Vlaams Minister van Cultuur Sven Gatz (Open VLD).

Een monnik aan het werk in een Vlaamse bibliotheek. Als het van de Vlaamse Regering afhangt, zal deze in zijn bezigheden vanaf 2016 bijgestaan kunnen worden door een niet-monnik.

U heeft het vast al wel eens meegemaakt. U stapt een bibliotheek binnen op zoek naar de nieuwste roman van Hendrik Conscience. Maar na de laag stof van enkele boeken te hebben geblazen en de papyrusrollen eens betast te hebben, komt u al snel tot de vaststelling dat Consciences laatste bestseller door zijn recente verschijningsdatum nog niet is overgeschreven. Hoogst vervelend.

Dat vindt ook Vlaams Minister van Cultuur Sven Gatz, die zich als een pitbull in de materie heeft gebeten. ‘Het probleem van de wachtlijsten van boeken die nog overgeschreven moeten worden in het aan de bibliotheek grenzende scriptorium, moet dringend aangepakt worden. Het duurt soms wel enkele decennia vooraleer een boek langs elke bibliotheek is geweest om overgeschreven te worden. Om dit sneller te doen verlopen, hoeven mensen die boeken overschrijven geen monnik meer te zijn, zolang ze maar man zijn.’

Hier raakt Gatz een gevoelige snaar. Boeken overschrijven is altijd al beschouwd als een monnikenwerkje. ‘De Vlaamse Regering profileert zich zo als progressieve regering die openstaat voor innovatie en nieuwe denkbeelden wars van alle dogma’s en taboes. Het zal revolutionair klinken: maar waarom niet beginnen werken met fichebakken? Dodelijk efficiënt.’

De bibliotheeksector betreurt dat de Vlaamse Regering de boekdrukkunst in bibliotheken afschaft, maar is de Vlaamse Regering erkentelijk niet in een belevingscentrum te worden ondergebracht.

Gisteren liep Tom Boonen bij een val in Parijs-Nice een schouderverrekking op. Hierom wordt Parijs-Roubaix uitgesteld naar de eerste zondag tijdens de Tour de France, een wielerwedstrijd die Tom Boonen vanwege de lastigheidsgraad traditiegetrouw toch niet rijdt.

Geen ondenkbare piste dat Tom Boonen dit jaar toch nog Parijs-Roubaix wint.

In ideale omstandigheden zou Parijs-Roubaix op zondag 12 april plaatsvinden, maar door de blessure van Tom Boonen is dat nu wel een bijzonder ongelukkige timing. Op vraag van de ploegleiding van Etixx-Quick Step (de ploeg van Tom Boonen) en Sporza (het pr-bureau achter Tom Boonen) wordt Parijs-Roubaix nu uitgesteld.

Dat Parijs-Roubaix nu op 5 juli wordt verreden, zal velen de wenkbrauwen doen fronsen. ‘Maar dat is het enige weekend dit wielerseizoen dat er nog geen koers of feestje op mijn programma staat,’ verklaart Boonen. ‘Want naar de Tour ga ik toch sowieso niet. Ik ben niet zot.’

Ook onder de fans van Tom Boonen heerst er grote opluchting. ‘Dat veroorzaakt nog altijd een dubbele hartverzakking als je Boonen op de grond ziet liggen, zelfs na de vele tuimelpertes die al voorafgingen,’ vertelt Michel Wuyts. ‘Het uitstellen van Parijs-Roubaix is een overwinning van het gezond verstand. Want een Parijs-Roubaix zonder Boonen is als een Ronde van Vlaanderen zonder Muur. Ondenkbaar.’

Als de schouderblessure van Boonen tegen begin juli nog niet voldoende hersteld is, ligt er al een noodscenario klaar. Volgens organisator van Parijs-Roubaix ASO moet het mogelijk zijn om de wegen van Parijs-Roubaix in een mum van tijd te asfalteren zodat de schouders van Boonen minder schokken hebben op te vangen.

In plaats van de autosnelwegen richting Vremde te nemen, kiezen automobilisten er steeds vaker voor om via sluipwegen op hun bestemming te geraken. Politie en politiek staan machteloos tegenover deze weggebruikers, daar deze zich steeds beroepen op passages uit de Bijbel waarin sluipverkeer wordt vergoelijkt.

Een automobiel zet zich op een sluipweg aan de kant om een andere gemotoriseerde vierwieler door te laten. Het gebeurt alsmaar vaker in naam van God.

Het is een gewone maandagochtend op Smeendijk omstreeks 10:00. Een automobilist gebruikt er de rijweg om zich te verplaatsen van Lier naar Vremde. Een politieagent houdt hem tegen en vraagt wat hij daar aan het doen is. ‘Ik ben op weg naar Vremde,’ antwoordt de autobestuurder zonder enig gewetensbezwaar. ‘Sluipverkeer of niet?’ vraagt de politieagent daarop. ‘Sluipverkeer, maar wel in naam van God,’ repliceert de man terwijl hij met zijn Bijbel zwaait en op het punt staat te vertellen hoe Mozes de Rode Zee als sluipweg gebruikte om Egypte te ontvluchten. ‘Oké, u mag doorrijden,’ zucht de agent.

‘Dit is geen alleenstaand geval,’ vertelt commissaris-generaal van de Belgische federale politie Catherine De Bolle. ‘Politieagenten komen steeds vaker in dit soort van netelige situaties terecht. Versterking is vereist. Nu worden onze agenten onvoldoende beschermd tegen deze godsdienstfanatici. Want voor je het weet begint zo’n automobilist uit de Bijbel voor te lezen.’

Ook de politiek zit met de handen in het haar. ‘Tegen dit soort religieus fundamentalisme is niemand opgewassen,’ vertelt burgemeester Koen T’Sijen (Pro). ‘De Bijbel is een boek vol passages die niet meer passen in de hedendaagse context. Maar het zijn wel deze passages die door automobilisten worden aangegrepen om hun daden te verantwoorden, bijvoorbeeld door met hun automobiel Smeendijk onveilig te maken.’

Toch blijft het gemeentebestuur niet bij de pakken zitten. Schepen voor Openbare Werken Dirk Crollet (CD&V) zet nu een contrapropaganda campagne op poten om dit religieus sluipverkeer te ontmoedigen. ‘We starten een eerste proefproject in Smeendijk. Behalve balkjes, een wasbord en nog meer putten, gaan we er ook een dubbele onoverkapte gracht aanleggen die de rijweg dwarst.’

15/12/1788 – 10/01/1789: De eerste Amerikaanse presidentsverkiezingen in de geschiedenis van de mensheid

09/03/2015 – 16/03/2015: De verkiezingsweek voor het nieuwe logo van The Vremde Mirror

Jawel, jawel. Na de volksraadpleging in 2009 over de Oosterweelverbinding barst er deze week weerom een knallend feestje van de democratie los dat nog lang zal nazinderen. Op Facebook (de niet-Russische versie van VKontakte) kan u vanaf vanmorgen 09:00 tot volgende week maandag 09:00 stemmen op het logo dat u het meest bekoort. Dan sluiten de stembussen en leest de redactie van zijn scherm af hoeveel likes elk logo heeft vergaard. Indien meervoud heeft bij benadering de helft van de inwoners van Vremde gestemd.

Niet zo snel! Facebook, likes? Omdat The Vremde Mirror een Duivelspact heeft gesloten met Mark Zuckerberg, dient u geabonneerd te zijn op Facebook om te kunnen stemmen. U heeft tot maandag 16/03 om 09u00 ’s ochtends de tijd om uw stem uit te brengen. Dit doet u door het logo waar uw hart het snelst van gaat bonzen, te belonen met een like. Dat doet u door op het duimpje te klikken.

U kan ook op beide logo’s stemmen. Maar volgens ingewikkelde wiskundige berekeningen had u intussen beter iets anders gedaan. En verrassing verrassing: het logo met de meeste likes wint.

Waarom een week tijd om te stemmen? Gewichtige beslissingen vragen de nodige bedenktijd. We willen het niet op ons geweten hebben dat u in een vlaag van impulsiviteit stemt op iets waarvoor u eigenlijk niet staat. Dat is zo 25 mei 2014.

Een nevenwerking van Facebook is dat het plebs van de Witte Wijk ook mee kan stemmen. Maar zij zijn (volgens de wet) evenveel mens als alle anderen en zijn dus ook stemgerechtigd.

Waar blijven die logo’s? Twee dappere lieden uit Groot-Vremde (Vremde of Boechout) waagden zich aan deze gevaarlijke onderneming. Cartoonisten die zelfs anoniem niet meer op straat kunnen komen nu uit vrees door plaatselijke religieuze fundamentalisten die het niet zo begrepen hebben op satire te worden verketterd. Zij verdienen hierom al uw respect.

U kan door op deze link te klikken stemmen op één van onderstaande logo’s.

Inzending van een anonieme aanbidder/aanbidster.

Inzending van ****** ***********. Om hem/haar te beschermen tegen godsdienstgekkies, wordt zijn/haar naam hier gecensureerd.

Help! Mijn kind blijkt na duizend onderzoeken geen leer- of ontwikkelingsstoornis te hebben. Je zal maar een radeloze ouder zijn die deze vervelende diagnose te horen krijgt. De volgende vraag is dan: ‘Wat nu?’ Het CLB (Centrum voor Leerlingenbegeleiding) pakt nu uit met een begeleidingstraject voor kinderen zonder leerstoornis.

Ook achter deze poort gaan er kinderen schuil zonder leerstoornis.

ADHD, autisme, Asperger, dyslexie, dyscalculie, glutenallergie… Je kind zal het allemaal maar niet hebben. De nachtmerrie van elke ouder. ‘Waar ben ik als ouder toch tekort geschoten?’ is dan de eerste vraag die gesteld wordt. ‘Had ik toch niet moeten stoppen met roken en drinken tijdens mijn zwangerschap?’ is vaak een bijkomende vraag.

Het CLB ziet het probleem in en lanceert een brochure: Een kind zonder leerstoornissen: als een leerstoornis ontwikkelen niet vanzelf gaat. Daarnaast gaat het kinderen zonder leerstoornis ook extra begeleiden, onderwerpen aan nog meer psychiatrische tests en op een pedagogisch verantwoorde manier tips geven om een of andere hippe stoornis te ontwikkelen.

Kinderpsychiater Peter Adriaenssens is blij dat kinderen zonder leer- of ontwikkelingsstoornissen eindelijk aangepakt worden. ‘Kinderen zonder leerstoornis zijn kinderen die hun problemen juist het best weten te verbergen. Geen stoornis hebben mag wel lekker hipster klinken, maar eigenlijk is het aandachttrekkerij van de bovenste plank. Op de speelplaats staan ze geïsoleerd. Nu past dat wel mooi bij hun imago, maar in feite missen ze warmte en geborgenheid met op den duur minderwaardigheidscomplexen en onverwerkte jeugdtrauma’s die tijdens hun brugpensioen tot uiting zullen komen als gevolg.’

‘Wanneer in een klasgesprek elkeen al zijn stoornissen mag opsommen en een kind moet opbiechten er geen te hebben, is dat zonder meer aandoenlijk,’ vertelt Adriaenssens. ‘Het zal jouw kind maar zijn. Nog voor ze acht jaar tijd nodig hebben om hun studies filosofie aan de universiteit af te ronden om vervolgens een sabbatjaar in te lassen om een wereldreis te maken, zijn ze in de ogen van de buitenwereld al mislukt in het leven.’

Een moeder van een kind zonder leerstoornis getuigt: ‘Dan noemen we onze kleine speciaal Kelly zodat de kans op ADHD, autisme, dyslexie of de combinatie van de drie bijna 100% is. Blijkt ze geen van de drie te hebben, maar gewoon dom te zijn. Geen idee van wie ze dat heeft. Maar ik kan u verzekeren dat het voor een moeder dan niet gemakkelijk is aan de schoolpoort, wanneer je andere ouders hoort pronken met hun kind dat lijdt aan mentale retardatie.’

Een unicum in Vlaanderen. De Universiteit van Antwerpen trekt naar de beurs. De UA profileert zich zo verder als een louter door economische motieven gedreven bedrijf dat kant- en klare werknemers aan de arbeidsmarkt wil afleveren.

De Universiteit van Antwerpen, het nieuwste bedrijf dat zijn heil op de beurs zoekt.

Het was een duidelijk opgetogen CEO Alain Verschoren die het nieuws bekendmaakte. Vanaf 1 oktober 2015 kan u aandelen kopen van de UA, een dan beursgenoteerde instelling. De UA wil op de beurs 100 miljoen euro ophalen. Dat bedrag zal gebruikt worden om nog meer recepties te houden, de corebusiness van de UA.

‘Onze economische partners Agoria, VOKA, UNIZO en de porno-industrie stuurden ook al langer aan op een beursgang,’ vertelt CEO Verschoren. ‘Dat lag in het verleden soms nogal gevoelig. Bepaalde stromingen binnen de universiteit vonden dat een universiteit niks te zoeken heeft op de beurs. Het is nu een belangrijk en duidelijk signaal naar onze partners toe dat we die stemmen negeren en dat winst maken en cijferzucht de belangrijkste drijfveren van de UA zijn.’

‘Dat vereist ook een wijziging in discours,’ aldus Verschoren. ‘De professoren, studenten, poetsvrouwen en administratieve medewerkers mogen we nu wel machines noemen. Wanneer een academicus weigert voor de 37ste keer een onderzoek te herkauwen en erover te publiceren in een commercieel wetenschappelijk tijdschrift, zal hij de gevolgen daarvan moeten dragen. Wie niet in de pas loopt van de publicatiecultuur brengt de economische meerwaarde van onze instelling in gevaar.’

‘Een universiteit moet immers volledig ten dienste worden gesteld van de economie,’ licht de CEO van de UA zijn visie toe. ‘Humane richtingen zijn economisch geheel irrelevant en zullen daarom vanaf komend academiejaar definitief verdwijnen. Humane wetenschappen leiden af van de essentie: winst maken en zoveel mogelijk publiceren om plaatsen te stijgen in de wereldranking van universiteiten.’

‘Toch verdwijnen de humane studierichtingen niet helemaal,’ benadrukt Verschoren. ‘De opleiding Taal- en Letterkunde wordt vervangen door een lerarenfabriek in de Haven van Antwerpen.’

De Nederlandse fotograaf Jan Trolbeeckx dong met zijn fotoreeks ‘Vremde, het Harvard aan de Dijle aan de Molenbeek’ mee naar de prestigieuze World Press Photo Awards. Omdat de jury meer genialiteit zag in geënsceneerde foto’s gemaakt in het aftandse gat Charleroi, viel hij net naast de prijzen.

Trolbeeckx ziet Vremde niet zomaar als wingewest om zijn fotografische talenten bot te vieren. ‘Ik zie het als onderzoek. Vremde is een metafoor om de discrepantie tussen arm en rijk in een feodale maatschappij tot uiting te brengen.’

De jury trok de authenticiteit van enkele foto’s van Trolbeeckx in twijfel. ‘Trolbeeckx’ modus operandi om de middeleeuwen weer tot leven te brengen zijn wel heel karikaturaal. We hebben eens goed gelachen met zijn foto’s, maar veel geloof kunnen we er niet aan hechten.’

Bekijk hieronder een selectie van de niet-winnende foto’s.

Paal. Rijmt op feodaal.

Stukje ongerepte natuur. Een compositie van gras en verdorde bladeren zoals je ze alleen maar in Vremde vindt.

De relativiteit der dingen. Bijna niemand in Vremde kan lezen. En die kunnen lezen, weten wel dat ze in Vremde zijn.

Verkeersbord dat duidt op de algemene inburgering van de elektrische fiets.

Deel van een verloederde, verpauperde en aan haar lot overgelaten buurt. Alleen het plebs der plebs durft zich hier te vertonen. Oeps.

Was dit water bevroren, dan was dit een foto van een idyllische beek met idyllisch bevroren water.

De drukste in- en uitvalsweg naar Vremde. #nofilter

De gemeentelijke kleuterschool in Boechout wordt door problemen met de infrastructuur na vijftien jaar al afgebroken. Er werd eerst gedacht aan een nieuwbouw, maar nu blijkt uit onderzoek dat een verhuis naar het Vlaams Parlement de meest efficiënte en doordachte maatregel is.

De nieuwe gemeentelijke kleuterschool van Boechout.

Burgemeester van Boechout Koen T’Sijen (Pro) is tevreden dat er een eerbaar compromis is gevonden. ‘De corebusiness van het Vlaams Parlement en de gemiddelde kleuterklas in de gemeentelijke kleuterschool overlappen nu toch al volledig, waarom ze niet samenbrengen op dezelfde plaats?’

‘Organisatorisch levert dat nauwelijks problemen op. Alle activiteiten die nu plaatsvinden in de kleuterschool gaan gewoon verder in het Vlaams Parlement. Ook de kleuters kunnen zonder probleem overgeplaatst worden: zij zullen er zich als een vis in het water voelen en snel nieuwe vriendjes maken,’ verzekert T’Sijen.

Directeur van het Vlaams Parlement Jan Peumans is in de wolken met de samensmelting. ‘Het Vlaams Parlement begint toch al een aardig uit de kluiten gewassen kleuterschool te worden. Maar dat vergt ook extra investeringen zoals meer wasco’s, plasticine en Duplo-blokken. Allemaal zaken waar in het meerjarenbudget geen rekening mee is gehouden.’

De Boechoutse kleuters zullen wellicht iets vroeger moeten opstaan om op tijd op school aan te komen. ‘Oh, maar we zijn op dat vlak vrij flexibel,’ sust Peumans meteen. ‘We openen pas ergens in de namiddag. En niet komen opdagen is in het Vlaams Parlement de normaalste zaak van de wereld.’

Betondealer Bart Verhaeghe wil op de plaats waar nu de kerk van Vremde staat een heus winkelcomplex uit de grond stampen. Daar moet plaats zijn voor drie beenhouwerijen. Naam van dit megalomane project: Uvlace.

Verhaeghe moet nog maar denken aan de mogelijkheid dat Uvlace er toch niet zal komen en het angstzweet breekt hem al uit.

‘Winkelcomplex, winkelcomplex, het is wel meer dan dat,’ reageert Bart Verhaeghe licht geagiteerd. ‘Uvlace moet een belevingscentrum worden voor jong en oud. Terwijl de kleinste een vlezeke krijgt bij het wachten in de beenhouwerij, kunnen zijn ouders genieten van hoe hun kleine dat vlezeke naar binnen smikkelt.’

Want in het winkelcomplex annex belevingscentrum is er plaats voor drie beenhouwers. Het aantal middenstanders dat voedingswaren verkoopt in Vremde-City verdubbelt zo. Vremde krijgt ook zo vier middenstanders die het brood bij hun vlees moeten verdienen door vlees te verkopen. Niet te megalomaan?

Volgens de tegenstanders van dit project alvast wel. Zij roepen iedereen op in Vremde en omstreken om zich te scharen achter het initiatief 40 Dagen Zonder Uvlace. ‘Voldoende keuze hebben in charcuterie is een mensenrecht,’ zo beamen de organisatoren van dit burgerinitiatief. ‘Maar het winkelcomplex had op zijn minst wel plaats kunnen verschaffen aan een pottenbakker of een mandenvlechter.’

Burgemeester van Vremde Koen T’Sijen (Pro) vindt de ambities van Verhaeghe zeker niet te hoog gegrepen en wil de burgers geruststellen. ‘De bouw van een fontein bij de heraanleg van de dorpskern van Vremde komt niet in gevaar. We hebben dan ook zonder dralen een bouwvergunning toegekend. Een dorp zonder vier beenhouwers is geen echt dorp. Het landelijke karakter van Vremde komt bovendien niet in het gedrang doordat de muren van het belevingscentrum van leem zullen zijn en het dak van stro.’

Vlaanderen wordt de jongste tijd zwaar getroffen door een golf van pop-upidealisme. Een stroming die als nog gevaarlijker geboekt staat dan het Dirk Draulansisme. Dit alles ten gevolge van Dagen Zonder Vlees. Er lijkt de eerstkomende 40 dagen ook niet meteen een eind aan te komen aan deze nieuwe vorm van terreur.

Sojascheuten uit Brazilië: niets zo efficiënt om je ecologische voetafdruk te verkleinen.

Schokkend nieuws: achter het onschuldig ogende initiatief Dagen Zonder Vlees blijkt nu een groep van pop-upidealisten schuil te gaan met vertakkingen in heel Vlaanderen. Toch is het inzetten van het leger deze keer overbodig. Na 40 dagen ontmantelt deze terreurgroep zichzelf.

‘Door de zonnepanelenmoeheid moesten pop-upidealisten wel met iets vindingrijks op de proppen komen,’ vertelt trendwatcher Sigiswald Blindstra die het succes van Dagen Zonder Vlees achteraf wist te voorspellen. ‘En dat werd veertig dagen geen vlees eten en daar heel veel heibel rond maken. Een schot in de roos.’

‘Pop-upidealisten denken de wereld te veranderen door zichzelf overbodige luxe te ontzeggen, creëren een hype om hun onmenselijke opofferingen in het zonnetje te zetten en kijken in hun met morele superioriteit opgewarmde fermettes om de vijf minuten naar hun Dagen-Zonder-Vleesaftelkalender en zuchten eens diep.’

‘Een geniaal concept,’ aldus Blindstra. ‘In plaats van zoals elk weldenkend mens vegetariër te zijn, is een pop-upidealist dat veertig dagen in een jaar en maakt er een hoop tamtam rond. Dat staat in schril contrast met de saaie doorsnee idealist die een heel jaar naar zijn idealen leeft en deze de evidentie zelve vindt. Pop-upidealisten verkopen zichzelf dus wel als idealisten, maar dat is louter profileringsdrang. Echt idealisme is anno 2015 een achterhaald begrip. Idealisme is herleid tot een vorm van consumeren en dient in de eerste plaats om jezelf een schouderklopje te mogen geven.’

Dagen Zonder Vlees begint stilaan ook buiten Vlaanderen aan populariteit te winnen. Zo is Duits bondskanselier Angela Merkel laaiend enthousiast. ‘Dagen Zonder Greece? Ik doe mee!’