The Vremde Mirror

Als het van minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld) afhangt, wordt de verkoop van pizza’s, fastfood en slagroomtaarten in de apotheek mogelijk. Zonder doktersvoorschrift en volledig terugbetaald door het ziekenfonds. Ze wil zo de strijd tegen anorexia nervosa opvoeren.

‘Wanneer de diagnose anorexia nervosa gesteld wordt, is het vaak al te laat,’ zo vertelt Maggie De Block. ‘Ik voel die anorexia bij mij soms ook opkomen. Het is belangrijk om die geen kans te geven. Dat doe je best door naar de apotheek te snellen en daar een pak friet met een curryworst en een flinke klad mayonaise te bestellen. Maar dat is helaas nog niet mogelijk.’

De minister van Volksgezondheid werkt daarom nu aan een koninklijk besluit om medicinale fastfood en andere medicinale calorierijke zoetigheden door apotheken te laten verstrekken aan mensen die kampen met anorexia nervosa of aan mensen die het zo ver niet willen laten komen.

De Block denkt dat het koninklijk besluit niet in strijd is met haar opvattingen als huisarts. ‘Ik ben zelf altijd tegen een gedoogbeleid voor groenten en fruit geweest. Het smaakt flauw, het is rot voor je het weet en je kan in de plaats evengoed een paar heerlijke Luikse wafels verorberen. Dit koninklijk besluit moet de mensen ook sensibiliseren om beter na te denken over de voedingskeuzes die ze maken.’

‘De verkooppunten van frieten, fastfood, brownies, pizza’s en andere zoetig- en vettigheden zijn nu nauwelijks zichtbaar in het straatbeeld. Dat is om problemen vragen. Een apotheek moet een vlotte toegankelijkheid waarborgen,’ vertelt De Block.

Ze is dan ook formeel: ‘De verkoop van calorierijke voeding en dranken zoals pizza’s, roomsoezen, fastfood, chips en cola moet zo laagdrempelig mogelijk gemaakt worden: zonder doktersvoorschrift en volledig terugbetaald door het ziekenfonds.’

Vele juristen en advocaten in spe bijten hun tanden stuk op het vak Stakingsrecht. Rector van de KU Leuven Rik Torfs vreest dat op den duur alleen nog maar de zonen en dochters van vakbondsmilitanten een diploma Rechten zullen behalen. Een evolutie die onverzoenbaar is met het in stand houden van het elitaire karakter van de Rechtenopleiding aan de KU Leuven. Torfs wil daarom Stakingsrecht uit het curriculum schrappen.

Maar liefst 95% van de studenten slaagt in eerste zit niet voor het vak Stakingsrecht, een verplicht onderdeel van de opleiding Rechten aan de KU Leuven. Vooral de studenten met zelfstandige ondernemers, CEO’s van multinationals, bankiers, economen of Karel Van Eetvelt als ouders moeten het vak niet zelden zeven keer, acht keer of negen keer herdoen.

‘Of hebben ondanks hun talenten en kwaliteiten de handdoek in de ring gegooid en zijn Pol & Soc gaan studeren,’ legt Rik Torfs meteen de vinger op de wonde. ‘Een zeer betreurenswaardige verspilling van talent. De doorgeslagen flexibiliteit en democratisering moet stoppen. De universiteit moet weer een elitair bolwerk worden waar er vanuit de ivoren torentjes kan neergekeken worden op het intellectueel inferieure klootjesvolk. Daarom wil ik zelfs verder gaan. Studenten die voor het vak Stakingsrecht geslaagd zijn, mogen zich het jaar daarop niet meer inschrijven voor studies Rechten, maar worden automatisch doorgestuurd naar een geitenwollensokkenrichting als Geschiedenis of Taal-en Letterkunde.’

Een slachtoffer van het vak Stakingsrecht is Philippe Huts (22). Hij gaat in januari voor zijn negende poging. ‘De eerste vraag op het mondelinge examen is niet zelden wanneer er gestaakt mag worden. Ik antwoord dan altijd in eer en geweten: ‘Nooit op maandag, nooit op dinsdag, nooit op woensdag, nooit op donderdag, nooit op vrijdag, nooit op zaterdag en nooit op zondag.’ Ga maar naar huis jongen krijg ik dan meestal te horen van de prof zonder aan mijn tweede of derde vraag te mogen beginnen. Ik antwoord nochtans altijd wat papa mij vertelt.’

Vader Fernand is onthutst over de situatie. ‘Ik kan onze Philippe niks verwijten. Hij zegt wat hij hoort te zeggen. Stakingsrecht is niet meer van deze tijd. We moeten teruggaan naar de tijd dat de arbeiders hun patroon dankbaar zijn voor het werk dat hij hen verschaft en zonder morren onbetaalde overuren maken.’

Ook Gaëlle (21) moet het vak Stakingsrecht al voor de zevende keer afleggen. ‘Ik zit hier eigenlijk voor een rijke advocaat binnen te doen, maar echt gemakkelijk wordt het mij niet gemaakt. Vorige keer moest ik op het examen Stakingsrecht Cara, Heineken en Maes proeven en van elkaar onderscheiden. Er was zelfs geen fles cava aanwezig om achteraf mijn mond mee te spoelen.’

Op 28 november, 3 december en 10 december zal er bij de NMBS gewerkt worden. Met deze onverwachte werkacties hopen de vakbonden de regering nog meer onder druk te zetten.

Op 28 november, 3 december en 10 december zullen de treinen rijden in Vlaanderen. De regering en de top van de NMBS vrezen voor overbelasting van de spoorinfrastructuur.

De onvrede bij de NMBS is groot. Heel groot. De vakbonden breiden hun acties daarom uit en kondigen nu drie dagen aan waarop het treinpersoneel onverwacht aan het werk zal gaan.

In een persbericht van de NMBS-vakbonden klinkt het zo: ‘We hebben alles al in het werk gesteld om onze zin te krijgen: stakingen, onderhandelingen van een kwartier, onderhandelingen van een halfuur, onderhandelingen van een halfuur met een kwartier koffiepauze, onderhandelingen van een kwartier met een halfuur koffiepauze… Niks hielp. Maar werkacties hebben we nog niet geprobeerd. Op 28 november, 3 december en 10 december gaan we stiptheidsacties houden waarbij de treinen op tijd zullen rijden. Uitzonderlijke besparingsmaatregelen vragen uitzonderlijke acties. Dit zal aanpassing en flexibiliteit vergen van onze reizigers, want door het verrassingseffect kan er een ongeziene chaos ontstaan.’

Reizigers reageren misnoegd. ‘Als de NMBS nu ook al stipt gaat beginnen rijden, over wie of wat moeten we dan nog klagen?’ jammert havenarbeider Wim (48). Collega Luc (54) treedt hem daarin bij: ‘Het is weer erg om vast te stellen, maar de reiziger is weeral de dupe. Ik ga drie kwartier vroeger moeten opstaan om mijn trein te halen die normaal gezien al drie kwartier vertraging heeft opgelopen.’

Baas van de NMBS Jo Cornu hoopt vooralsnog dat het niet zo’n vaart zal lopen. ‘Een hele dag treinen die stipt rijden, dat kan onze infrastructuur niet aan. We hopen dat de vakbonden voor één keer hun gezond verstand gebruiken. Indien het niet tot een akkoord komt, roep ik de mensen nu al op om die dag het openbaar vervoer te mijden en op zoek te gaan naar alternatieve vervoerswijzen.’

Vremde | De vakbonden leggen morgen het werk neer. Deze gaan een dagje schreeuwlelijke auto’s in de fik steken, bier zuipen en hun eigen sociale rechten verdedigen. Dat laatste is gewoonweg crimineel. Straks moeten multinationals nog belastingen gaan betalen om het welvaartsmodel in stand te houden. Om u op een dag vol barbaarse wreedheden voor te bereiden, krijgt u hier de staking van morgen in vraag en antwoord.

Taferelen die u in Vremde morgen niet zal meemaken. Er zijn momenteel geen blauwe ballonnen meer voorradig.

U ziet op straat een lelijke en aftandse oranje Peugeot. Help, wat nu?

U blijft op een veilige afstand en belt de vakbonden. Door hun jarenlange expertise weten zij hier wel raad mee.

U heeft geen mening over de staking. Bent u nu illegaal bezig?

Nee. Zolang u een uitgesproken opinie over de staking heeft niet.

U heeft wel een mening over de staking, maar ze is genuanceerd. Bent u nu een superieur wezen?

Weet u wie van zichzelf ook vindt dat hij een genuanceerde mening heeft over stakers? KAREL VAN EETVELT! Nooit meer slapen nu.

U werkt anders niet op maandag, maar wil toch klagen dat de vakbonden een stelletje oproerkraaiers zijn die de economie lam leggen en stokken in uw wielen steken MET UW BELASTINGGELD! 

U maakt een anoniem account aan op HLN.be en spuit daar uw ongenoegen. Niemand weet dat u eigenlijk op maandag niet werkt. Hihi!

U wil The Vremde Mirror lezen. Kan dat?

The Vremde Mirror is 24 uur op 24, 7 dagen op 7 open. De vaste redacteurs die toch staken, zullen op passende wijze gestraft worden. Want behalve dat ze kunnen fluiten naar hun eindejaarsbonus van €100.000, liggen er hier ook enkele DVD’s van Geert Hoste eenzaam te wezen.

U pendelt dagelijks met de trein van Vremde naar Antwerpen?

Ofwel bent u een fantast, ofwel heeft u niet goed opgelet in de lessen aardrijkskunde. In Vremde rijden geen treinen, slimmeke.

U pendelt dagelijks met een rechtstreekse bus van Vremde naar Antwerpen?

Ofwel bent u een fantast, ofwel heeft u niet goed opgelet in de lessen aardrijkskunde. De bussen in Vremde rijden niet verder dan Antwerpen-Berchem. Nuanceverschil. Er zullen wel minder bussen rijden, waardoor er minder geluidsoverlast zal zijn in bepaalde wijken alsook zal er minder CO2 uitgestoten worden, met als gevolg dat Vremde een halve dag vroeger dan verwacht aan de Kyoto-normen kan voldoen.

U heeft voor N-VA gestemd en gaat daarom morgen mee staken. Het is altijd maar tegen Bartje en het moet maar eens gedaan zijn met die profiteurs van de PS aan de macht!

Goed dat er nog geïnformeerde mensen zoals u op deze aardbol rondlopen. De wereld zou er gans anders uitzien met iemand als u aan de macht.

Help, mijn bakker heeft op maandag zijn vaste sluitingsdag. Hoe kan ik nu weten of hij nu staakt of niet?

Om het antwoord op deze complexe materie te snappen, moet u op zijn minst de lagere school succesvol hebben afgerond. Aan de vraagstelling te horen heeft u dat niet gedaan.

U doet uw kleine pagadder nooit naar een kinderdagverblijf, maar wil dat net morgen wel doen om ook geteisterd te worden door de staking.

Uitstekend plan. Vergeet ook niet het openbaar vervoer te nemen en uw boot te laden en lossen in de Haven van Antwerpen.

Vremde | De brandstapel draait overuren in Vremde. Buren met Boechoutse roots worden er massaal verklikt. De situatie is zelfs zo uit de hand aan het lopen dat er nu een centrale kliklijn komt waarnaar gefaxt kan worden om de aanwezigheid van menselijke wezens met Boechoutse achtergrond te melden.

Deze maand alleen al zijn er twaalf mensen met Boechoutse roots op de brandstapel beland. Het meest schrijnende geval is Maria (82), op het eerste zicht een volbloed Vremdeling. Maar in feite leidde ze een dubbelleven. Dat haar betovergrootvader drie jaar lang in Boechout heeft gewoond, hield ze angstvallig voor de buitenwereld verborgen uit gegronde vrees voor represailles.

Buurman Jules (74) is trots dat hij deze duivelin heeft kunnen vangen. ‘Ik had al langer mijn vermoedens, maar bewijzen kon ik niets. Haar accent had iets exotisch, maar of dit een Boechoutse tongval is, kan ik natuurlijk niet weten. Daarom moest ik wachten tot ze zichzelf zou ontmaskeren. Toen ze wist te vertellen dat Boechout een molen heeft, wist ik genoeg. Meteen de ordediensten gebeld die het nodige hebben gedaan.’

Tegen Jules zelf loopt momenteel ook een klacht van buurman Jos (75). ‘Oh, dat is maar een klein vergrijp. Ik zou ooit toen ik jong was eens de lakens gedeeld hebben met een Boechoutse schone, maar dat ontken ik ten stelligste. Zij heeft de lakens met mij gedeeld. Een wereld van verschil. Jos is gewoon rancuneus dat hij die Boechoutse deerne nooit in bed heeft gekregen en ik wel.

Wanneer we Jos met deze feiten confronteren, is deze niet van zijn melk: ‘Wacht maar, manneke. Wie laatst lacht, best lacht.’

Of dat Jos zal zijn, is best twijfelachtig. Georgette (83) heeft ook nog een eitje met hem te pellen. Zij zag zich genoodzaakt tegen hem een klacht in te dienen vanwege zijn dubieuze connecties met Boechout. ‘Wat weinigen weten en wat Jos al heel zijn leven verborgen houdt, is dat hij tot op de dag vandaag soms naar Boechout trekt omdat ze daar wel de ‘fijne vleeswaren’ aanbieden die ze in Vremde niet hebben.’

Hoe ze dat weet? ‘Ik was vroeger in Boechout zelf één van die fijne vleeswa… Geen commentaar,’ besluit Georgette kort maar krachtig.

Politici pleiten nu voor een centrale kliklijn. ‘Het verklikken van Boechoutse buren moet gestimuleerd worden. Aan dit tempo lost de vergrijzing zich vanzelf op.’

Bezigheidstherapeuten, in de volksmond ook wel eens politici genoemd, willen dat de provincie Antwerpen van naam verandert. En daar hebben ze volkomen gelijk in! Het is onbehoorlijk dat een metropool als Vremde onderdeel moet zijn van een provincie die de naam draagt van een vissersdorpje met een idyllisch haventje. Dit komt het prestige van Vremde allesbehalve ten goede en schrikt op die manier ook buitenlandse economische handelspartners af.

Belangrijk is dus dat de naam de lading dekt. Na een strenge selectie zijn dit de vier overgebleven kanshebbers:

– Vremde: kort, krachtig en multicultureel. Dat laatste is bij verkiezingen ‘in het Antwerpse’ altijd een troef.

– In, Boven, Onder en Naast-Vremde: ontpopt zich tot de topkandidaat. Het fletse begin van de naam contrasteert fel met het krachtige einde.

– Vremde & Bufferzone: het eerste deel van de naam is subliem. Het middenstuk en het slot is er volgens deskundologen te veel aan.

– Over het Water en niet over het Water: een naam die de lading dekt. Zwakke punt: wanneer het Albertkanaal zou verdwijnen, dringt zich alweer een naamsverandering op.

STEM!

Vremde | De leerlingen van het eerste, tweede en derde leerjaar van de Dorpsschool in Vremde gaan volgende week niet op schoolreis naar Liberia. ‘De educatieve meerwaarde weegt niet op tegen het financiële plaatje,’ vindt het oudercomité.

Deze gezellige drukte zullen de leerlingen van het eerste, tweede en derde leerjaar van de Dorpsschool moeten missen.

De Dorpsschool had voor haar leerlingen een ongekend avontuur in petto. Een schoolreisje naar Liberia moest de dagelijkse sleur van de tafels van vermenigvuldiging, maan roos vis en het uit het hoofd leren van spreekwoorden even doorbreken.

Maar het oudercomité steekt nu stokken in de wielen. ‘Het is heel mooi dat de directie de leerlingen met zo veel mogelijk culturen wil laten kennismaken, maar het geld groeit niet op de rug van de ouders. Het oudercomité steunt daarom de verschillende ouders die graag dit schoolreisje zouden geschrapt zien worden. De toegevoegde waarde op educatief vlak is te gering om je in de schulden te steken.’

Dat de toegevoegde waarde op educatief vlak gering is, betwist directeur Jozef Schoofs. ‘Liberia is een land dat de laatste tijd al eens in de actualiteit komt. De kinderen horen er elke dag over in het nieuws. Dankzij deze schoolreis zouden ze een beeld kunnen vormen bij het nieuws. Deze kans krijg je niet elke dag.’

Kareltje (7) keek hier al heel lang naar uit. ‘Ik wilde wel eens in het echt zien of de kleine zelfstandige ondernemers er voldoende zuurstof krijgen. Een gemiste kans dit. Misschien kan de Belgische economie wel lessen trekken uit het Liberiaanse model. Maar dat zullen we nu nooit weten.’

Het schrappen van het schoolreisje naar Liberia betekent niet dat er een dag meer les gegeven zal worden. In de plaats zullen de leerlingen van het eerste, tweede en derde leerjaar naar de Condroz trekken. Bijna even spannend.

Vremde | Het was een hels karwei, maar nu is het voor de ESA toch eindelijk gelukt. Het heeft de ruimtesonde Philae in Vremde doen landen. Wetenschappers hopen zo een antwoord te kunnen geven op de vraag van 1 miljoen: is er leven in Vremde of niet?

Gisteravond kreeg de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA) de bevestiging dat de Europese sonde Philae in Vremde geland is. Voor de ruimtevaart een historische gebeurtenis. Nog nooit is zo’n riskante en op voorhand kansloze missie zo positief uitgedraaid.

Toch blijken alle risico’s en geleverde inspanningen nu de moeite waard te zijn geweest. De ESA mag de pluim op haar hoed steken als eerste en waarschijnlijk ook als laatste operatief te zijn in Vremde. Ruimtesondes succesvol doen landen op Mars of op kometen is klein bier vergeleken met deze operatie. Een landing op de maan is dan al helemaal kinderspel.

De missie kan pas echt geslaagd genoemd worden wanneer er een antwoord komt op de vraag: is er leven in Vremde? In wetenschappelijke kringen doet dit gerucht namelijk al een tijdje de ronde. Volgens sommigen een hoax, volgens anderen een dure ruimtemissie waard. En als er leven is, wil de ESA antwoord op de vraag of de wezens hun was vooral buiten of binnen hangen, hoeveel keer per dag ze Teletekst lezen en of ze ooit al van Serge Simonart gehoord hebben.

Een ding staat nu al vast. Wanneer er een antwoord wordt gevonden op al deze vragen, heeft de ESA het allerhoogste doel bereikt dat een ruimtevaartorganisatie kan bereiken. En kan de ruimtevaart zichzelf opdoeken.

Vremde | Terwijl in Antwerpen vandaag Wagenstilstand wordt herdacht, herdenkt men in Vremde Algemene Stilstand. Het is vandaag immers 96 jaar geleden dat de klok is blijven stilstaan in Vremde. En ze is sindsdien nooit nog vooruitgegaan. Deze historische gebeurtenis wordt nu door de plaatselijke inboorlingen herdacht.

Voor zo’n 500 inwoners van Vremde die dit nog levend hebben meegemaakt, is deze editie van de Algemene Stilstand extra speciaal: het is dit jaar op de kop 96 jaar geleden dat deze begon. Het is alsof het gisteren was: 11 november 1918, ofte de dag dat de evolutie zowel op economisch, politiek, socio-cultureel, militair, architecturaal, geestelijk als genetisch vlak definitief de strijd staakte in Vremde.

Uiteraard wordt dit op passende wijze herdacht. Het belooft een ganse dag vol festiviteiten te worden. Het programma ziet er als volgt uit:

09u45 Mensen maken zich klaar om naar de mis te gaan.

10u00 Mensen komen tot de conclusie dat de kerk gesloten is.

Vremde | De zeden worden alsmaar losser. Ook Vremde ontsnapt niet aan de dans. Wat een onschuldig potje Rummikub moest worden, is uitgedraaid in een ordinaire kaartavond. Een hiervoor in het leven geroepen onafhankelijke onderzoekscommissie moet uitzoeken hoe dit is kunnen gebeuren.

Zondag 9 november omstreeks 19u30. Een schijnbaar rustige zondagavond die nog lang in het collectieve geheugen gegrift zal staan bij de inwoners van het anders zo vredige Vremde. Het is het tijdstip dat Vremde definitief haar onschuld verloor. En het is maar de vraag of ze die onschuld ooit zal terugwinnen. Generaties en generaties zullen met de schuldvraag moeten leven en zullen hieronder gebukt gaan. Gewoon door één noodlottige beslissing.

Ten huize Claeys wordt er nu al dertig jaar om de twee weken op zondag een rummikubavond gehouden. Vaste aanwezigen zijn Georgette (83) en Jean (81) Claeys. Al dertig jaar komen Ghislain (84) en Irma (80) over de vloer om hen gezelschap te houden. Een traditie zoals er nog maar weinig tradities zijn. Een van de laatste onverwoestbare bastions in postmoderne tijden waar alles aan verandering onderhevig is. Alsof de tijd is blijven stille staan.

Wat weer een doordeweekse avond vol gezelligheid beloofde te worden, is uitgedraaid in een tragedie. Wat hierna volgt is een gedetailleerde reconstructie van de feiten. Niet geschikt voor gevoelige lezers.

Ghislain en Irma bellen aan bij de familie Claeys. Twintig seconden later zwaait de voordeur open. Na hen hartelijk begroet te hebben, geïnformeerd te hebben naar de gezondheid, naar de kleinkinderen – Georgette toch, die hebben ze niet – een mens wordt vergeetachtiger met de jaren en de weerstoestand alsook de algehele malaise in de wereld becommentarieerd te hebben, haalt Georgette de doos Rummikub boven.

Alles lijkt nog peis en vree. Tot Jean plots de volgende woorden uitspreekt: ‘Hebben jullie eens geen goesting om te kaarten?’ Van verbazing vallen alle valse gebitten uit, pardoes op de grond. Maar niemand die aanstalten maakt ze op te rapen, de verbazing is zo groot dat niemand het zelfs opmerkt.

Tot Georgette een eind maakt aan de beklemmende stilte. ‘Jean, doe niet dwaas.’

‘Allez Jean, wat zegt gij nu?’ valt Irma haar bij.

‘Awel ja, tijd voor revolutie. Al 30 jaar spelen we nu op zondagavond Rummikub. Het is tijd voor verandering,’ verheldert Jean zijn controversiële stellingname.

Voor het eerst laat ook Ghislain van zich horen: ‘Jean heeft gelijk. Een mens leeft maar één keer. En verandering van spijs doet eten.’

‘Ja, als ge het zo bekijkt. We kunnen het natuurlijk altijd eens proberen. Wat denkt ge Georgette?’

‘Oké, maar als het me niet bevalt, haal ik onmiddellijk weer de doos Rummikub boven.’

‘Jean, haal de boek kaarten maar.’

En de rest is geschiedenis.