The Vremde Mirror

Werkelijker dan de werkelijkheid

Genuanceerde niet-opruiende tweet Francken bedoeld als grap

Het verweer van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken kan zowel zijn eigen achterban als de oppositie niet overtuigen. ‘Mijn tweet was als een grap bedoeld,’ verdedigt hij zich.

© Wikimedia Commons

In de bewuste tweet wekte Francken de indruk dat niet alle transmigranten aan vreselijke ziekten lijden zoals cholera, builenpest en buiktyfus.

Ongewoon doordacht voor Francken, die na de felle kritiek op hem de verrechtsing van het discours laakte. ‘Het is nooit genoeg. Ik ken een transmigrant zonder buiktyfus. Maar dat mag je niet meer zeggen of je bent een deugmens. Ik ben die doorgeslagen politieke niet-correctheid spuugzat.’

‘Francken vertolkt onze standpunten en klinkt minder aangebrand dan Renaat Landuyt of Louis Tobback. Wat blijft er dan nog over van je geloofwaardigheid?’ vroeg voorzitter van sp.a John Crombez zich af.

Ook de achterban van Francken reageerde scherp. ‘Een schaapje met wolventanden. Hij heeft ons altijd voor de gek gehouden. Francken lijkt toch een hart te bezitten.’

Hierop krabbelde Francken terug. ‘Een overtrokken analyse. Ik som heel veel ziekten niet op zoals polio, mazelen en vlektyfus. Of moet ik echt alles uitleggen? Ik meende het niet dat niet alle transmigranten verschrikkelijk besmettelijk ziek zijn. Iedereen kent mij toch? Ik wilde schofferen, kleineren en ontmenselijken. Uiteraard. Retweet als je vindt dat alle transmigranten aids hebben.’

Desondanks verwijderde Francken na een uur zijn tweet: ‘Te veel misverstanden. Geen prioriteit. Verwijderd.’

Anne-Fleur (29) stemt op 14 oktober lokaal

‘Ja, ik stem op 14 oktober lokaal. Ik wel. We zouden dat allemaal moeten doen, maar ja. Niet iedereen is even begaan met de aarde als ik natuurlijk,’ vertelt Anne-Fleur (29).

Doe nu onze zo representatief mogelijke stemtest!

‘Ik probeer zo vaak mogelijk lokaal te stemmen. Dat lukt niet altijd, maar in oktober nu wel. Het is als mens onze morele plicht om lokaal te stemmen. Think globally, act locally.’

Anne-Fleur somt op waarom ze het belangrijk vindt lokaal te stemmen. ‘Noem me idealistisch en bevlogen, maar door lokaal te stemmen verander je de lokale economie en de sociale cohesie ten goede. Ook op tal van andere vlakken kun je het verschil maken: milieu, verkeersveiligheid en gelijke kansen. Politici hoeven minder ver te reizen voor huisbezoeken. En mijn papa zit in de lokale politiek. Go papa!’

Toch stuit Anne-Fleur op onbegrip. ‘Jammer. Het is allemaal gewoonte. Later kijken we beschaamd terug op deze tijd: hoe komt het dat we niet altijd lokaal hebben gestemd? In afwachting rest er mij niets anders dan mijn geweten te volgen en lokaal te stemmen.’

Stijn (30) ondergaat de obsessie van zijn vriendin. ‘Je wordt haast gedwongen hetzelfde te doen.’

De vader van Anne-Fleur komt op voor Vlaams Belang in Laakdal.

Campagne wil mensen met andere mening bespreekbaar maken

Naar het idee van Vlaams parlementslid Annick De Ridder (N-VA) lanceert de Vlaamse regering een campagne die lieden met een andere mening bespreekbaar moet maken.

© Wikimedia Commons

‘Een geweldig initiatief,’ meent Theo Francken. ‘Dat de bloedhonden die iedereen die ook maar dweept met nazi’s gelijkstellen met nazi’s leren wat verdraagzaamheid is.’

Het idee komt van partijgenote Annick De Ridder. ‘Veel te vaak zie ik op sociale media ronduit boertig gedrag dat ik denk: voer nu eens een beschaafde discussie als volwassen mensen onder elkaar.’

Francken beaamt. ‘Emotionele, ongecontroleerde reacties verzieken het publieke debat. Denk na alvorens je te uiten. Dan hoef je geen tweets te verwijderen wanneer die voor misverstanden zorgen. Nog gezwegen van mensen die de bal spelen. We zijn toch groot genoeg om de man te spelen?’

Niet iedereen acht het de taak van de Vlaamse regering om meningen in goede banen te leiden. Voor die mensen heeft De Ridder een boodschap. ‘Pak uw pillekes dutskes en ga elders de rat uithangen. Er is niemand geïnteresseerd in jullie hersenscheten.’

Pol vond Jan Fabre altijd al een zak: zo zie je maar

Pol (59) is niet verrast dat Jan Fabre zich bezondigde aan grensoverschrijdend gedrag. ‘Ik heb hem altijd al een zak gevonden. En een viespeuk. Maar ja, niet willen luisteren.’

‘Je zag dat toch zo aankomen. Aan wat? Ik mocht hem niet.’

Pol preciseert. ‘Ik ken hem niet persoonlijk, maar ik heb Fabre altijd een glad en luguber mannetje gevonden vanaf het eerste moment dat ik hem op televisie zag. Een viespeuk. Een geile bok die zijn machtspositie misbruikt. Een man die vrouwen als onderdanige schepsels aanziet. Maar ja, mij niet serieus willen nemen. Kijk nu.’

‘De misbruikte vrouwen hebben nu niet te klagen,’ vindt Pol. ‘Hadden ze maar naar mij moeten luisteren. Ik had hen met plezier persoonlijk ontvangen en hun de patronen leren herkennen van seksueel misbruik.’

‘Niettemin huiver ik van een publieke schandpaal,’ bekent Pol. ‘Anderzijds, medelijden is ook ongepast. Weet je wat ik het ergste vind? Het schuldbesef lijkt bij Fabre volstrekt afwezig.’

‘Niet elke student geschiedenis dweept met Hitler’

Na de Pano-reportage over Schild & Vrienden komen heel wat geschiedenisstudenten in opspraak. Zijn alle studenten geschiedenis nu bij voorbaat verdacht?

© Wikimedia Commons

Marcel (53): ‘Weer een student geschiedenis zeker die Hitler een toffe vindt? Zie je wel. Maar als je zegt dat alle studenten geschiedenis neonazi’s zijn, stigmatiseer je.’ Toeval aldus zijn vrouw Magda (55). ‘Onze Roderick studeert geschiedenis, niet vergeten. Alsof een loodgieter niet kan dwepen met Hitler.’

Theo Francken (N-VA) roept op tot sereniteit. ‘Laat ons oppassen met veralgemeningen. De meeste geschiedenisstudenten zijn brave kerels die alleen maar racistische tekeningen maken, de Waffen SS en Vlaamse Oostfronters verheerlijken, massamoorden goedpraten en Hitler verafgoden. Dus waar spreken we eigenlijk over?’

Roderick (22) toont aan dat niet elke student geschiedenis dweept met Hitler. ‘Geef mij maar Mussolini. Die kneedde eigenhandig jongens tot viriele mannen altijd klaar voor de strijd. Dan was Hitler maar een softie.’

Gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen

In Antwerpen vinden er dit jaar nog gemeenteraadsverkiezingen plaats. Dat vernam onze redactie uit betrouwbare bron en is inmiddels bevestigd door dezelfde bron.

© Enea Punt

Wat weten we eigenlijk al? Niet ongelofelijk veel. Maar ruim voldoende om dit nieuws wereldkundig te maken.

De gemeenteraadsverkiezingen komen erg onverwacht. Vergeef andere media dus dat ze vooralsnog dit nieuws niet of schoorvoetend brengen. Maar eens zullen ze moeten inzien dat wij het bij het rechte eind hebben.

Nochtans zijn gemeenteraadsverkiezingen historisch gezien geen nieuw fenomeen. Ze zijn lang geleden in het leven geroepen om het aantal failliete verhuisbedrijven flink te reduceren. Of dit een motief is voor gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen moet nog blijken.

(later wie weet meer)

Drugshandelaar blijkt politicus

In Antwerpen wordt er geschokt gereageerd op het bericht dat een drugshandelaar op een lijst van CD&V staat. De drugsmaffia vreest voor het imago van de sector.

© Wikimedia Commons

De buren van R. C. reageren vol ongeloof. ‘Zo’n brave kerel. En topheroïne hé. Nooit over te klagen. En altijd tegen een goede prijs. Dat hij zich zou inlaten met politiek? Kwam niet in ons op. We kenden hem als een integere man. Zo zie je maar: je kent de mensen nooit goed genoeg.’

De overbuurman van R. C. begon onlangs onraad te ruiken. ‘Na Bartjes uitspraken. En dan vroeg ik me af of R. C. ook niet in de politiek zou zitten. Een ronduit kwalijke insinuatie als je niets kunt bewijzen natuurlijk. Al blijf ik erbij: de meeste drugsdealers zijn zuiver op de graat.’

De drugsmaffia in Antwerpen vreest dat mensen drugshandelaars nu minder positief zullen bejegenen. ‘Dit begint op een heksenjacht te lijken. R. C. deed maar op een zeer bescheiden niveau aan politiek. Laten we ook opletten met veralgemeningen. Het is niet omdat je drugs dealt dat je aan politiek doet.’

Tom Van Grieken: ‘Wij staan voor keurig racisme’

Voorzitter van Vlaams Belang Tom Van Grieken is helder. ‘Het racisme dat ik zag in de reportage van Pano is gortig, wansmakelijk en onappetijtelijk. Dat is niet onze stijl. Het Vlaams Belang staat voor keurig en deugdzaam racisme.’

© Wikimedia Commons

‘Wij moeten niets hebben van vreemdelingen omdat ze het Vlaamse ras vervuilen,’ aldus Van Grieken. ‘Maar dat wil toch niet zeggen dat we allochtonen en en passant joden en vrouwen in besloten groepen op internet gaan vernederen en ontmenselijken. Daarvoor is onze achterban te seniel. En we vinden het ook niet kies.’

‘Men heeft ons jaren voor het vuil van de straat uitgemaakt voor ons legitiem racisme,’ stelt Van Grieken die excuses eist. ‘Uiteindelijk blijkt ons racisme zeer gematigd te zijn. En zijn we nooit extreemrechts geweest zoals de media ons framen. Excuses maken niet alles goed, maar zijn wel op zijn plaats.’

Man (48) die jeugd niet weerbaar vindt geschoffeerd door drieletterwoord in opiniestuk

Beledigd, gekrenkt, ontdaan, misnoegd, woedend, verbolgen, zwaarmoedig en zinneloos. Zo reageerde Johan (48), voorzitter van het Verbond voor een Weerbare Jeugd (VWJ), op een drieletterwoord in een opiniestuk.

Het gebeurde afgelopen dinsdag. Johans vrouw Ellen (46) doet het relaas. ‘Opeens liep hij stampvoetend en heftig huilend naar onze slaapkamer waar hij zich opsloot. Ik zag nog net dat hij een magazine meenam en hoorde het hem verscheuren, aangezien ik hem geen vuur wilde geven.’

‘Ik vroeg aan de deur wat er scheelde. Pas na herhaaldelijk aandringen, riep hij luid en menigvuldig ‘DNA’. Ze schrijven DNA. In een opiniestuk. Hierna schreide hij verder, doch poogde ik hem te bedaren zonder de afgrijselijke context te kennen.’

‘Misschien is het metaforisch bedoeld,’ zei ik dan maar. ‘Of als hyperbool. Wordt er letterlijk DNA beoogd zoals Gregor Mendel het bedoelt? En lees eens verder, misschien klaart er het een en ander op. Om onduidelijke redenen vertikte Johan verder te lezen. Ik wil echt niet weten wat hij gelezen heeft. Hij moet zich kennelijk aangesproken voelen. Anders reageer je zo heftig niet. Arm liefje.’

‘Intussen gaat het beter met Johan,’ vertelt Ellen. ‘Hij eet weer. Ook zelfstandig ademen lukt.’

Johan was na deze tragische gebeurtenis logischerwijs zelf niet in staat om te getuigen.

‘Zet allochtonen het land uit om racisme te bestrijden’

N-VA heeft schoon genoeg van racisme en stelt daarom een antiracismeplan voor. ‘Alle allochtonen buiten en racisme in onze maatschappij zal eensklaps verdwijnen.’

© Wikimedia Commons

‘Ik walg van racisme. Ellendig. Vunzig. Niet mijn normen en waarden,’ vertelt Theo Francken. ‘Of politici die tegen knokclubjes als Schild & Vrienden aanschuren. Bah. Bah. Bah. So sad.’

‘De racistische incidenten zijn niet alleen het probleem,’ weet Francken. ‘De reacties erop evenzeer. Ik ben weleens actief op Twitter en wat ik daar te lezen krijg!’

‘Neem nu de reportage van Pano. In plaats van dit ranzige gedrag af te keuren, voelen sommigen kennelijk de noodzaak om er een stevige ‘maar’ aan toe te voegen. Maar de sossen. Maar de vakbonden. Maar Arco. Maar de framing van de VRT. Maar ik wil nog weleens zien of de feiten kloppen. Dat ik op den duur begon af te vragen wie hier nu het slachtoffer is.’

‘Stuitend,’ vindt Francken. ‘Omdat dit bagatelliserend gedrag net de voedingsbodem is voor haat en racisme. Als je echt bekommerd bent om racisme, doe je dit niet. Ik durf zelfs stellen dat achter dit vergoelijkende toontje milde sympathie schuilt voor in dit geval Schild & Vrienden. Neem van mij aan: op Twitter verschijnt de opgekuiste versie van wat je denkt.’

‘Mensen met een vreemde naam zullen altijd onder een vergrootglas liggen,’ klinkt Francken pessimistisch. ‘Discriminatie op de huizenmarkt, in het onderwijs en door de politie zal altijd hun deel zijn als we nu niet ingrijpen. We moeten racisme bij de wortel aanpakken. Racisme past niet in mijn Vlaanderen.’

‘Hoeveel pijn dit ook doet, er zit niets anders op dan alle mensen van vreemde origine terug te sturen naar hun land van herkomst of het land waar hun ouders, grootouders of overgrootouders geboren zijn. Zeer jammer dat dit moet gebeuren.’