The Vremde Mirror

Werkelijker dan de werkelijkheid

Gwendolyn Rutten wil betutteling bij wet verbieden

Voorzitster van Open VLD Gwendolyn Rutten heeft schoon genoeg van het betuttelende zwaaiende vingertje. Ze wil het nu bij wet verbieden.

rutten

‘Neem nu alcohol. Dat is geen vergif. Dat is echt de boodschap die je als politicus moet verkondigen. Zo briljant moedig ook. Al zeg ik het zelf.’ Voor Gwendolyn Rutten is het duidelijk. ‘Mensen worden te vaak betutteld. Dat mag niet meer.’

Rutten meent dat zulke maatregel geheel overeenstemt met de consequente koers die Open VLD al jaren vaart.

‘Aai mensen liever eens over hun hoofd, praat hen goesting in de toekomst aan en nijp hun strot tegelijkertijd dicht. Maar betuttel mensen niet met wetten en regeltjes. Die zijn ze spuugzat,’ weet Rutten. ‘Daarom komt zulk verbod er op het gepaste moment.’

Voor Senne (11) komt de wet geen dag te vroeg. ‘Ik heb voorrang van rechts altijd veel te schoolmeesterachtig gevonden. En God, die verkeerslichten. Als het groen is mag je door, bij rood moet je stoppen en oranje is yolo. Alsof het verkeer niet genuanceerder is dan drie kleuren. Zie ik er soms als een tienjarige uit?’

Volgens Germain (73) is Rutten behekst. ‘Ze hebben ons Teletekst al afgenomen, de praatpalen langs de Vlaamse autowegen, nu gaan ze betuttelen ook nog verbieden. Wat mag een mens tegenwoordig nog wel?’

Barry noemt opstaan work-out en is nog altijd moddervet

Het kan zo niet verder. Barry (21) acht het zinvol zijn leven radicaal om te gooien en noemt opstaan vanaf heden een work-out. ‘Zonder opofferingen geen sixpack.’

Barry (links)

Barry (links)

Een work-out die minder dan een halve minuut duurt, maar efficiënter is dan een uur zigzagjoggen? Het is te mooi om waar te zijn. Toch gelooft Barry dat opstaan de beste work-out is. ‘Het moet wel pijn doen, anders doe je het niet goed.’

Die opvatting bestaat reeds langer. Opstaan is een uitputtende cardiovasculaire oefening die uiterste wilskracht vergt van een mens. Van complete rust naar volle activiteit in één wenk. Meedogenloos.

Het is 12u30. Barry demonstreert. Met een ultieme krachtinspanning tilt hij het laken en het deken die hem behoeden van de nachtelijke vrieskou de lucht in. Terwijl zijn armen verzuren, begint hij aan het volgende deel van de work-out. Hij zwaait het ene been uit bed, waarna het andere meteen volgt. Door zijn voeten op de ijselijke grond te zetten, veert de rest van zijn lichaam vanzelf op. Hij zit rechtop op zijn bed, maar om de work-out zo doeltreffend mogelijk te maken, komt het erop aan zo snel als kan recht te staan. Zijn verzuurde kuiten protesteren, maar héhé, het opstaan is gelukt.

Het resultaat laat zich raden. Barry is bekaf. Hij wrijft over zijn buik. Een tweede en een derde keer. Voelt hij dat nu goed? Hij kan het haast niet geloven. Geen sixpack. Om te bekomen van deze opdoffer kruipt hij weer onder de wol en valt in een diepe slaap die het herstel van een onmenselijke inspanning verraadt.

Barry is een doorzetter. Over drie weken probeert hij deze work-out gewoon opnieuw.

Schauvliege pakt ruimtelijke wanorde in bossen aan

Dan hier een boom, dan daar een boom, dan ginds weer geen. Bossen zijn dikwijls een zootje. Aan die ruimtelijke verrommeling wil Vlaams minister van veel te belangrijke zaken om er Joke Schauvliege mee te belasten Joke Schauvliege (CD&V) nu een einde maken.

Het Zoniënwoud. Pure wanorde.

Het Zoniënwoud. Pure wanorde.

‘Dikke bomen met een volle kruin, hoge bomen, bomen die scheef groeien, bomen die kastanjes dragen, bomen die er gewoon maar staan mooi te wezen, nog gezwegen van de afstand tussen de bomen onderling die bijzonder grillig is. Ik kan deze ruimtelijke wanorde in bossen niet langer aanschouwen.’

‘Hier schuilt geen enkel plan achter,’ fulmineert Schauvliege. ‘In bossen mogen bomen groeien naar eigen goeddunken. Vanwaar die voorkeursbehandeling? Denk je dat een fabriek dit daar moet proberen? Geloof me maar van niet. Misselijkmakend hypocriet.’

‘Bossen zijn een lappendeken van bomen,’ doceert Schauvliege. ‘Anarchie die niet meer van deze tijd is. Door de lukrake opstelling van bomen verkwist je veel kostbare grond. Staan de bomen dichter op elkaar en verwijder je de afzichtelijke exemplaren, kan die fabriek of dat winkelcentrum er wel komen.’

‘Gelijke monniken, gelijk kappen,’ besluit Schauvliege. En dus gaat volgende week het Zoniënwoud al tegen de vlakte. ‘Een typisch voorbeeld van ruimtelijke wanorde alleen in België mogelijk. Na het kappen zullen we welgeteld honderd bomen planten, tien bij tien. Dat zal veel ordelijker ogen en de ruimte wordt eindelijk efficiënt benut.’

Is het je minzame buurman of een poco gutmensch?

Een mens mag er niet aan denken dat zijn lieve en altijd behulpzame buurman eigenlijk een poco gutmensch van het zuiverste water is. Dit gruwelijke denkbeeld werd voor Stefaan (51) enkele weken bittere realiteit.

huis

‘Het kan je buurman zijn. Ik moest hierom altijd lachen. Gaël, een politiek-correct gutmensch? Ik negeerde de signalen. Een mens blijft graag geloven in goedheid van de mens,’ vergoelijkt Stefaan zijn optreden.

‘Was ik niet waakzaam genoeg? Oké, hij beweerde weleens dat er brave mensen tussen de vluchtelingen zitten en dat je elk individu apart moet benaderen. Gekke Gaël. Maar hij was vriendelijk voor iedereen. Zo kenden we hem. Dat ik niet wantrouwig werd dat hij nooit de linkse mainstream media op de korrel nam wanneer we het over de hoogte van de heg hadden, verwijt ik me nog elke dag. Dat was naïef.’

‘Op den duur begin je wel na te denken. Toen ik hem te lijf ging met een boormachine stapte hij vriendelijk op me af. En bemiddelde hij om het conflict uit te klaren. Hij wou zelfs water bij de wijn doen. Toen wist ik: stront aan de knikker.’

Na weken in angst te leven, grabbelde Stefaan al zijn moed bij elkaar en verwittigde de politie. ‘Loos alarm. Een hele opluchting. Ik hoop dat Gaël me dit vergeeft. Hij bleek slechts een koelbloedige seriemoordenaar. De gedachte heel mijn leven naast een poco gutmensch te leven was angstaanjagend. Maar eind goed, al goed.’

‘Smiley Hitler plaatst Holocaust in ander perspectief’

‘Wie zullen we vandaag deporteren? ;-)’ Een zinnetje afkomstig uit recent ontdekte correspondentie van Adolf Hitler. Tot nog toe dachten historici dat Hitler de Holocaust ernstig meende. ‘Deze smiley zet de deur open voor twijfel. Verder onderzoek moet nu uitwijzen of Hitler de Holocaust ironisch bedoelde.’

hitler2

Een gevreesde dictator of een briljant ironicus, slachtoffer van zijn eigen uit de hand gelopen grap? Almaar meer historici denken dat Hitler het fanatisme in zijn tijd wilde blootleggen.

‘Door uit te zoeken hoe ver hij met ironie kon gaan, klaagde hij op meesterlijke wijze de tijdsgeest aan. Die was niet opperbest,’ preciseren historici. ‘Aanvankelijk gebruikte hij geen expliciete knipogen in zijn teksten. Die werden tot zijn grote verbazing ernstig genomen. Hoofdschuddend stelde hij vast dat ieder gevoel voor ironie ontbrak bij zijn medeburgers. Hij ging nog een stapje verder. Hoe duidelijk moet de knipoog zijn om als dusdanig te worden herkend? Het gebruik van een smiley scheen zelfs onvoldoende.’

‘In Duitsland heerste in die tijd een klimaat van angst en repressie dat ook uitdijde naar de omliggende landen,’ verklaren historici. ‘Hitler was een zeer belangrijke stem in het maatschappelijke debat. Naar hem werd er geluisterd.’

Toch vinden historici het vooralsnog te vroeg voor eerherstel. ‘Laten we eerst met een frisse blik 818 pagina’s Mein Kampf bestuderen. Misschien hebben we die altijd op een verkeerde manier gelezen.’

Zolang wacht Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) niet. ‘Ik wist het wel. Het is altijd hetzelfde liedje. Fout geïnterpreteerd door de nationaal-socialistische pers destijds en je ziet wat ervan komt. Die man heeft nooit nog een rustig leven kunnen leiden. Laat het een les zijn voor nu.’

Dit doet clickbait met je lichaam

‘Wat er gebeurt met ons lichaam als we gezellig clickbait consumeren, moet tot blinde paniek leiden.’ Toxicologen luiden de alarmbel. ‘Zoveel clickbaitartikels mag je per dag consumeren.’

lichaam

Aanvankelijk is het nefast voor je beeld van de media, maar al snel word je er immuun voor totdat je na verloop van tijd zelfs niet meer zonder kunt. Clickbait, hoe moordend is het nu eigenlijk?

‘Bewust vage of gedramatiseerde titels, al dan niet in vraagvorm, moeten de menselijke nieuwsgierigheid prikkelen om zo clicks te genereren. Wat de gezondheidseffecten zijn, lees je in de volgende alinea,’ verklaren toxicologen.

‘De gevolgen van clickbait op lange termijn zijn nog niet zichtbaar. Maar op korte termijn kunnen we al zeggen dat de hersenen verschrompelen. De bubbel zonder wezenlijke informatie baant zich via het bloed een weg naar de hersenen. De lege bubbels stapelen er zich op, terwijl de omliggende hersencellen voorgoed gemuteerd geraken.’

‘De gevolgen zijn niet min. De clickbait schakelt hersenfuncties uit. Mensen lezen niet meer kritisch. Nemen alles voor waar aan. De eerste maanlanding is een complot van de Orde van Malta. Verkondigen wartaal. En wat wilden we nog zeggen? Juist, ze zijn ook vergeetachtig.’

‘De gevolgen uiten zich niet alleen op cognitief vlak. Bij langdurige blootstelling aan clickbait wordt de motoriek aangetast. Waarom dit maar het topje van de ijsberg is. In het ergste geval moet het slachtoffer opnieuw leren stappen.’

‘We zijn te tolerant tegenover clickbait. We moeten leren dat ’s avonds in je eentje in de zetel naar krantensites surfen zielig is. Dat jongeren die een nachtje bingeclickbaitlezen niet cool zijn, maar dat dit in combinatie met alcohol en arsenicum mogelijk fataal is. En dat zwangere vrouwen die naar de website van Het Nieuwsblad surfen niet moeten huilen een baby met afwijkingen te baren.’

De toxicologen besluiten dat het aanbevolen is om maximaal drie clickbaitartikels per dag te consumeren.

Lees ook: vier redenen waarom clickbait het nieuwe Softenon is.

Sinterklaas lijsttrekker sp.a en N-VA in Antwerpen

De gemeenteraadsverkiezingen in 2018 beloven een ongekend bitse strijd te worden tussen Sinterklaas (sp.a) enerzijds en Sinterklaas (N-VA) anderzijds. De nieuwbakken lijsttrekkers spraken gisteren hun achterban voor het eerst toe.

sint

Voorzitter van sp.a John Crombez is euforisch. ‘Zijn slogan dekt de lading perfect. Cadeautjes, cadeautjes, cadeautjes. Bovendien heeft hij de Val van Antwerpen in 1585 en 2012 overleefd. Hoeveel socialisten kunnen dat zeggen?’

‘Typisch een wit konijn van de sp.a,’ oordeelt voorzitter van N-VA Bart De Wever die zijn plaats afstaat in Antwerpen aan Sinterklaas. ‘Met Sinterklaas aan het hoofd van de sp.a zullen we verzanden in een weggeef- en opengrenzenbeleid. Daarom willen wij inzetten op verandering.’

Het verschil tussen Sinterklaas (N-VA) en zijn sp.a-collega kan niet groter zijn: ‘Er zijn grenzen aan vrijgevigheid. Mijn mantra is: wie rijk is krijgt lekkers, wie arm is de roe. Werkgevers mogen hun knechten in chocolademunten van vijftig cent betalen. Wie heel flink werkt, krijgt er van één of zelfs twee euro. En in plaats van zie ginds komt de stoomboot te roepen, pleit ik voor repressie: ‘Hoor, wie klopt daar kinderen?’

Sinterklaas (sp.a) speelt zijn collega de zwartepiet toe. ‘De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Zo pakken we de vergrijzing niet aan. Willen we terug naar een tijd van paard zonder kar?’ Over twee kwesties zijn beide lijsttrekkers het wel roerend eens. De pensioenleeftijd in Antwerpen optrekken naar 670 jaar en een verbod op zonnepanelen.

‘Bende ruziemakers. Dat het maar niet is als een van hun vele verkiezingsbeloften. Ze blijken achteraf niet te bestaan,’ probeert Kris Peeters (CD&V) te grappen. Volgens voorzitster van Open VLD Gwendolyn Rutten kampen beide partijen met een ontzaglijk geloofwaardigheidsprobleem. ‘Ik moet alleen nog uitzoeken waarom.’

Aparte fietsstrook op fietspad moet fietsers beschermen tegen geparkeerde wagens

Het fietspad is een wonderbaarlijke biotoop van openslaande portieren, lanterfantende voetgangers, geleegde glascontainers en elektrische tweewielers. Vlaams minister van Verkeer Ben Weyts (N-VA) wil orde scheppen in de chaos door een aparte rijstrook in te richten op het fietspad voor fietsers.

fietspad

Ben Weyts begrijpt dat hij een gevoelige snaar raakt. ‘Ik reken op solidariteit van de automobilisten. Het is niet gemakkelijk om plots niet meer op het hele fietspad te mogen parkeren.’

‘Concreet is een zesde van het fietspad uitsluitend voor fietsers bestemd. Op het overige gedeelte is er plaats voor geparkeerde wagens. De fietser heeft daar nu niets meer te zoeken. Als tegemoetkoming is een fietser die in aanvaring komt met een automobilist altijd zelf verantwoordelijk voor de opgelopen schade.’

Weyts smeekt nogmaals om begrip bij de automobilisten. ‘Het is 2016. Het rijk van Koning Auto is niet meer zo vanzelfsprekend als vroeger.’

Mario (41) parkeert zijn camionette elke dag trouw op het fietspad. Dat hij er voortaan rekening moet houden met fietsers zint hem allerminst. ‘Toegeeflijkheid die ons door de strot wordt geduwd. Gewoon omdat asociale fietsers denken dat het fietspad van hen is. Wij, automobilisten, moeten ons altijd aanpassen.’

Robbe (9) vaccineert zichzelf elke dag voor autisme

‘Het is godgeklaagd. Al negen jaar en nog altijd geen autisme. Welke toekomst heeft hij nog?’ De ouders van Robbe grijpen naar het laatste redmiddel. ‘Vaccinaties dan maar. Autisme zal hij krijgen.’

injectie

Geen autisme, geen ADHD, geen andere kekke stoornis. Op de speelplaats staat Robbe moederziel alleen. ‘Robbe-eiland, Robbe-eiland, Robbe-eiland,’ roepen andere kinderen naar hem. Het kwetst.

Bof, builenpest, rode hond, Mia Doornaert en tegen alle achterhaalde ziektes van deze tijd vaccineert Robbe zichzelf nu elke ochtend voor het ontbijt. Robbe hoopt zo dat hij niet langer het buitenbeentje van de klas zal zijn. Vooralsnog zonder resultaat.

‘Vorige week is hij er pas mee begonnen,’ geeft Robbes moeder toe. ‘Ik heb vaccinaties nooit vertrouwd, je krijgt er autisme van. Als moeder let je wel twee keer op.’

Barry maakt comeback in het voorjaar

Het is al enige tijd stil rond Barry. Afgelopen week zou hij een toespraak houden voor de Griekse politieke partij Gouden Dageraad, maar de gedachte alleen al aan de naam bleek te vermoeiend en hij liet zich noodgedwongen vervangen. Zo blijft het op straat zetten van het vuilnis in mei 2014 zijn laatste publieke optreden.

Barry (links)

Barry (links)

Toch is er niemand die zich zorgen maakt om Barry en hem opzoekt. ‘Dat zou alleen maar gedoe opleveren. Opstaan en de voordeur opendoen,’ vertelt Barry vanuit zijn bed aan zijn management.

‘Het hakt er stevig in. Het helse ritme van opstaan, in de zetel verpozing zoeken en weer gaan slapen. En dat dag na dag, zonder uitzondering. Het werd haast obsessief, ik kon het niet loslaten. Dat is mijn perfectionistische instelling.’

‘Nu blijf ik al eens een hele dag in mijn bed liggen,’ geeft Barry toe. ‘Altijd diezelfde tv-programma’s, diezelfde geribbelde chips, diezelfde barre tocht van de zetel naar de koelkast en terug. Het vernielde mijn levenslust achteraf bekeken.’

‘Ben ik daarom een slechte werkloze?’ stelt Barry zich de vraag. ‘Dan is dat maar zo. Vroeger zou ik een godganse dag herhalingen van Blokken bekijken om het tegendeel te bewijzen, nu kan ik dat beter relativeren.’

Doch heeft hij nog wat tijd nodig voor zichzelf. ‘Ik heb lange tijd op een slappe koord gebalanceerd. Volledig herstel is nu het voornaamste, maar ondanks de omstandigheden maak ik in het voorjaar al een comeback,’ onthult een strijdvaardige Barry. ‘Een exact tijdstip kan ik niet geven, maar hoe dan ook voor 2034.’