The Vremde Mirror

Moet Vlaams minister van Landbouw, Natuur en Omgeving Joke Schauvliege (CD&V) opstappen? Zelf ziet ze niet in waarom: ‘Van Staatsveiligheid weet ik dat ik een briljante minister ben.’

© Wikimedia Commons

‘Mijn mandaat wordt in vraag gesteld nu er wat heisa is rond mijn persoon. Geheel ten onrechte. Staatsveiligheid heeft tegen mij gezegd dat ik weergaloos werk lever, jongeren engageer om op straat te komen en nooit op een uitschuiver ben te betrappen. De politiek zou zich in de eigen voet schieten mocht ik aan de kant worden geschoven. Dat zeg ik niet. Dat zegt Staatsveiligheid.’

UPDATE

Schauvliege nuanceert vanochtend haar verhaal. ‘Ik heb geen rechtstreeks contact gehad met Staatsveiligheid. Mijn informatie klopt dus niet.’

Vlaams minister van We Mogen Er Niet Aan Denken Van Wat Allemaal En Veel Meer Joke Schauvliege (CD&V) zegt dat klimaatactivisten achter Joke Schauvliege zitten om haar beleid in diskrediet te brengen.

© Wikimedia Commons

‘Ik zit al veel langer met dat idee,’ vertelt Schauvliege. ‘Het gebeurde dikwijls dat ik de krant opensloeg en uitspraken las die aan mij werden toegeschreven waarvan ik me niets herinnerde. Zo naïef van mij om te denken dat ik die uitspraken ook echt had gedaan. Nu weet ik gelukkig beter.’

Wanneer Schauvliege definitief onraad rook? ‘Onlangs zou ik gezegd hebben dat ik het mooi vind dat vele jonge jongeren op straat komen voor het klimaat. Als er iets is wat ik weet dan wel dat het klimaat me geen barst kan schelen en ik engagement verafschuw.’

Ook zei Schauvliege dat ze zich gesterkt voelde door de klimaatprotesten. ‘Oké, dat is nu iets wat ik echt zou kunnen gezegd hebben.’

‘Op den duur lieten de klimaatactivisten me niet alleen onwaarheden verkondigen, maar ook ronduit onvoorstelbare dwaasheden die alle verbeelding tarten. Een voorbeeld? Zo zou ik – niet lachen – een complot zien in de klimaatbetogingen opgezet door Vera Dua.’

‘Er zijn altijd mensen die hier geloof aan hechten en zo is mijn naam toch maar door het slijk gehaald,’ zucht Schauvliege. ‘Ik heb de klimaatactivisten ontmaskerd. Ik weet dat zij zich hebben gevestigd in mijn ziel om mij complottheorieën te laten uitkramen. Het mag ophouden nu.’

Altijd al geliket willen worden om afval achter te laten in de straten van Brussel? En niet ouder dan 26? U bent ongetwijfeld de persoon die N-VA zoekt.

In de vacature zegt N-VA zich specifiek te richten op jongeren. ‘Ben je 18 jaar of ouder en lijk je niet ouder dan 26 jaar? En denk je dat kernenergie onze planeet zal redden? (als die al gered moet worden) Dan zijn wij op zoek naar je.’

‘Het enige wat jij hebt te doen is afval dumpen op de door ons toegewezen betoging, een foto te nemen en te delen op je sociale media. In ruil krijg je van ons de grote aantallen shares en likes waaronder we anders Dries Theo bedelven.’

‘Over Theo gesproken. Hoe raak ik aan al dat puin? We horen het je denken. Geen nood, Theo heeft vrij recent zijn kabinet moeten legen. Maak je over de voorraad maar geen zorgen. Heb je thuis een oude wasmachine staan? Ook goed.’

‘Pluspunt: je kunt een linkse gutmensch imiteren en je voelt je niet geremd om jezelf te filmen terwijl je een blikje Cara op de grond keilt en een hamburger eet.’

‘We bieden een contract van bepaalde duur aan tot en met 26 mei. Een verlenging is zo goed als zeker. We bieden likes, shares en een bedrijfswagen aan. Alvast slim om iedere donderdag vrij te houden.’

En belooft N-VA ten slotte: ‘Levert deze actie het gewenste resultaat op, breidt ze deze zomer uit naar festivals.’

Voorzitster van Open VLD (liberale partij) Gwendolyn Rutten (liberale politica) denkt dat er nog meer kinderen het land kunnen uitgezet worden uit electoraal opportunisme. ‘Als ik moet kiezen tussen een kind van wie ik het dossier niet ken of de populariteit van Maggie, weet ik het wel.’

‘Het is voor de perceptie van groot belang nu en dan een kind uit te zetten naar het land van herkomst waar het kind nog nooit is geweest,’ stelt Rutten. ‘Waarom zouden we het verwijt een humaan asielbeleid te voeren uitlokken als we evengoed de toekomst van een volstrekt perfect geïntegreerd gezin compleet kunnen verwoesten?’

‘We doen er dus goed aan om de mensen het gevoel te geven dat we de natie beschermen tegen denkbeeldige indringers. En een kind is een bijzonder dankbaar instrument om aan te tonen hoezeer we op onze strepen staan.’

‘Het zijn maar kinderen wordt gezegd,’ parafraseert Rutten de kritiek. ‘Maar kinderen worden ook ooit volwassen en gevaarlijk. Bijvoorbeeld als ze hier in de politiek stappen en louter uit opportunisme mensonterende maatregelen verdedigen of zich verschuilen achter bureaucratische overwegingen zonder enig spoor van mededogen te tonen.’

‘Het is daarom in het belang van iedereen dat zulke kinderen worden uitgezet,’ besluit Rutten. ‘In dat van Maggie die de HLN-poll niet hoeft te vrezen. En in het belang van het kind. Want geloof me, zo wil je echt niet worden.’

Vandaag vindt in Brussel (nogmaals) een grote betoging van politici plaats. Zij vinden dat jongeren te weinig doen voor het klimaat.

© Wikimedia Commons

Initiatiefneemster is Joke. Joke kunt u kennen als Vlaams minister van Leefmilieu, maar waarschijnlijk liever gewoon niet. Zij vindt het niet kunnen dat vele betogende jongeren ecologische praatjes verkopen, terwijl ze zelf het vliegtuig nemen om met hun ouders op vakantie te gaan.

Joke introduceert enkele jonge klimaatbetogers: ‘Groene ridder Robbe (16) fietst iedere dag twee keer 12 kilometer naar school, maar at gisteren nog een banaan. Bananen groeien niet in zijn tuin hé! Melissa (18) heeft de mond vol van deeleconomie, maar haar hobby is shoppen op de Meir. En Geert (17) eet sinds zijn twaalfde geen vlees, maar drinkt dan wel sojamelk. Enzovoort, enzovoort.’

‘En wij als politici worden geacht een ambitieus klimaatbeleid te voeren. Gemakkelijk natuurlijk om de verantwoordelijkheid in de schoenen te schuiven van de wetgevende en uitvoerende macht. De omgekeerde wereld. Het is de toekomst van de jongeren. Niet de onze. Ze mogen al blij zijn met elke halfbakken klimaatmaatregel die politici nemen.’

‘Dit hemeltergend inconsequent gedrag is behalve laakbaar ronduit hypocriet,’ stelt Joke. ‘Ik zou ook liever zo veel mogelijk bossen kappen om er industrieterreinen neer te poten, autosnelwegen aanleggen te midden van natuurgebieden en openlijk lobbyen voor extra luchthavens in Vlaanderen.’

‘Echter, wat doe ik? Ik doe dat niet. Omdat ik inzit met de generaties na ons. Maar kan het alstublieft van twee kanten komen?’

Stellen we u voor aan Jorg. Jorg is 38 jaar en kernenergietherapeut. Dat wil zeggen dat Jorg met patiënten die willen praten over kernenergie praat over kernenergie. Maar laten we hem vooral zelf aan het woord.

© Wikimedia Commons

‘Mensen consulteren mij om over kernenergie te praten. Mensen die zich misbegrepen voelen omdat ze willen praten over kernenergie. Maar ook mensen die nood hebben aan een discrete babbel over kernenergie omdat ze niet weten hoe hun omgeving reageert op mensen die over kernenergie willen praten.’

‘Ik oordeel niet,’ zegt Jorg. ‘Elk mens heeft recht op hulp, ook mensen die geloven in kernenergie. Door te luisteren neem ik hun gevoelens ernstig. Ik probeer te peilen naar hun dieperliggendere miserie. Aan de basis ligt niet zelden een jeugdtrauma zoals een mislukte spreekbeurt over Tsjernobyl. Of ze verwarden in een latere levensfase op een quiz Fukushima met Hiroshima. Pijnlijke details, inderdaad.’

‘De markt groeit,’ merkt Jorg op. ‘Wachtlijsten zwellen aan. Patiënten blijven in de kou staan. Mijn kabinet is nooit gesloten. Zo belde Maarten. ‘Ik wil over kernenergie praten. Waarom wil er niemand over kernenergie praten?’ Een uur op hem ingepraat. Je mag het gerust over kernenergie hebben. Er is niemand die je dat verbiedt. Maar het is drie uur in de nacht.’

‘Als therapeut kun je niet anders dan begrip tonen en de symptomen verlichten,’ vindt Jorg. ‘Soms vraag ik me af waarom ik dit doe. En dan weet ik het weer: de samenleving een stukje beter maken. Stelt u zich maar eens voor dat cliënten als Maarten of Theo en Jean-Marie hun weg zouden vinden naar het publieke debat. De media kennende, sluit ik niet uit dat ze een forum zouden krijgen.’

In Jemen is er polemiek ontstaan om het feit dat de staatstelevisie gisteren geen aandacht besteedde aan de sneeuwval in België en de gevolgen voor verkeer, economie en welzijn van de burgerbevolking.

Ali (34) is een van de duizenden protesteerders. ‘Voor vele landgenoten is de sneeuw in België een ver-van-mijn-bedshow. Ze blijken onvoldoende geïnformeerd of gewoonweg niet op de hoogte van wat er zich afspeelt.’

Ali vindt dat de Jemenitische staatstelevisie haar kerntaken verwaarloost. ‘Wat voor volk zijn we als we ons alleen maar met onze eigen probleempjes bezighouden? De wegen in België zijn onbruikbaar, de treinen rijden amper en op kantoor voelen mensen zich ertoe gedwongen om met elkaar te praten over de sneeuw.’

‘We zijn hier niet zo vertrouwd met sneeuw,’ vertelt Ali. ‘Verklaart dat het gebrekkige inlevingsvermogen? Het onderwijs is in Jemen door omstandigheden niet helemaal top. Maar dat mag niet als excuus gelden. Hoe kun je empathie vragen als je zelf alleen maar met jezelf bezig bent?

‘Soms denken we in Jemen dat het hier slecht wonen is. Maar de blik naar buiten richten helpt ons om binnenlandse aangelegenheden te relativeren. Navelstaarderij in ieder geval niet.’

‘We kunnen als Jemenieten niet al het leed van de wereld dragen,’ beseft Ali. ‘Maar weet dat de kwesties waar je zelden tot nooit wat over hoort vaak de grootste catastrofes zijn.’

Vanaf vanavond twaalf weken lang op Canvas: ‘Hanne maakt nodeloos een programma over zichzelf’. Het concept is bijzonder eenvoudig: VRT-journaalanker Hanne Decoutere die wordt gevolgd terwijl ze werkt aan een nodeloos programma over zichzelf.

Een klein jaar geleden begon Hanne Decoutere aan een meeslepend avontuur. Ze wou haar meisjesdroom waarmaken: nodeloos een televisieprogramma maken over zichzelf.

‘Het was al een zeer intens jaar. Bij nodeloos een programma maken over jezelf komt meer kijken dan mensen denken,’ vertelt Decoutere. ‘Mentale moeheid, onzekerheden, stress, je leert jezelf beter kennen. ‘Hanne maakt nodeloos een programma over zichzelf’ brengt het traject dat ik het voorbije jaar heb afgelegd zeer goed in beeld.’

Twaalf afleveringen waarin Decoutere werkt aan een nodeloos programma over zichzelf met als finaal doel de ontknoping te zien in alle Kinepolis-zalen: slaagt Hanne Decoutere erin om nodeloos een programma over zichzelf te maken?

‘Gelukkig word ik professioneel begeleid door Ruben Van Gucht, Thomas Vanderveken en Maarten Vangramberen,’ aldus Decoutere. ‘De insteek van het programma houd ik nog even voor mezelf en wordt in ‘Hanne maakt nodeloos een programma over zichzelf’ gaandeweg duidelijk.’

‘Spannend is het zeker. Maak ik niet per ongeluk een relevant programma? Hoe gaan mensen reageren? Zullen ze me geen aandachtshoer vinden? Het is een indrukwekkende en veeleisende uitdaging. Ik mag niet vergeten aan mezelf te denken.’

Het is Steve (46) menens. ‘De spijbelaars voor het klimaat hebben mij overtuigd van de ernst van de problematiek. Hoe kon ik jarenlang zo blind zijn? Nee, vanaf nu voor mij geen vlees- of visgerechten meer die ik niet lust.’

© Wikimedia Commons

Het leven van Steve verandert drastisch. Voor hem voortaan geen stokvis, kippensoep of cavia meer.

‘Ik ben een week bezig en het gaat redelijk vlot,’ stelt Steve. ‘Maar het gevaar ligt altijd op de loer. Gisteravond kreeg ik op een receptie een stukje cavia aangeboden, maar ik zei dat ik geen cavia lust en men maakte daar gelukkig geen probleem van.’

‘Niet sociaal,’ erkent Steve. ‘Maar is vlees eten dat je niet lust dat wel? Die vraag horen we ons te stellen. Ik bots op heel wat weerzin. Vroeger was ik die goedlachse vleeseter. Nu ben ik voor velen die zure morele scherpslijper.’

‘Ja, ik ben al vrienden verloren. Mensen die me kennen schrikken dat ik zo begaan met het klimaat en het milieu. Sommigen zijn ook benieuwd. Kan een mens zonder? Ik vul mijn tekorten aan vitamine B12 aan met tournedos, ribbetjes en hamburgers. Gezondheid mag dus geen excuus zijn. Is dat niet lastig, Steve, nooit cavia eten? Een minimum aan wilskracht is vereist. Anders houd je het geen week vol.’

Steve motiveert zijn ideologische ommezwaai als volgt: ‘Als je er dieper over nadenkt echt schandalig dat er nog mensen vlees of vis eten die ze nauwelijks lusten. Zitten zij niet in met het klimaat en het milieu? Zulke egoïsten. Ja, het maakt me oprecht kwaad.’

‘Ik doe dit voor de toekomst,’ besluit Steve. ‘Voor mijn kinderen en kleinkinderen. Voor alle generaties na mij. Ik wil aan de juiste kant van de geschiedenis staan. Al besef ik ook: alleen ga ik het verschil niet maken. Ik hoop anderen te kunnen inspireren. Want alleen samen redden we onze mooie planeet.’

Kevin De Bruyne verbreekt zijn contract bij Manchester City en gaat per direct aan de slag als tussenpersoon. ‘Het is altijd mijn grote kinderdroom geweest om tussenpersoon te worden. En als die kans zich voordoet, moet je niet twijfelen.’

© Wikimedia Commons

‘Ik voel dat ik klaar ben voor een nieuwe uitdaging. Als voetballer kon ik nog moeilijk groeien. Het is verleidelijk om te blijven doen waar je goed in bent. Maar achteraf komt dan de spijt. Heb ik er alles wel uitgehaald? Die fout wil ik niet maken.’

‘Daarom is het tijd voor een nieuwe fase in mijn leven,’ stelt De Bruyne. ‘Tijd om de vruchten te plukken van het harde werk de afgelopen jaren. Tijd voor een stap hogerop.’

‘De tussenpersoonsector is een bloeiende branche in volle ontwikkeling,’ licht hij zijn keuze toe. ‘Oké, het is een stap in het onbekende. Maar dat maakt het leven boeiend. Ik ga mezelf moeten vernieuwen wat goed is voor mijn algemene ontwikkeling.’

‘Ik ga daar niet flauw over doen: het financiële aspect heeft meegespeeld. Maar ik moet aan mijn gezin denken. Ik wil niet dat het iets tekortkomt. En ook persoonlijk: nu heb ik weer toekomstperspectief. Je wilt je carrière toch niet eindigen als voetballer?’

De Bruyne denkt dat hij snel een werkgever zal vinden. ‘Ik denk dat ik inmiddels mijn strepen wel heb verdiend in het middenveld. In België ligt de situatie momenteel even wat moeilijker. Maar het buitenland behoort zeker tot de opties.’