The Vremde Mirror

Het enige betrouwbare medium uit Vremde buiten paragnostische Agnes

Maand: mei, 2017

Schauvliege in shock naar ziekenhuis na compliment

Op klaarlichte dag opende minister van te belangrijke zaken om er Joke Schauvliege mee te belasten Joke Schauvliege (CD&V) een mail waarin ze werd gecomplimenteerd. Schauvliege ligt in het ziekenhuis, maar is buiten levensgevaar.

‘Dat doe je goed.’ Zo luidden de fatale bewoordingen in de e-mail die Joke Schauvliege gisteren op haar kabinet opende.

De kabinetsmedewerkers van Schauvliege hadden de e-mail niet verwacht. ‘Ontbossen voor transportbedrijven, klimaatconferenties verboemelen, Natuurpunt viseren, bomen kappen om boskaarten te drukken waarop bossen staan gekapt om boskaarten te kunnen drukken enzovoort. We zien echt niet wat ze juist deed.’

Tragisch genoeg kon dit drama gemakkelijk vermeden worden. Maar toen bleek dat het compliment voor een andere Joke Schauvliege bedoeld was, was het kwaad natuurlijk al geschied.

Een geluk bij een ongeluk: voor haar positie in de Vlaamse regering verandert er niets. Joke Schauvliege blijft ongeschikt voor een ministerpost.

Nog maximaal 30 km/uur bij overrijden van fietser

Moeten we met zijn allen fietsers wat trager overrijden? Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) is het idee alvast genegen. ‘Fietsers waren oorspronkelijk bedoeld als natuurlijke verkeersremmers, die functie moet weer in ere hersteld.’

Het wordt gemakkelijk vergeten. Fietsers, levende wezens bestaande uit vlees, bloed en beenderen en in dat opzicht niet fel verschillend van menig automobilist, moesten aanvankelijk autobestuurders eraan herinneren hun snelheid een beetje te matigen.

Omdat het millimeterbrede fietspad niet in het midden van de rijbaan ligt, maar aan de zijkant, vergeten vele automobilisten dat fietsers snelheidsremmers zijn, de massale aanleg van fietssuggestiestroken ten spijt. Weyts wil hen daar weer aan herinneren door automobilisten te trakteren op een bekeuring indien ze bij het overrijden van een fietser sneller rijden dan 30 kilometer per uur.

Automobilisten hekelen Weyts, onder wie Peter (47). ‘Dikwijls gebeurt het overrijden van fietsers bij overdreven snelheid, maar het kan vaak niet anders. Op een doorlopend fietspad bijvoorbeeld, dat zo snel en blindelings mogelijk dient gekruist te worden. Ik zie vooral het begin van een verbod om fietsers te overrijden, weer een fijne Vlaamse traditie die dreigt te verdwijnen.’

Weyts weerlegt die kritiek. ‘Een fietser is vele goedkoper dan een verkeersdrempel, bij hoge snelheid is de schade aan de carrosserie ook groter en een lagere snelheid is beter voor het milieu. Ik zie uitsluitend voordelen,’ aldus Weyts.

‘Veranderingen roepen weerstand op. Ik maak er een strijdpunt van: liquideer fietsers op een humane wijze. Hallo, het is 2017.’ Dat criticasters hem een gebrek aan realisme verwijten? ‘Liever te idealistisch dan te cynisch.’

Rem op steekpenningen politici

Politici zullen nog maar €250.000, één luxewagen, één Rolex-horloge en één VIP-ticket voor Tomorrowland per jaar aan steekpenningen kunnen innen. ‘Een overwinning van de transparantie,’ zo glundert Kristof Calvo (Groen).

‘Het is anno 2017 deontologisch onverantwoord dat de burgers van dit land geen zicht krijgen op de steekpenningen die politici innen,’ stelt Calvo. ‘Er wordt te geheimzinnig gedaan over omkooppraktijken, we moeten die beter reguleren. Die duisterheid wekt het wantrouwen van de kiezer. Zijn politici zo wereldvreemd dat ze dat niet beseffen?’

Niet alleen moet corruptie transparanter, er dient ook een plafond te komen op de bedragen. ‘Die zijn soms echt decadent. Hoe kan een politicus moreel gezag uitoefenen als hij honderdduizenden euro’s ontvangt om zijn geweten te flexibiliseren? Dat kan alleen maar als hij daar volledig open over is in een deontologische commissie die pleit voor politieke vernieuwing achter gesloten deuren.’

Siegfried Bracke (N-VA) fluit Calvo alvast terug. ‘Het aannemen van smeergeld is een risicovolle onderneming, daar moet een correcte prijs tegenover staan. Soms krijgt een politicus duizelingwekkende bedragen van bedrijven om vooral niets te doen. Dat vind ik veel erger.’

Milieubewuste foodie vliegt naar Peru om quinoa: ‘Koop lokaal!’

‘Het is algemeen geweten dat het veel beter is om lokaal te kopen.’ Ja, Annabelle (31) is volledig mee met haar tijd. Daarom trekt ze iedere maand naar Peru om quinoa.

‘Quinoa uit Peru die naar hier overgevlogen wordt, is slecht voor het milieu en niet een klein beetje. Later kijken we vol schaamte terug en zullen we denken: hoe konden we dit onze planeet aandoen?’

Annabelle ziet het vaak in haar omgeving: ‘Vriendinnen die denken dat ze gezond en bewust bezig zijn omdat ze quinoa eten op een bedje van chiazaad en gepasteuriseerde avocadoschil. Dan moet ik altijd hard lachen, vanwaar komt die quinoa lieve meiden?’

‘We staan te weinig stil bij de import van voedingsmiddelen van heinde en verre en de impact ervan op onze ecologische voetafdruk,’ legt Annabelle uit. ‘Daarom koop ik mijn quinoa lokaal, in Peru. Lokaal kopen is erg belangrijk, mijn quinoa is smakelijker, verser, klimaatvriendelijker, goedkoper omdat ik rechtstreeks bij de boer koop en ik steun de lokale economie.’

Annabelle heeft al heel wat vriendinnen verloren die in een depressie belandden door haar morele suprematie. Haar bewust consumptiegedrag gaat dan ook heel erg ver. Zo trekt Annabelle voor een lapje rundvlees helemaal naar West-Vlaanderen.

Marc roept ‘hooikoorts’ telkens hij moet niezen

De 46-jarige Marc is getroffen door de vreselijke aandoening ‘hooikoorts’ roepen na het niezen. Hoewel zijn genezingskansen miniem zijn en de kansen op verval daarentegen aanzienlijk, geven de dokters Marc nog niet op.

Collega’s van Marc voelen zich schuldig. ‘Aanvankelijk schreeuwden we: hou toch je bek Marc, we weten het intussen. Maar omdat Marc ‘hooikoorts’ bleef roepen, moest de oorzaak wel van medische aard zijn. Hij had net toen onze steun en ons begrip nodig, wij lieten het echter flagrant afweten.’

De ernst van zijn ziekte viel Marcs vrienden al snel op. ‘Marc beweert er zelf niet veel last van te hebben. De mensen rondom mij dramatiseren het, zegt hij. Een beetje een schorre stem, meer is het niet. Nee liefste Marc, jij minimaliseert je ziekte, wat juist bewijst hoe erg je eraan toe bent. Het is vreselijk wat jou overkomt. Erg lief dat je jouw leed voor ons wil verborgen houden, maar dat hoeft niet. We zijn er voor je.’

Een van Marcs vrienden, Tom (44), niest ook weleens. ‘Zeker in de zomermaanden. Ga ik ook ooit hooikoorts roepen? Cathy, eveneens goed bevriend met Marc, is sinds 2014 in behandeling omdat ze altijd ‘gezondheid’ zegt wanneer ze iemand hoort niezen. Ik geniet daarom van elke dag, het kan zo gedaan zijn.’

Hoewel wetenschappers druk bezig zijn een vaccin te ontwikkelen tegen ‘hooikoorts’ roepen na het niezen, denken ze dat Marc vanaf september verlost zal zijn van zijn aandoening. Ze sluiten evenwel niet uit dat deze vreselijke aandoening na een halfjaar wederkeert.

Niet zo bijzondere vrouw klikte op clickbaitartikel en wat er toen gebeurde zal je verbazen

Er gebeurde niet zo heel veel in feite bij nader inzien. Of het u zal verbazen? Dat hangt van individu tot individu af, maar de kans is klein.

Enfin, mogelijk ook wel. U verwacht nu kennelijk een spectaculaire wending, misschien zelfs sensatie hoewel u het zo nooit zult noemen, omdat de titel zulks al suggereert en alleen het tegenovergestelde nog voor verbijstering kan zorgen. In die optiek gaat het de goede richting uit, daar de feiten best alledaags zijn.

Het ging namelijk als volgt: een niet zo bijzondere vrouw uit een voorts onbelangrijk dorp in een weinig voorname streek klikte op een clickbaitartikel van dertien in een dozijn, las twee zinnen van dat bewuste artikel en dacht: oh, er gebeurde niet zo heel veel in feite bij nader inzien. Twee, vijf, vijf en een half en zeven minuten later voltrok hetzelfde fenomeen zich opnieuw.

Ze dacht ook heel veel dingen niet: ‘wie wil er met zulke ongein geassocieerd worden, waar is het zelfrespect in de media gebleven?’, ‘door al die bagger kan ik kwaliteit van walgelijke troep niet meer onderscheiden, al bij al best jammer’, ‘waarom ben ik zo leeghoofdig dat ik op dit soort van onbeduidende dwaasheden blijf klikken?’, ‘het gaat werkelijk nergens over’ en ‘mijn brein verandert in een erwt, help!’.

U bent die niet zo bijzondere vrouw.

Moslims de schuld van alles geven: school stelt oer-Vlaamse traditie in vraag

De Jan Frans Willemsschool uit Boechout wil niet langer de moslims de schuld van alles geven. Gaat er hier weer een aloude, oer-Vlaamse traditie op de schop? Staatssecretaris voor Gelijke Kansen Maar Voor De Ene Meer Dan De Ander Zuhal Demir (N-VA) doet een emotionele oproep: ‘We mogen de segregatie niet opgeven. Nu niet, nooit niet.’

‘Onze school wil zich losrukken van het hokjesdenken,’ zegt de plaatselijke directeur. ‘Heus niet alles is de schuld van moslims. Bovendien zitten er meer en meer kinderen met een islamachtergrond op onze school en is het nefast voor hun zelfbeeld ze van alles de schuld te geven.’

Zuhal Demir vindt dat kinderen niet vroeg genoeg met de waarheid, ouders die zo enthousiast mogelijk doen over hun schreeuwlelijke knutselwerkjes en Sinterklaas kunnen geconfronteerd worden. ‘We mogen de segregatie niet opgeven. Wat blijft er anders nog van onze Vlaamse identiteit over?’

‘Het is nu eenmaal onze cultuur om moslims de schuld van alles te geven, de wereld infantiel overzichtelijk te houden en onder het mom van het heil van onze kinderen onze angsten en kortzichtigheid te botvieren. Het zou van respect getuigen je eigen cultuur op te geven en ook vooroordelen te koesteren jegens moslims. Ik stel vast dat moslims het daar moeilijk mee hebben.’

‘Zo blijkt ook nu maar weer,’ stipt Demir aan. ‘Het is de schuld van de moslims dat we moslims niet meer van alles de schuld mogen geven.’

Noot achteraf: moslims zijn nooit vragende partij geweest om niet langer de schuldige te zijn van alles. ‘Maar het had wel gekund en dat moet ons heel angstig maken,’ werpt Demir op.

Crisis in tapijtsector: linkse ratten vertrekken massaal

Linkse ratten werkzaam in de tapijtsector pakken massaal hun biezen. Zozeer dat de Vlaamse tapijtsector zich genoodzaakt voelt om Fransche ratten in dienst te nemen.

Het wordt anders snel gezegd, maar de Vlaamse tapijtsector verkeert in een diepe crisis. Die kan het onaangekondigde, collectieve vertrek van de linkse rat niet zomaar onder de mat vegen, daar de overige ratten alleen het werk niet kunnen bijhouden.

Bioloog Dirk Draulans typeert de linkse rat. ‘Het beestje bezit een hoop empathie en wil voor iedereen goed doen, in die mate dat het belemmerend kan werken. Ook is de linkse rat intelligenter dan de gemiddelde mens, ik meen zelfs superieur, omdat ze zich aldoor bedient van metaforisch en figuurlijk taalgebruik.’

Torfs trekt zich terug als verliezer rectorverkiezingen

De KU Leuven moet op zoek naar een nieuwe verliezer van de rectorverkiezingen. Rik Torfs had een duidelijk mandaat van de kiezer gekregen voor deze ambt, maar hij heeft het te druk.

‘Een mens moet zijn plaats kennen in het leven, nederig zijn, de eigen beperkingen erkennen en in dit geval vaststellen dat er veel geschiktere verliezers zijn dan ikzelf,’ oordeelt Torfs.

‘Het zou alleen maar van hoogmoed getuigen om vier jaar lang als verliezer van de meest recente rectorverkiezingen door het leven te gaan, terwijl die rol me helemaal niet op het lijf geschreven is. In die mate zelfs dat het me humeurig, vermoeiend en cynisch maakt. Dan is er maar één wijze optie: de eer aan jezelf houden.’

Critici verdenken Torfs ervan te zijn opgestapt uit angst de komende 4 jaar ingesmeerd met pek en zijn columns in De Standaard door de Leuvense straten gejaagd te worden, zoals dat gebruikelijk gaat. Anderen wijzen erop dat dit verlies nefast is voor Torfs’ relevantie om in talkshows over een fazant met een bolhoed een mening te spuien, daar die anders al tamelijk bedenkelijk is.

De KU Leuven dient zo snel mogelijk weer nieuwe verkiezingen te organiseren om een verliezer aan te stellen, zo niet dreigt een onmachtsvacuüm.

Ofschoon hij het druk heeft, is Torfs zo ridderlijk de deur niet helemaal te sluiten. Zo liet hij al verstaan zich wel als winnaar van de rectorverkiezingen te willen engageren.

Torfs nipt geplaatst voor rectorverkiezingen RUG 1924

Het scheelde enkele tientallen stemmen, maar Rik Torfs kan zich toch kandidaat stellen voor het rectorschap van de Rijksuniversiteit Gent. Dat onthulde hij in negen talkshows tegelijk.

De rectorverkiezingen van 1924 aan de Rijksuniversiteit Gent blijven maar aanslepen. Men snakt er al langer naar een compromisfiguur en die lijkt nu gevonden in de persoon van de 60-jarige Rik Torfs, die even plots als onvoorzien met een gat in zijn agenda blijkt te kampen de komende vier jaar, dinsdag en donderdag tussen 14u30 en 15u00.

Het is nu maar de vraag of Torfs de RUG op de kaart kan zetten. ‘Een universiteit moet niet te schuw zijn om naar buiten te treden. Een rector kan dan niet passief toekijken, zonder daarin te overdrijven natuurlijk.’

‘Mijn grootste troef is ongetwijfeld de productie van eloquent gebakken lucht, de RUG blijft in de eerste plaats een universiteit, zo werd me toch verteld. Bovendien beschik ik over een uitstekend netwerk binnen alle universiteiten die er in Vlaanderen toedoen.’

Torfs heeft grootse plannen met de RUG. ‘Herkenbaarheid is één zaak, dat mag geen belet vormen te vernieuwen. De U in RUG kan blijven, maar de R en de G worden een K en een L. Ook pleit ik voor asbestvrije Nolfbarakken en denk ik op lange termijn: gaan we de germanisering over vijftien à twintig jaar met hand en tand bestrijden of zijn we gastvrij?’

Weet Torfs hoe hij een universiteit moet leiden? ‘Een universiteit wel, de RUG is dan weer een andere vraag.’

Torfs neemt het in de volgende stemronde op tegen een broccoli en een avocado.