The Vremde Mirror

Een domper op de feestvreugde vlak voor het duel tussen Italië en België. Het ego van bondscoach Marc Wilmots is onvoldoende hersteld van een lichte blessure. Wilmots zelf meent dat zijn ego fit genoeg is.

Het ego van Marc Wilmots moest vanmiddag het trainingskamp van de Rode Duivels verlaten. Uit een MR-scan blijkt dat het op verschillende plaatsen deukjes vertoont.

Wilmots ontkent dat zijn ego niet speelklaar geraakt. ‘In de groepsfase is topvorm nog niet noodzakelijk. Het is pas in de finale tegen Spanje die we na meerdere geniale tactische ingrepen van Marc Wilmots winnen dat mijn ego topfit hoort te zijn.’

De medische staf van de Rode Duivels denkt daar helemaal anders over. ‘Je merkt dat hij op persconferenties nog wisselvallig voor de dag komt. Hoezo de Rode Duivels niet de topfavoriet voor de Europese titel? We kunnen ons geen risico’s veroorloven.’

Als mogelijke vervanger voor Wilmots’ ego wordt aan Karl Vannieuwkerke en Georges Leekens gedacht. Met voorkeur voor Leekens die meent dat de Rode Duivels met hem aan het roer in februari al Europees kampioen zouden zijn. De eerste zegt zelf het niet gewend te zijn grootheden van het kaliber van Vannieuwkerke te interviewen.

De NMBS en de spoorbonden hebben een historisch compromis gesloten. Er komt een automatisch rijsysteem, maar alleen op de minst drukke lijnen.

Een nederlaag willen de spoorbonden deze overeenkomst niet noemen, hoewel ze aanvankelijk fel tegen waren. Toen ze te horen kregen dat alle lijnen richting Brussel, Antwerpen en Melkouwen in hun handen bleven, gingen ze overstag.

De automatische snelheidscontrole is revolutionair aldus de NMBS. Van zodra een trein trager dreigt te rijden dan 350 kilometer per uur treedt het systeem in werking. De treinen die rijden zullen het in ieder geval stipt doen, klinkt het triomfantelijk.

De NMBS denkt zo de onrendabele lijnen nieuw leven in te blazen. Veiligheidsexperts prijzen het gezond verstand. Het is onverantwoord om met een vol en gehaast perron in Brussel-Noord op een trein te springen die 350 kilometer per uur rijdt. Gaan mensen door de kortere instaptijd ouderen nog voor laten? Dat is niet zeker.

Experimenten ogen alvast veelbelovend. De eerste trein met het automatisch rijsysteem bereikte probleemloos Moermansk en wordt nu uit de Barentszee gevist.

Tot nog toe werd het altijd onmogelijk geacht dat het een vrije keuze is om Gwendolyn Rutten te zijn, dus klimaatverandering. Klopt niet, zeggen wetenschappers nu.

In tegenstelling tot wat al jarenlang in de schoolboeken staat, is voorzitster van Open VLD Gwendolyn Rutten geen gevolg van de klimaatverandering, maar een opeenhoping van vrije keuzes. Tot die schokkende conclusie kwamen wetenschappers na diepgravend onderzoek.

Wetenschappers staan voor een raadsel waarom iemand zo wereldvreemd en kortzichtig wil zijn. Gwendolyn Rutten geeft zelf het antwoord. ‘Er is niks mis met ongelijkheid.’ Voor de onderzoekers geen afdoende verklaring, want laat ze nu net aan politiek doen.

Een overwinning voor de klimaatsceptici is het in elk geval. ‘Blijkt eindelijk wat we al langer wisten, de gevolgen van de opwarming van de aarde zijn zwaar overschat. Smeltende poolkappen, een stijgende zeespiegel, oprukkende woestijnen, extreem weer, miljoenen mensen die andere oorden moeten opzoeken, territoriale onstabiliteit met oorlogen als gevolg, alleen in de linkse kerk ligt men van zoiets wakker.’

Dat Gwendolyn Rutten geen gevolg is van de klimaatverandering zet meteen het bestaan van Rik Torfs en Siegfried Bracke in een ander daglicht. Vooralsnog gespeculeer. Er zijn nog geen wetenschappers bereid gevonden om hun tweets te analyseren.

Het zal je maar overkomen. Je wachtwoord op Facebook blijkt de naam van je hond te zijn. Toeval, bovennatuurlijke krachten of Facebook dat zijn privacy schendt? Marc tast in het duister.

‘Weer thuis na een avondje fantastisch voetbal wilde ik mijn geluk kwijt op Facebook,’ doet Marc zijn relaas. ‘Toen viel het me op. Mijn Facebookwachtwoord is ook de naam van mijn hond.’

Hij geeft toe dat die naam niet heel origineel is voor een hond. ‘Sta me toe zijn naam niet prijs te geven. Ondanks dat blijft het schrikwekkend hoe Facebook dit weet. Is het louter toeval? Ik ben niet naïef.’

Het is niet de eerste keer dat er een poging wordt gedaan om Marcs online identiteit te kapen. Zijn Gmail-wachtwoord bleek eerder al de nummerplaat van zijn wagen, zijn verjaardag stemt overeen met het wachtwoord van zijn bankaccount en straffer nog: zijn LinkedIn-wachtwoord is de derde keeper bij de Rode Duivels op het EK. Marc sust dat weg. ‘We moeten nu ook niet gaan complotdenken.’

Dat neemt niet weg dat Marc eraan denkt om de naam van zijn hond te veranderen. ‘Je kunt nooit voorzichtig genoeg zijn. Tobias, af! Al is dat misschien wat te drastisch.’

Alexander (36) zal de avond niet gauw vergeten. Toen hij verwikkeld geraakte in een uitzichtloze discussie over het Duitse voetbalelftal, riep hij uit het niets mattheuseffect. Zijn gesprekspartners, sinds dan vrienden voor het leven, bogen nederig het hoofd.

Duitsland voor het eerst sinds 1996 Europees kampioen voetbal of niet? Voer voor bitse discussies. Zo ook onder Alexander en zijn nieuwe vrienden. Zijn enige inbreng ‘het wordt klose’ was een ijdele poging om te verdoezelen dat hij eigenlijk niks van voetbal kent. Toen men hem dreigde te ontmaskeren, riep hij ‘mattheuseffect’. Om het in voetbaltermen te zeggen: ippon.

Zijn vrienden zijn heel trots zijn vriend te zijn. ‘Je hebt iemand die op elk moment op elke plaats ‘mattheuseffect’ durft te roepen liever te vriend dan als vijand,’ vindt Kurt (39).

Ook Kenneth (34) is zwaar onder de indruk. ‘Alexander bewijst hier nogmaals wat voor intellectueel zwaargewicht hij is, maar ook hoe hij het spelletje voetbal met schijnbaar één eenvoudige observatie doorziet. En met wat voor kennis van zaken hij spreekt. Tegen zulke onderlegde, waterdichte argumentatie valt niets in te brengen. Spreek hem maar tegen. Nee, gewoonweg onmogelijk.’

Alexander toonde zich eveneens heer en meester in een discussie hierop volgend dat anderen zijn succesvolle tactiek nu zouden kopiëren. ‘Weet je wiens onderbuik nog steeds nagebootst wordt?’

‘De bedriegers moeten eruit.’ Koen (20) kijkt al heel zijn leven af, maar krijgt nu met een praktijk te maken waartegen hij niet kan opboksen. ‘Studenten die Rilatine nemen belazeren de boel.’ 

De student Taal- en Letterkunde aan de KU Leuven ziet de toekomst somber in. ‘Het is onethisch te spieken bij een student die zijn resultaat dankzij Rilatine, dat wil zeggen oneerlijk, heeft bekomen.’

‘Het gebeurt steeds minder vaak dat je op een examen naast een student zit die een sudoku aan het maken is, een uur met de mama belt of een circusact voorbereidt met propjes papier die uit zijn mouw vallen. Een geluk. De kans dat die aan de Rilatine zit is veeleer klein.’

Koen wil het boegbeeld zijn van een nieuwe, zuivere generatie studenten. ‘We moeten het verleden achter ons laten. Dat kan alleen maar door de valsspelers levenslang te schorsen, onverwachte controles tijdens het studeren en om zes uur ’s ochtends in te voeren en proffen met een Rilatine-verleden op non-actief te zetten. Dat lijkt drastisch, maar nu worden alle studenten gelijkgesteld met ordinaire bedriegers. Laten we niet vergeten dat de meerderheid gewoon ambachtelijk fraudeert.’

‘Rilatine onder studenten is van alle tijden en zal nooit helemaal verdwijnen,’ weet Koen. ‘Of hoe verklaar je anders al die studenten die na één minuut hun examen al afgeven? Ik ben niet naïef.’

IS vindt het ongehoord dat terroristen en stakers over dezelfde kam worden geschoren. ‘De stakers zetten ons allemaal te kakken. Niet alle terroristen staken.’

In een recent opgedoken videoboodschap is IS opvallend hard voor het gedrag van bepaalde terroristen in België. ‘Mensonterend dat duizenden pendelaars niet weten of ze ’s avonds op tijd thuis zullen zijn voor Van Gils en Gasten.’

De terroristenclub distantieert zich volledig van de wildgroei aan spoorstakingen. ‘De maatschappelijke impact is enorm. Vele onschuldige terroristen die een grondige afkeer hebben van de staking worden nu scheef bekeken. Moeten hun gedrag en keuzes plots gaan rechtvaardigen. De boodschap is aangekomen. We gaan ons extra bewijzen.’

Voorts feliciteert IS de bevolking om haar moed en solidariteit in dit gitzwarte tijdperk. ‘Die massale golf van plotse bekommernis om studenten die vruchteloos wachten op een trein. Zo schoon, zo ontroerend, zo onbaatzuchtig ook.’

IS en de collega’s van Boko Haram pleiten ervoor om stakers en terroristen niet in hetzelfde hokje te duwen. ‘Stakers verdienen de titel van terrorist niet. De meeste terroristen voeren hun beroep naar eer en geweten uit. Het is een kleine minderheid die het altijd voor de rest moet verkloten.’

Eindigen doet IS met een stevige sneer aan het adres van de media. ‘Stinkpanda’s die frontpaginanieuws zijn en Journaals openen terwijl er zoveel leed is in de rest van de wereld. Denk maar aan alle vluchtelingen die verzuipen op de Middellandse Zee. Het zal nooit wennen.’

De rectoren van de KU Leuven leggen vandaag het werk neer. Ze eisen in de eerste plaats meer media-aandacht en betere argumenten. Tot eenieders verrassing blijkt de staking niemand te treffen.

Rik, een rector aan de KU Leuven, getuigt: ‘De balans tussen werk en ongevraagd mijn semi-intellectueel gebral op de mensheid afvuren over kwesties waar ik hoegenaamd niets nuttigs over te vertellen heb, was niet langer houdbaar.’

Een wilde staking was het enige alternatief. Controversieel omdat Mia Doornaert maar op één plaats tegelijkertijd kan zijn. ‘Het is niet omdat je redenen hebt om niet te staken, dat je er geen hebt om het wel te doen. Mensen die oproepen om aan andere mensen te denken, is het meestal om zichzelf te doen. Ze durven het alleen niet hardop zeggen en vermommen zich als moraalridder.’

De staking van rectoren van de KU Leuven wordt in het hele land eigenlijk nergens gevoeld.

Door de geringe invloed van de staking is er ook slecht nieuws. De rectoren van de KU Leuven dreigen de staking neer te leggen. Ook de impact van de staking van Jehova’s getuigen, zakkenrollers en economen is zeer beperkt. Zij gaan om die reden straks alweer aan de slag.

Vlaams minister van leefmilieu en helaas wel meer Joke Schauvliege (CD&V) is niet mals voor humoristisch Vlaanderen. ‘Men lacht te weinig met mij. Een minister heeft als functie geparodieerd te worden.’ Hoofdredacteur van The Vremde Mirror Hervé von Kwakkelstein reageert.

Volgens Hervé von Kwakkelstein benoemt Joke Schauvliege een gevoelig punt. ‘Ik pleit zeker niet onschuldig.’

Toch meent hij dat Schauvliege ook de hand in eigen boezem moet steken. ‘Het is in haar geval zeer moeilijk om de realiteit te overtreffen. Misschien moet ze wat vaker een interview afzeggen? Het is maar een suggestie. Tot dan is het onwaarschijnlijk dat The Vremde Mirror haar nog zal parodiëren. Veel te gemakkelijk.’

Toch waagt hij een poging. ‘Ik zou een parodie kunnen schrijven op de uitspraak dat ze te weinig geparodieerd wordt. Lekker meta, maar niet meer dan een beetje knip- en plakwerk. Een minister heeft als functie om goed beleid te voeren. Is wel een goeie. Een transportbedrijf in natuurgebied heeft als functie, ah nee 21ste eeuw. Of deze om het af te leren: een boom heeft altijd de functie gehad gekapt te worden. Enzovoort.’

Schauvliege schijnt niet onder de indruk. ‘Duidelijk een vriendje van die middelmatige komiek van een Guy Deprez. Overstijgt zijn niveau alleszins niet. Kun je die laatste zin eens herhalen?’

Ze zijn met betrekkelijk veel. Mensen die zich in zelfbeklag wentelen of gewoon een potje pathetisch mekkeren wanneer het woord ‘staking’ valt. Niels (28) snapt deze klagers niet. ‘De staking is nog niet voorbij. Geniet van het moment.’

‘Het is tijd voor een positief geluid,’ meent optimist Niels. ‘Je kunt wel denken: zo’n staking bij het spoor duurt niet eeuwig. Maar je kunt ook dit moment ten volle koesteren. Zoals je ook kunt denken dat de voortgang van de staking tot en met dinsdag gevrijwaard is in plaats van dinsdag reeds de laatste actiedag.’

‘Maar het is nu eenmaal bon ton om altijd defaitistisch te doen over stakingen,’ vervolgt Niels. ‘Het draait allemaal om mindset. Een dag zonder treinstaking is heus het einde van de wereld niet. Er zijn nog genoeg andere aanleidingen om te laat op je werk te komen, neerbuigend te doen over medeburgers of om jezelf als baken van perfect voorbeeldig gedrag te profileren.’

Jacques (59) is fatalist en vreest het ergste. ‘Ooit zal de aarde vergaan. Het einde van de spoorstaking is dus onafwendbaar.’

Niels heeft twee inspirerende boodschappen in petto voor doemdenkers geobsedeerd door stakingen. ‘Relax. En chill.’

Ter afwisseling eindigt Niels met een onvervalste positieve noot. ‘Er zal nog weleens iemand op zijn werk geraken met de trein, maar laat zo’n geïsoleerd geval de staking niet vergallen. In geen geval dat hij binnen de week thuisgeraakt.’