The Vremde Mirror

Vremde | De brandstapel draait overuren in Vremde. Buren met Boechoutse roots worden er massaal verklikt. De situatie is zelfs zo uit de hand aan het lopen dat er nu een centrale kliklijn komt waarnaar gefaxt kan worden om de aanwezigheid van menselijke wezens met Boechoutse achtergrond te melden.

Deze maand alleen al zijn er twaalf mensen met Boechoutse roots op de brandstapel beland. Het meest schrijnende geval is Maria (82), op het eerste zicht een volbloed Vremdeling. Maar in feite leidde ze een dubbelleven. Dat haar betovergrootvader drie jaar lang in Boechout heeft gewoond, hield ze angstvallig voor de buitenwereld verborgen uit gegronde vrees voor represailles.

Buurman Jules (74) is trots dat hij deze duivelin heeft kunnen vangen. ‘Ik had al langer mijn vermoedens, maar bewijzen kon ik niets. Haar accent had iets exotisch, maar of dit een Boechoutse tongval is, kan ik natuurlijk niet weten. Daarom moest ik wachten tot ze zichzelf zou ontmaskeren. Toen ze wist te vertellen dat Boechout een molen heeft, wist ik genoeg. Meteen de ordediensten gebeld die het nodige hebben gedaan.’

Tegen Jules zelf loopt momenteel ook een klacht van buurman Jos (75). ‘Oh, dat is maar een klein vergrijp. Ik zou ooit toen ik jong was eens de lakens gedeeld hebben met een Boechoutse schone, maar dat ontken ik ten stelligste. Zij heeft de lakens met mij gedeeld. Een wereld van verschil. Jos is gewoon rancuneus dat hij die Boechoutse deerne nooit in bed heeft gekregen en ik wel.

Wanneer we Jos met deze feiten confronteren, is deze niet van zijn melk: ‘Wacht maar, manneke. Wie laatst lacht, best lacht.’

Of dat Jos zal zijn, is best twijfelachtig. Georgette (83) heeft ook nog een eitje met hem te pellen. Zij zag zich genoodzaakt tegen hem een klacht in te dienen vanwege zijn dubieuze connecties met Boechout. ‘Wat weinigen weten en wat Jos al heel zijn leven verborgen houdt, is dat hij tot op de dag vandaag soms naar Boechout trekt omdat ze daar wel de ‘fijne vleeswaren’ aanbieden die ze in Vremde niet hebben.’

Hoe ze dat weet? ‘Ik was vroeger in Boechout zelf één van die fijne vleeswa… Geen commentaar,’ besluit Georgette kort maar krachtig.

Politici pleiten nu voor een centrale kliklijn. ‘Het verklikken van Boechoutse buren moet gestimuleerd worden. Aan dit tempo lost de vergrijzing zich vanzelf op.’

Bezigheidstherapeuten, in de volksmond ook wel eens politici genoemd, willen dat de provincie Antwerpen van naam verandert. En daar hebben ze volkomen gelijk in! Het is onbehoorlijk dat een metropool als Vremde onderdeel moet zijn van een provincie die de naam draagt van een vissersdorpje met een idyllisch haventje. Dit komt het prestige van Vremde allesbehalve ten goede en schrikt op die manier ook buitenlandse economische handelspartners af.

Belangrijk is dus dat de naam de lading dekt. Na een strenge selectie zijn dit de vier overgebleven kanshebbers:

– Vremde: kort, krachtig en multicultureel. Dat laatste is bij verkiezingen ‘in het Antwerpse’ altijd een troef.

– In, Boven, Onder en Naast-Vremde: ontpopt zich tot de topkandidaat. Het fletse begin van de naam contrasteert fel met het krachtige einde.

– Vremde & Bufferzone: het eerste deel van de naam is subliem. Het middenstuk en het slot is er volgens deskundologen te veel aan.

– Over het Water en niet over het Water: een naam die de lading dekt. Zwakke punt: wanneer het Albertkanaal zou verdwijnen, dringt zich alweer een naamsverandering op.

STEM!

Vremde | De leerlingen van het eerste, tweede en derde leerjaar van de Dorpsschool in Vremde gaan volgende week niet op schoolreis naar Liberia. ‘De educatieve meerwaarde weegt niet op tegen het financiële plaatje,’ vindt het oudercomité.

Deze gezellige drukte zullen de leerlingen van het eerste, tweede en derde leerjaar van de Dorpsschool moeten missen.

De Dorpsschool had voor haar leerlingen een ongekend avontuur in petto. Een schoolreisje naar Liberia moest de dagelijkse sleur van de tafels van vermenigvuldiging, maan roos vis en het uit het hoofd leren van spreekwoorden even doorbreken.

Maar het oudercomité steekt nu stokken in de wielen. ‘Het is heel mooi dat de directie de leerlingen met zo veel mogelijk culturen wil laten kennismaken, maar het geld groeit niet op de rug van de ouders. Het oudercomité steunt daarom de verschillende ouders die graag dit schoolreisje zouden geschrapt zien worden. De toegevoegde waarde op educatief vlak is te gering om je in de schulden te steken.’

Dat de toegevoegde waarde op educatief vlak gering is, betwist directeur Jozef Schoofs. ‘Liberia is een land dat de laatste tijd al eens in de actualiteit komt. De kinderen horen er elke dag over in het nieuws. Dankzij deze schoolreis zouden ze een beeld kunnen vormen bij het nieuws. Deze kans krijg je niet elke dag.’

Kareltje (7) keek hier al heel lang naar uit. ‘Ik wilde wel eens in het echt zien of de kleine zelfstandige ondernemers er voldoende zuurstof krijgen. Een gemiste kans dit. Misschien kan de Belgische economie wel lessen trekken uit het Liberiaanse model. Maar dat zullen we nu nooit weten.’

Het schrappen van het schoolreisje naar Liberia betekent niet dat er een dag meer les gegeven zal worden. In de plaats zullen de leerlingen van het eerste, tweede en derde leerjaar naar de Condroz trekken. Bijna even spannend.

Vremde | Het was een hels karwei, maar nu is het voor de ESA toch eindelijk gelukt. Het heeft de ruimtesonde Philae in Vremde doen landen. Wetenschappers hopen zo een antwoord te kunnen geven op de vraag van 1 miljoen: is er leven in Vremde of niet?

Gisteravond kreeg de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA) de bevestiging dat de Europese sonde Philae in Vremde geland is. Voor de ruimtevaart een historische gebeurtenis. Nog nooit is zo’n riskante en op voorhand kansloze missie zo positief uitgedraaid.

Toch blijken alle risico’s en geleverde inspanningen nu de moeite waard te zijn geweest. De ESA mag de pluim op haar hoed steken als eerste en waarschijnlijk ook als laatste operatief te zijn in Vremde. Ruimtesondes succesvol doen landen op Mars of op kometen is klein bier vergeleken met deze operatie. Een landing op de maan is dan al helemaal kinderspel.

De missie kan pas echt geslaagd genoemd worden wanneer er een antwoord komt op de vraag: is er leven in Vremde? In wetenschappelijke kringen doet dit gerucht namelijk al een tijdje de ronde. Volgens sommigen een hoax, volgens anderen een dure ruimtemissie waard. En als er leven is, wil de ESA antwoord op de vraag of de wezens hun was vooral buiten of binnen hangen, hoeveel keer per dag ze Teletekst lezen en of ze ooit al van Serge Simonart gehoord hebben.

Een ding staat nu al vast. Wanneer er een antwoord wordt gevonden op al deze vragen, heeft de ESA het allerhoogste doel bereikt dat een ruimtevaartorganisatie kan bereiken. En kan de ruimtevaart zichzelf opdoeken.

Vremde | Terwijl in Antwerpen vandaag Wagenstilstand wordt herdacht, herdenkt men in Vremde Algemene Stilstand. Het is vandaag immers 96 jaar geleden dat de klok is blijven stilstaan in Vremde. En ze is sindsdien nooit nog vooruitgegaan. Deze historische gebeurtenis wordt nu door de plaatselijke inboorlingen herdacht.

Voor zo’n 500 inwoners van Vremde die dit nog levend hebben meegemaakt, is deze editie van de Algemene Stilstand extra speciaal: het is dit jaar op de kop 96 jaar geleden dat deze begon. Het is alsof het gisteren was: 11 november 1918, ofte de dag dat de evolutie zowel op economisch, politiek, socio-cultureel, militair, architecturaal, geestelijk als genetisch vlak definitief de strijd staakte in Vremde.

Uiteraard wordt dit op passende wijze herdacht. Het belooft een ganse dag vol festiviteiten te worden. Het programma ziet er als volgt uit:

09u45 Mensen maken zich klaar om naar de mis te gaan.

10u00 Mensen komen tot de conclusie dat de kerk gesloten is.

Vremde | De zeden worden alsmaar losser. Ook Vremde ontsnapt niet aan de dans. Wat een onschuldig potje Rummikub moest worden, is uitgedraaid in een ordinaire kaartavond. Een hiervoor in het leven geroepen onafhankelijke onderzoekscommissie moet uitzoeken hoe dit is kunnen gebeuren.

Zondag 9 november omstreeks 19u30. Een schijnbaar rustige zondagavond die nog lang in het collectieve geheugen gegrift zal staan bij de inwoners van het anders zo vredige Vremde. Het is het tijdstip dat Vremde definitief haar onschuld verloor. En het is maar de vraag of ze die onschuld ooit zal terugwinnen. Generaties en generaties zullen met de schuldvraag moeten leven en zullen hieronder gebukt gaan. Gewoon door één noodlottige beslissing.

Ten huize Claeys wordt er nu al dertig jaar om de twee weken op zondag een rummikubavond gehouden. Vaste aanwezigen zijn Georgette (83) en Jean (81) Claeys. Al dertig jaar komen Ghislain (84) en Irma (80) over de vloer om hen gezelschap te houden. Een traditie zoals er nog maar weinig tradities zijn. Een van de laatste onverwoestbare bastions in postmoderne tijden waar alles aan verandering onderhevig is. Alsof de tijd is blijven stille staan.

Wat weer een doordeweekse avond vol gezelligheid beloofde te worden, is uitgedraaid in een tragedie. Wat hierna volgt is een gedetailleerde reconstructie van de feiten. Niet geschikt voor gevoelige lezers.

Ghislain en Irma bellen aan bij de familie Claeys. Twintig seconden later zwaait de voordeur open. Na hen hartelijk begroet te hebben, geïnformeerd te hebben naar de gezondheid, naar de kleinkinderen – Georgette toch, die hebben ze niet – een mens wordt vergeetachtiger met de jaren en de weerstoestand alsook de algehele malaise in de wereld becommentarieerd te hebben, haalt Georgette de doos Rummikub boven.

Alles lijkt nog peis en vree. Tot Jean plots de volgende woorden uitspreekt: ‘Hebben jullie eens geen goesting om te kaarten?’ Van verbazing vallen alle valse gebitten uit, pardoes op de grond. Maar niemand die aanstalten maakt ze op te rapen, de verbazing is zo groot dat niemand het zelfs opmerkt.

Tot Georgette een eind maakt aan de beklemmende stilte. ‘Jean, doe niet dwaas.’

‘Allez Jean, wat zegt gij nu?’ valt Irma haar bij.

‘Awel ja, tijd voor revolutie. Al 30 jaar spelen we nu op zondagavond Rummikub. Het is tijd voor verandering,’ verheldert Jean zijn controversiële stellingname.

Voor het eerst laat ook Ghislain van zich horen: ‘Jean heeft gelijk. Een mens leeft maar één keer. En verandering van spijs doet eten.’

‘Ja, als ge het zo bekijkt. We kunnen het natuurlijk altijd eens proberen. Wat denkt ge Georgette?’

‘Oké, maar als het me niet bevalt, haal ik onmiddellijk weer de doos Rummikub boven.’

‘Jean, haal de boek kaarten maar.’

En de rest is geschiedenis.

Vremde | Omdat de kosten van de herstelling van de kerk van Vremde niet min zijn, vraagt het gemeentebestuur nu aan de inwoners van Vremde om het dak van hun eigen kerk te crowdfunden. Des te meer geld er in het laatje komt, des te meer dak de kerk van Vremde krijgt.

Het dak van de kerk van Vremde blijkt in erbarmelijkere staat te zijn dan gedacht. Zo erbarmelijk zelfs dat het onmogelijk is het dak te restaureren zodoende men het dak nu moet afbreken. De kerkhaan kan wel blijven staan.

Omdat de kosten van de afbraak en de bouw van een dak van een kerk aardig kunnen oplopen, zal het nodige budget door de inwoners van Vremde via crowdfunding moeten vergaard worden. Geen geld, geen dak.

Wat kan solidariteit hartverwarmend zijn.

Met de collectebus trekken vrijwilligers ongeacht de gure weersomstandigheden door Vremde. Zoals uit bovenstaande tabel blijkt, was de eerste crowdfundingsronde meteen een schot in de roos. De solidariteit met de getroffen kerkgangers die nu dreigen in een kerk met open dak hun geloof te moeten belijden, is dan ook groot.

Als het dak dan bekostigd is, is er hopelijk nog wat budget over voor de aankoop van een paar ton mos en onkruid zodat de kerk helemaal in haar oorspronkelijke staat kan hersteld worden.

Vremde | Er ging een hardnekkig gerucht rond dat Sven Nys iemand uit Vremde zou kennen. Met dit stigma kon de Belgische kampioen veldrijden niet leven en hij stuurde om die reden verontwaardigd een tweet de wereld in: ‘Even een roddel de grond indrukken. Alle respect voor Vremdelingen. Maar ik er één kennen! Nee, nu niet, vroeger niet, nooit niet.’

Een mokerslag. De roddel dat Sven Nys een persoon uit Vremde zou ontmoet hebben, er een praatje mee heeft gemaakt van drie minuten en een half om vervolgens na een min of meer hartelijke begroeting weg te fietsen, blijkt gestoeld op niets.

Volgens Sven Nys-kenner Michel Wuyts is het goed dat Nys zich zo openlijk en krachtig uitspreekt tegen deze roddels. ‘Het is slecht voor zijn imago om zich te associëren met Vremdelingen. Terwijl de rest van de maatschappij keihard werkt, liggen zij werkloos toe te kijken, ze krijgen daar dan ook nog eens een uitkering voor en ze hebben op de koop toe in de slotronde van een cross niet dezelfde demarrage in de benen als Nys. Een superprof als Nys laat liever niets aan het toeval over en wil het liefst zo ver mogelijk uit de buurt van dergelijke sujets blijven. Je weet maar nooit of ze besmettelijk zijn.’

In Vremde reageert men vol afschuw op de tweet van Sven Nys. ‘Wereldvremd,’ vindt veldritfan Luc (48). ‘Ik was een groot bewonderaar van Sven Nys, maar deze tweet maakt alles kapot. Ik ga nu maar voor Klaas Vantornout supporteren. Die rijdt al een heel seizoen goed.’

Vremde | ‘Tractorparkeergarage’ is het Vremds Woord van het Jaar 2014 geworden. Dat maakte Van Dale gisteren bekend. De ‘garage waar uitsluitend tractors voor korte duur worden geparkeerd’ gaat ‘vremfie’ en ‘drieslagstelsel’ vooraf in de top drie. Vorig jaar was ‘boekdrukkunst’ nog het Woord van het Jaar.

Van Dale is er vroeg bij dit jaar. Maar door de recente ontwikkelingen is het zelfs begin november al overduidelijk wat het Vremds Woord van het Jaar 2014 hoort te zijn. De bouw van de ondergrondse tractorparkeergarage in het centrum van Vremde heeft zo’n grote impact op het leven van alledag dat dit ook op linguïstisch vlak zijn repercussies heeft.

Zoals dat gaat bij verkiezingen zijn er ook altijd enkele nevenklassementen. Zo is er ook een Vremds Woord van het Jaar in de categorieën ‘jongerentaal’, ‘politiek’, ‘kerk & religie’, ‘landbouw’ en ‘gotische glascontainers’. Een overzicht.

Maar hoe word je nu Woord van het Jaar? Wees modern, wees relevant en heb een impact. Want het valt op dat als het gaat over de laureaten in elk van bovenstaande categorieën het veeleer woorden betreft die zaken representeren die pas recentelijk hun stempel zijn beginnen drukken op de samenleving in Vremde.

In de categorie ‘gotische glascontainers’ is ‘swag’ Woord van het Jaar 2014 geworden.

Verwacht wordt dat Vremde nu andere dorpen zal inspireren, want ook in Bokrijk, Herstappe en Roesbrugge-Haringe ligt ‘tractorparkeergarage’ in poleposition om Woord van het Jaar 2014 te worden. Niet in Boechout. Daar is vorige week ‘Vremde’ al uitgeroepen tot Woord van het Jaar, een woord zonder eenduidige betekenis dat in Boechout voor augustus 2014 nog onbekend was. Maar sindsdien een enorme opmars kende: het exotische karakter van het woord en de kordate opeenvolging van twee lettergrepen deed menig jurylid en stemmer overstag gaan.