The Vremde Mirror

Michel heeft 54 jaar nooit een sigaret gerookt tot hij een antirookcampagne zag. Van de weeromstuit begon hij de ene sigaret na de andere te paffen. ‘Zie je, rookpreventie werkt niet.’

© Wikimedia Commons

‘Ik geloofde niet dat antirookcampagnes werken. Om te bewijzen dat deze betutteling een averechts effect heeft, moest ik roken. En nu kan ik niet stoppen. Oh zie, ik steek weer een sigaret op en nog een en nog een en nog een. Bewezen: preventiecampagnes zijn verloren geld.’

‘Ik ben altijd een vrijdenker geweest,’ geeft Michel toe. ‘Ik laat mij niet zomaar door de overheid indoctrineren en dicteren wat ik wel en niet mag. Ik blijf te allen tijde kritische vragen stellen. Roken is ongezond, maar is het dat ook?’

‘Dat linkse wetenschappers in de vooringenomen media zich gretig scharen achter deze antirookpropaganda maakt me extra wantrouwig. Wat zit hierachter? Ja, je krijgt van sigaretten kanker, maar dat wil nog niet zeggen dat je van sigaretten kanker krijgt.’

Is Michel zelf geen longarts? ‘Ik word dagelijks met de vreselijke gevolgen van roken geconfronteerd. Hallucinant dat tabak nog verkocht wordt. En wat doet de overheid? Niets. Ze zou de mensen toch kunnen waarschuwen voor de gezondheidsrisico’s?’

Olieproducent ExxonMobil belooft per jaar $5.000.000.000 te investeren in lobbyisten. En dit gedurende vijf jaar. ‘Alleen zo kunnen we de gevolgen van de klimaatverandering verzachten.’

© Wikimedia Commons

In een persbericht licht ExxonMobil de verbintenis toe. ‘We krijgen dikwijls het verwijt dat we de opwarming van de aarde niet ernstig nemen. Onzin natuurlijk. We merken de gevolgen iedere dag: weifelende investeerders en het duurt gemiddeld anderhalve dag tot twee dagen langer om politieke gunstmaatregelen af te dwingen.’

‘Kortom een hardnekkig misverstand dat we alleen met onszelf bezig zijn. Alsof we dan miljarden dollars zouden pompen in lobbyisten om de gevolgen van klimaatverandering terug te draaien. Hoeveel multinationals maken zulke bedragen vrij voor het klimaat?’

‘Kunnen we met dit geld niet beter een nieuwe olieraffinaderij bouwen? Is het klimaat dan zo belangrijk? Wij als ExxonMobil menen van wel. Bovendien is dit een investering. Wat we nu besteden aan klimaat verdienen we later in veelvoud terug. Doen we nu niets, zullen we later tegen torenhoge en onbeheersbare kosten aankijken.’

Ook raakte bekend dat ExxonMobil voor $80.000.000 aan lobbyisten investeert in ons land. ‘Deze langetermijnvisie onderscheidt ons van andere bedrijven,’ stelt Jeff (kersvers lobbyist ExxonMobil België). ‘Ik kijk ernaar uit om politici de afweging te laten maken: geen foto’s met hun minnares in de pers of de toekomst van hun nazaten?’

Vlaams minister-president Geert Bourgeois juicht het engagement van ExxonMobil toe. ‘Het klimaat is te urgent om over te laten aan politici, academici en betogers. Bedrijven die investeren moeten beloond worden. Jeff, vertel maar. Hoeveel subsidies willen jullie? Is €50.000.000 voldoende? Of verlangen jullie meer? Geen probleem hé.’

Niet weinig waarnemers roemen de Nederlandse politicus Thierry Baudet om zijn lef. Is hij in feite de eerste politicus met lef? Blijkt uit eigen onderzoek van niet. Wij doken de geschiedenisboeken in en troffen vijf voorgangers aan.

© Wikimedia Commons

1. Léon Degrelle

Liet ontegenzeggelijk een ander geluid horen. Degrelle had het lef om dingen te zeggen die je niet kon zeggen. Hij hekelde het partijkartel, nam geen afstand van rassentheorieën en regelde ontmoetingen met politieke figuren die bij gutmenschen weerstand opriepen.

2. Adolf Hitler

Hij vermoordde zes miljoen joden. Dat lag toen misschien niet zo gevoelig als nu, maar je moet het toch maar durven.

3. Peter De Roover

Hij durft te zeggen wat elk weldenkend mens te ranzig vindt, hij riskeert zijn leven door zich te verzetten tegen niet-bindende pacten en is zo brutaal om Tom Lenaerts tegen te spreken in Van Gils en gasten. God, beseft Vlaanderenland wel hoe gezegend het is met dit soort van koene manskerels die je alleen in sprookjesboeken of speeches van Vlaams-nationalisten vindt?

4. Jozef Stalin

Joeg miljoenen mensen de dood in terwijl dat destijds not done was. Boog niet voor de drammende politiek-correcte elite en zette consequent zijn eigen willetje door tot er van een drammende politiek-correcte elite niet langer sprake was.

5. Benito Mussolini

Mussolini vond democratie en intellectuelen maar niets, hij handelde ook als iemand die democratie en intellectuelen maar niets vindt. Dat zorgde nu en dan voor frictie, evenwel verkeerd gedacht dat hij zich hierdoor liet afschrikken.

Viel net naast de boot: Veerle Wouters, coauteur van het Grendelboek dat de Vlamingen op een haar na bevrijdde van het juk der Walen!

De partij Forum voor Democratie is in de Nederlandse Eerste Kamer met dertien zetels de grootste partij geworden. Partijleider Thierry Baudet spreekt van groteske manipulatie door de hooghartige linkse elite om hem klein te krijgen.

© Wikimedia Commons

‘Al enige tijd proberen de door links aangestuurde media van Forum voor Democratie de grootste partij te maken. Hun aandacht voor mij bleef ziekelijk, ook al deed ik niets anders dan reactionaire nonsens en misleidende prietpraat verkopen.’

Ook verdenkt Baudet links ervan bewust en massaal op hem te hebben gestemd. ‘Gezien het hoge stemmenaantal lijkt me dat logisch of er moet geknoeid zijn met de stemmen.’

‘De linkse media, de corrupte elite, de oikofobe politiek-correcte grachtengordeldieren en de subsidieslurpende academici hebben van ons de grootste partij willen maken met als doel ons te kunnen opeten. Om ons bij hun eliteclubje in te lijven, zodat wij de elite niet meer kunnen aanvallen zonder onszelf aan te vallen. Trap er niet in, mensen.’

‘Het merendeel van het volk moet van deze manipulaties niets weten en heeft niet op ons gestemd. Door hen voel ik mij gesterkt,’ haalt Baudet tot slot aan.

Thierry Baudet ontving al steunbetuigingen van Dries Van Langenhove.

Vandaag leggen duizenden leerkrachten het werk neer onder wie juf Ginette* die lesgeeft in het vierde leerjaar. Ze legt zelf uit waarom.

© Wikimedia Commons

‘Ik wil gewoon andere kinderen, klaar. Onuitstaanbare eikeltjes zijn het. En het wordt elk jaar erger.’

Juf Ginette overloopt haar zestien leerlingen: ‘Elferiks bek stinkt naar een mengeling van geitenpis en azijn, Anouchka droomt ervan accountmanager te worden net als haar papa, mama en pluspapa, Tania is gewoon heel zielig, Jody-Bernal zingt antisemitische liederen tijdens de godsdienstles om zijn voornaam te compenseren, Dolferien had nooit geboren mogen worden, Cristiano verkrachtte een kleuter omdat hij denkt Cristiano Ronaldo te zijn – mocht hij nu kunnen voetballen, Constantijn doet aan paardrijden, speelt viool en dineert maandelijks met Thierry Baudet, Breydelbach tekent als hij te vroeg klaar is plaatjes voor de Facebookpagina van N-VA, geen achterlijker kind dan Landschap, Adolf wordt terecht gepest omdat hij niet kan schilderen, al denkt hij van wel, Marie-Jeanne heeft dit trimester al twaalf keer hetzelfde opstel over kernenergie ingeleverd en beschuldigt mij van censuur omdat ik haar hierom een nul geef, Cristiano kan echt niet voetballen, Zwezerik is de broer van Elferik, de fiets van Remco heeft steunwieltjes, omdat Vadderi anders een hele week onhandelbaar is, verscheuren we elke maandagochtend klassikaal een opiniestuk van Carl Devos, als gewezen provinciaal kampioen stiftgedichten in de categorie tot 17 kilogram slaat Hommel (= echte naam, Hanne = artiestennaam) de wiskundelessen over uit angst haar creatieve geest te corrumperen en Eva heeft een bestseller geschreven over het ongenietbare leven van een welgesteld zesjarig kind dat op het punt staat zeven jaar te worden en is aan een vervolg bezig.’

‘Maar dat mag je weer niet zeggen. Want dan ben je een hardvochtige leerkracht. Begrijp je nu waarom ik staak?’

* Haar echte naam

In Antwerpen staat Ellemieke (30) terecht voor yoga en handel in yogamatjes. Vorige week ontdekte de Antwerpse politie bij een routinebakfietscontrole een yogamatje. Een huiszoeking leverde een yogamatje met de naam Ellemieke op. De speurders vermoeden voor eigen gebruik.

© Wikimedia Commons

Antwerps burgemeester Bart De Wever oogst lof. ‘De ‘war on drugs’ heeft een eerste dikke vis opgeleverd. Hopelijk kunnen we nu een heel netwerk aan yogi’s blootleggen.’

De Wever waant zich zeker dat Ellemieke veroordeeld wordt. ‘Waarvoor dient dat matje anders? Om te wikkelen rond grote ladingen coke?’

De verdediging van Ellemieke oppert dat speurders inderdaad vijf kilo cocaïne ontdekten tussen haar yogamatje.

De Wever schudt het hoofd. ‘Die drugs zijn een dekmantel om aan yoga te doen. En dat gepersonaliseerde matje bij haar thuis dan? Tijd dat aan deze praktijken paal en erik (sic) wordt gesteld.’

‘Dat is inderdaad om aan yoga te doen,’ erkennen Ellemiekes advocaten. ‘De levertijden van cocaïne zijn de laatste tijd erg onzeker en ze zocht naar andere manieren om zich geestelijk vrij te voelen. Niet om haar gedrag te vergoelijken, maar niet iedereen is dan mentaal sterk genoeg om van yoga weg te blijven. Wij nu bijvoorbeeld wel.’

Haar advocaten wijzen er voorts op dat de coke in haar bakfiets bewijst dat ze haar leven aan het beteren was. ‘Zo tragisch dat ze net dan betrapt wordt.’

‘Flauwekul,’ vindt De Wever. ‘Sinds ik burgemeester ben, loopt de cocaïnebedeling in Antwerpen gesmeerd.’

Niet geheel verrassend heeft Unesco, de cultuurorganisatie van de Verenigde Naties, de Vlaamse salariswagencultuur als immaterieel erfgoed erkend. Vlaams minister-president Geert Bourgeois (N-VA) trekt meteen 200 miljoen euro aan erfgoedsubsidies uit om de salariswagen te beschermen.

De salariswagen is ontstaan rond het jaar 700 na Christus in de Zuidelijke Nederlanden en is mettertijd onlosmakelijk verbonden geraakt met de Vlaamse identiteit, wat nu door Unesco ook bevestigd wordt. ‘Na het hoofddoekendebat is rijden in een salariswagen de belangrijkste traditie die Vlaanderen kent. Het zou zonde zijn dat die verloren gaat.’

Aldus Unesco rijden gegoede Vlaamse middenklassers van alle soorten in salariswagens: jonge gegoede Vlaamse middenklassers, oudere gegoede Vlaamse middenklassers, oude gegoede Vlaamse middenklassers en opiniemakers in het bijzonder.

‘De salariswagen combineert alle aspecten van Vlaming zijn,’ stelt Unesco. ‘Nukkig zijn op al die andere salariswagens terwijl hij in de file staat in zijn salariswagen.’

‘De salariswagencultuur wordt ook in heel Vlaanderen beleefd: lintbebouwing, files, het catastrofale openbaar vervoer en de verkeersdoden beperken zich niet tot één provincie of streek.’

‘Dat de Vlaming deze maatschappelijke miserie niet het vermelden waard acht, bewijst hoezeer hij verknocht is aan deze traditie. Oh nee, we mogen er niet aan denken wat voor drama het zou zijn, mocht er iemand zo lichtzinnig zijn om zijn salariswagen in twijfel te trekken.’

Unesco besluit dat de salariswagen voor een unieke atmosfeer zorgt in Vlaanderen: fijn stof zorgt voor 4.100 doden per jaar.

Steve (47), volgens zijn bio op Twitter een echte klimaatrealist, uit stevige kritiek op de mentaliteit van onze planeet. ‘Het is niet aan de mens om haar issues op te lossen. Dat ze zelf in actie schiet als ze niet onleefbaar wil worden.’

‘Dit gaat over elementair fatsoen. Tijd dat de aarde stopt met het afschuiven van de eigen verantwoordelijkheid op de mens en zelf haar gedrag verandert,’ aldus Steve.

‘Dat de aarde dat niet doet is veelzeggend,’ meent Steve. ‘Neemt ze de opwarming wel ernstig? Ik denk het niet. Wanneer er minimale inspanningen worden gevraagd, geeft ze niet thuis. Een efficiënte maatregel: geen CO2 meer in de atmosfeer opnemen. Nog altijd niet gebeurd. Tja, dan moet je aan mij ook niet vragen om klimaatbewust te leven.’

‘Een verlies aan biodiversiteit, bedreigde ecosystemen, smeltende ijskappen, heel aardig allemaal, maar straks verlies ik mijn salariswagen en moet ik met de trein of de fiets naar het werk. Met de fiets hé. Zes en een halve kilometer heen en zes en een halve kilometer terug. Waar staan we dan?’

‘Heeft de aarde hier al een keer bij stilgestaan? Waarschijnlijk niet. Alleen ik, ik, ik telt. Geen rekening houden met het comfort en de consumptieverlangens van haar bewoners. Dit egoïsme krijg je niet op 1,2,3 uitgeroeid.’

‘Om moedeloos van te worden,’ besluit Steve. ‘De aarde weet dat CO2 haar opwarming veroorzaakt en toch is ze niet geneigd haar klimatologische en fysische processen om te gooien. Die starre houding gaat haar nog de kop kosten, let op mijn woorden.’

Vanaf volgende week gaan acht BV’s zes weken lang in Open VLD zkt. BV de strijd aan om niet op een lijst van Open VLD te belanden: James Cooke, Ruben Van Gucht, Niels Destadsbader, Mercedes Van Volcem, Guy Van Sande, Bert Anciaux, de broer van Sugar Jackson en Jean-Marie Dedecker.

In een perscommuniqué legt VTM het concept uit. ‘Maar één van deze acht BV’s zal op 26 mei niet opkomen voor Open VLD. Wie? Dat bepaalt de jury bestaande uit Rik Torfs, Goedele Liekens en James Cooke.’

‘Deze acht BV’s zullen aan de hand van doe-opdrachten op een idyllisch Thais eiland de jury moeten overtuigen dat ze bekwaam zijn en dus ongeschikt als Open VLD-politicus.’

Opmerkelijk: James Cooke acteert als deelnemer en jurylid. ‘Mijn voorwaarde om mee te doen was ook in de jury te mogen zetelen. 7/8* kans hé. Open VLD, ja maar ja, ik ben niet strontachterlijk hé.’

Voorzitster van Open VLD Gwendolyn Rutten heeft stiekem een favoriet. ‘Ik hoop dat Mercedes wint. Ik heb veel sympathie voor haar. Zij verdient beter dan een carrière bij Open VLD.’

En zo kondigt VTM nog aan: ‘We geloven ontzettend hard in dit format. Daarom dat we in het najaar het eerste seizoen van Schild zkt. Vrienden op de buis brengen.’

*Ook niet helemaal waar. Bert Anciaux zal alles in het werk stellen om een van de zeven plaatsjes te bemachtigen. Dus 6/7. (rectificatie van de redactie)

Maar hij wordt wel vet betaald.

© Wikimedia Commons

Hans (49) is senior customer account executive bij een dynamische, middelgrote KMO. Hij vertelt zelf wat dat juist inhoudt.

‘Ik stuur mails. Ook ontvang ik mails, delete ik mails en markeer ik mails als ongelezen. Gisteren markeerde ik nog toevallig een mail als spam, maar dat gebeurt vrijwel nooit.’

‘Het zou van een ongepaste nederigheid getuigen mocht ik het tegendeel beweren: ik ben onmisbaar. Natuurlijk heb ik in een neerslachtige bui me weleens afgevraagd hoe nuttig mijn werk is. Maar het duurt nooit lang eer ik een mail ontvang en dan weet ik het weer: ik ben een levensnoodzakelijke schakel in een keten van mensen die zichzelf voor de gek houden.’

‘Mails onbeantwoord laten of laattijdig en onzorgvuldig beantwoorden? Doe je niet. De vragen die onbeantwoorde mails kunnen oproepen. Denk er liever niet aan. Is mijn werk niet zinvol? Is dit de appreciatie die mij toekomt? Om terstond in een diepe depressie te belanden, nog gezwegen van de hele keten van nep geluk die in elkaar stort.’

‘Jazeker, ik besef heel goed welke grote verantwoordelijkheid ik draag. Is het gek dat ik dan moe en gelukzalig thuiskom en de hele avond niets anders doe dan tv-kijken, omdat ik die dag heel wat mensen heb afgeschermd van de grote leegte die hun leven is en die nu moe en gelukzalig thuiskomen en naar dezelfde leeghoofdige programma’s kijken?’

‘Nee, prijs ik mezelf gelukkig dat ik zulk zinvol werk kan doen.’