The Vremde Mirror

Onbekende drones met een Romeins kenteken hebben vanochtend en vannacht over het hele land behalve in Brussel verdachte pakketjes verloren. DOVO is massaal uitgerukt. Het terreurdreigingsniveau is verhoogd van 3 naar 4.

De ravage is enorm. Duizenden (voorlopig cijfer) tuinen van veelal gewone mensen zijn bezaaid met eivormige gekleurde objecten. Het ene al wat groter en bonter dan het andere. Ze liggen werkelijk overal, vaak op plaatsen waarvan je denkt: hoe verzin je het toch?

DOVO is ingeschakeld om deze verdachte voorwerpen gecontroleerd tot ontploffing te brengen. Om de onderbemanning bij DOVO te compenseren, worden er kinderen ingezet om alle verdachte pakketjes op te sporen. Zij kunnen door hun gestalte ook vaak in smalle ruimten. Het is voor kinderen ook zondag, klagen mensenrechtenorganisaties.

‘Een krater in mijn gazon, maar veiligheid voor alles. We kunnen weer verder met ons leven,’ vertellen de ouders van Emma (8) nadat DOVO langskwam. ‘De paaseieren zijn dit jaar heel goed verstopt. Helpen jullie mee zoeken?’ Emma roept vanuit de tuin haar ouders. ‘We komen eraan schat!’

Deze daden van terreur zijn nog door niemand opgeëist. Volgens bronnen binnen het onderzoek zouden de drones een Romeins kenteken hebben, wat kan wijzen op banden met de Italiaanse terreurgroep AnsaldoBreda, maar ook IS en de Boerenbond zijn nog in de running.

Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) heeft al beloofd fors te reageren. ‘Wie de daders ook zijn, elk in het openbaar achtergelaten object levert ze een GAS-boete van 150 euro op voor sluikstorten.’

Er wordt vandaag geen Pasen gevierd in Brussel. Dat hebben Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) en de kalendercommissie van de KBVB in onderling overleg beslist. Wanneer wel is nog onduidelijk.

‘De maatregel geldt alleen voor Brussel,’ legt Jambon uit. ‘Ik begrijp de emoties van de bevolking maar al te goed, ik deel zelf die emoties ook, maar ik vraag dat wie een christelijke feestdag wil vieren, dat op een later tijdstip doet.’

‘De beslissing is goed doordacht,’ aldus Jambon. ‘Veiligheid is een absolute prioriteit. In hun zoektocht naar gevreesde terroristen moeten onze politiediensten de paaseieren die ze vinden eerst opeten om te weten of deze geen explosieven bevatten. Dat kost tijd.’

‘Bovendien zie ik bij dreigingsniveau 3 liever geen ter dood veroordeelde religieuze figuren herrijzen. Dat risico is te groot. In het belang van het onderzoek kan ik daar niet meer over zeggen, maar het gaat in dit specifieke geval om een Oost-Vlaming die zijn jeugd doorbracht in Nazareth. Je ziet het vertrouwde patroon: eerst liet hij een baard groeien, vervolgens ronselde hij in het buitenland uitgerangeerde zielen om zijn radicale praatjes te verkondigen en tot slot stierf hij voor zijn geloof. Onze veiligheidsdiensten zijn druk bezig dit netwerk in kaart te brengen,’ stipt Jambon aan.

Wanneer men in Brussel nu Pasen zal vieren? Er is nog geen bepaalde datum voor ogen. Werkgevers stellen voor om Pasen te laten overlappen met een al bestaande vakantiedag. Volgens Jambon behoort Pinkstermaandag zeker tot de opties.

De misselijkmakende strategische spelletjes die politici en journalisten aan het spelen waren op de ruggen van de slachtoffers in Brussel werden vannacht grondig verstoord door een kort moment van sereniteit. Iedereen bleef opvallend rustig onder de gegeven omstandigheden.

‘De drie akeligste minuten van mijn leven.’ Een Staatssecretaris voor Asiel & Migratie die anoniem wenst te blijven beeft nog na. ‘Dit had nooit mogen gebeuren.’

Het was omstreeks 04.00 vannacht en geen verwijten, geen tweets, geen framing, geen banale opinies. ‘Het was alsof iedereen een moment van bezinning inlaste,’ vertelde VRT-journalist Ivan De Vadder vanochtend in het Extra Journaal van 04.45. ‘Mijn smartphone bewoog drie minuten niet.’

De Vadder maakte alles mee vanop de eerste rij. ‘Op het ogenblik zelf besef je niet direct dat je getuige bent van een historisch moment in de vaderlandse politiek. Je leeft als het ware verdoofd.’

‘Het is opmerkelijk hoe iedereen ondanks de sereniteit zo rustig bleef. De Wetstraat wordt hier gelukkig niet vaak door getroffen. Je verwacht dan eerder chaos en blinde paniek in plaats van kalmte,’ stipt De Vadder aan.

‘Pas na twee à drie minuten drong de ernst van de situatie tot politici en journalisten door. Die sereniteit speelt in de kaart van de terroristen, zij bepalen hoe wij leven. Er werd vol ongeloof gereageerd en geroepen alsmede werden er onverstandige tweets de wereld ingestuurd, analyses geschreven in wiens politieke kaart deze sereniteit speelt en werd de vraag gesteld wie er moet opstappen.’

De koning bood zijn ontslag al aan bij Ivan De Vadder, maar die weigerde dat pertinent.

Bondscoach van de Rode Duivels Marc Wilmots heeft zijn ontslag aangeboden, maar Marc Wilmots heeft dat geweigerd. ‘Marc heeft me uitdrukkelijk gevraagd aan te blijven. Zulk vertrouwen doet deugd.’

‘Ik zag het aankomen dat Marc zijn ontslag bij mij zou aanbieden,’ geeft Marc Wilmots toe. ‘Was er dan een specifieke aanleiding? Niet meteen. Maar een goede bondscoach voelt zoiets perfect aan.’

‘Mijn antwoord lag dan ook al klaar. Marc, zei ik, je maakt nooit fouten. Je levert voorbeeldig werk. Je bent te belangrijk voor de groep. Je bent een tactisch genie en een visionair. Denk aan de stabiliteit van het land. Een ontslag is niet aan de orde.’

Met dat antwoord kon Marc Wilmots leven. ‘Ik was het onmiddellijk met Marc eens. Ik ben te onmisbaar om het terrein nu te verlaten. Het land heeft me nodig. Echt verrast dat hij mijn ontslag weigerde, was ik niet. Ik ken Marc ondertussen al een beetje en weet dat hij aan mijn goddelijke volmaaktheid niet twijfelt.’

Toch aarzelde Wilmots nog heel kort. ‘Maar toen Marc zei dat ik en alleen ik de man ben om de Rode Duivels naar een vroegtijdige exit op het EK te loodsen, wist ik: ik blijf aan.’

Terwijl velen met de handen in het haar zitten hoe nu verder, verhoogt Stefan (38) uit Liedekerke zijn activiteit op Facebook. ‘Nu niet versagen, anders hebben de terroristen gewonnen.’

‘Wat we hier missen zijn mensen met een uitgesproken mening die deze ook nog eens durven verkondigen op internet.’

Stefan windt er geen doekjes om. Het is meteen de reden waarom hij nu ook tijdens de werkuren voltijds boodschappen verspreidt via Facebook. ‘Ik zie mezelf als product en voorvechter van de onbegrensdheid van het vrije woord.’

Een warme daad en een waardevol gebaar. Het mag dan niet verwonderen dat Stefan op veel respect kan rekenen. ‘Ik verstrek informatie over de neteligste kwesties in enkele simplistische zinnen. Mensen kunnen zo’n hapklare brok duiding in warrige tijden wel appreciëren.’

‘Belangrijk is om dingen te schrijven die je nergens anders leest. Eergisteren, gisteren en vandaag al driemaal postte ik een reactie waarin ik alle moslims en IS over één kam scheer. Gemiddeld 17 likes, daar hebben de terroristen niet van terug.’

Toch zijn er ook valkuilen in Stefans job. ‘Een gebrek aan inspiratie is veruit het vervelendst. Dan denk ik: moet ik weer de band tussen sossen en IS uitleggen? Opnieuw verkondigen dat men de jeugd beter een vechtsport aanleert in plaats van met krijt het trottoir laat bekladden? Dan herformuleer je weleens, gebruik je een uitroepteken meer dan anders. Maar daar mag je niet bij stilstaan.’

Stefans actie krijgt meteen navolging. Ook Bart (45) uit Antwerpen is zo vol van woede dat hij heeft besloten de rest van de maand louter en voltijds via kranten en VTM te communiceren.

Zowel werkgeversorganisaties als vakbonden schuiven het mislukken van het sociaal overleg in de schoenen van de zelfmoordterroristen. ‘Er valt niet mee te onderhandelen. Hun compromisloze houding werkt misschien in een totalitair regime, niet in een beschaving als deze.’

‘Een bom onder het overlegmodel,’ meent Rudy De Leeuw (ABVV). ‘Er valt niet met ze te praten. Dwarsliggen zit in hun genen.’

Karel Van Eetvelt van UNIZO valt hem bij. ‘Nog nooit zo’n Calimero’s gezien. Zelfmoordterroristen besmeuren de reputatie van de kleine zelfstandige. We kunnen ze in tijden van besparingen niet zomaar een pensioen geven omdat ze bekend zijn.’

Meteen een belangrijke eis. Voorts wensen de zelfmoordterroristen morele garanties, omdat ze naar eigen zeggen een knelpuntberoep uitoefenen en zich aldoor opgejaagd wild voelen. Ze komen vaak uit verpauperde buurten omdat de blanke middenklasse zich voor dit werk te goed voelt. Je moet flexibel zijn, hoewel je het voor het geld niet moet doen, er zijn hoge risico’s aan verbonden, de mortaliteitsgraad ligt betrekkelijk hoger dan in andere beroepscategorieën, een gezin stichten zit er dan vaak niet in.

Om dit persoonlijke leed te compenseren eisen de zelfmoordterroristen vakantiegeld, een vlottere toegang tot openbare plaatsen, ontraceerbare pizzakoeriers, extra middelen om talent aan te trekken, stageplaatsen, meerdere adressen en portretrechten.

De zelfmoordterroristen hebben al met stakingen gedreigd. Veiligheidsdiensten denken niet dat het zover zal komen.

U wilt dit artikel lezen, maar eerlijk gezegd raden we u dat met alle stelligheid af. Uw nieuwsgierigheid wordt nu pas echt geprikkeld. Denk er in ieder geval nog eens in alle rust over na. Alvast zeven redenen om u op andere gedachten te zetten.

1. De titel laat niets aan de verbeelding over.
2. Naderhand zal dit nog de beste reden blijken.
3. ‘Met kamertemperatuur wordt de gangbare leeftemperatuur in een woonkamer of laboratorium bedoeld. De exacte hoogte verschilt afhankelijk van de context.’ (bron: Wikipedia)
4. Vanwege een syndicale actie verhuist de vierde reden naar plaats 7. De zevende reden schuift per uitzondering drie plaatsen op naar voren. Dank voor uw begrip.
5. Een verwijzing naar De Mol om actueel en relevant te zijn in de jaren negentig ontbreekt niet.
6. De kans dat u het toch doet is erg groot. Leest u op dit moment iets anders? U verdient een schouderklopje.
7. Zie reden 4.

De meest vooraanstaande drugsbendes uit Antwerpen en de nabije omgeving hebben huiszoekingen verricht op het hoofdkwartier van de Antwerpse politie. ‘Niks doen was geen optie meer.’

Het gebeurt niet vaak dat rivaliserende drugsbendes de handen in elkaar slaan. ‘Nood breekt wet. De leefbaarheid van Antwerpen staat op het spel.’

De drugsbendes zijn opvallend karig met commentaar. Wel is geweten dat er bezwarend materiaal is gevonden zoals matrakken, een vlag van het Vlaams Blok, vuurwapens, cash geld, drugs en clandestien opgenomen videoboodschappen ingesproken door de leider van de Antwerpse politie.

De gespierde aanpak van de drugsbendes past in hun strijd om de controle over de stad niet definitief te verliezen aan crapuleuze bewindsvoerders en groeperingen. ‘Dat kan alleen met nultolerantie, kordate optredens en welgemikte opiniepeilingen,’ klinkt het in koor bij de drugsbendes.

Opmerkelijk is dat enkele leden van de drugsbendes eerder al in opspraak kwamen door hun verleden bij de Antwerpse politie. ‘Iedereen verdient een tweede kans,’ zo stelden de bendes zich destijds begripvol op.

Des te opmerkelijker is er dat bij de inval op het hoofdkwartier niemand aanwezig was. Geruchten dat de Antwerpse politie vooraf gewaarschuwd is voor deze gecoördineerde actie klinken steeds luider. Politiekenners spreken van een ongelukkige timing. De razzia vond plaats in volle lunchpauze terwijl het buiten mooi weer was.

De voortvluchtige agenten worden nu opgespoord. Twee van hen zijn al opgepakt toen ze met loeiende sirenes naar de frituur reden. Het hoofdkwartier van de Antwerpse politie dan weer wordt bewaakt door de drugsbendes tot alles in beslag is genomen, de straatwaarde daarvan is bepaald en doorverkocht op de zwarte markt.

Je leest en hoort er betrekkelijk veel over. Asielzoekers. Maar hoe is het nu om in hun schoenen te staan? Die vraag wordt vrijwel nooit gesteld. En dus laat Toby zich tijdens de vastenperiode elke dag uit de klas zetten.

Waar is Toby? Toby staat op de gang uit solidariteit met asielzoekers.

‘Het is niet omdat almaar meer mensen geen verblijfsvergunning krijgen en het land worden uitgezet dat we ons op de borst moeten kloppen,’ vindt Toby. ‘Daarmee is ons onbehagen misschien wel gedempt, maar zijn hun problemen nog niet opgelost. Het blijven wel mensen.’

Toby stoort zich aan dit triomfantelijke sfeertje. ‘Het is ironisch dat politici als Theo Francken en Maggie De Block populair zijn door mensen de hoop op een betere toekomst te ontzeggen.’

Opgelet, Toby snapt wel dat zo’n populariteitspoll voor politici er is ter meerdere eer en glorie van het ego van Ivan De Vadder, maar hij merkt het ook in het straatbeeld. Wil je graag gezien zijn, moet je mensen het land uitzetten of daar toch mee dreigen. En dat vindt hij best cynisch.

Toby kon dit niet langer aanzien en laat zich deze vastenperiode uit solidariteit met de asielzoekers onbaatzuchtig uit de klas zetten tijdens de lessen wiskunde en Nederlands. ‘Je kan wel dingen roeptoeteren over asielzoekers, maar om te weten hoe het voelt moet je het echt eens meemaken.’

Een bende passieve rotverwende jochies, zo noemt hij zijn klasgenoten die zijn actiebereidheid gedogen, maar de knusse warmte van de klas verkiezen boven de kille gang.

Om op de gang te belanden, is Toby creatief. Zo schold hij vandaag meester Frank uit voor skinhead, Slobodan Milosevic, Mia Doornaert, Hitler en Gwendolyn Rutten. Zonder resultaat. Pas toen hij hem vergeleek met een rechercheur bij de Antwerpse politie was de maat vol en werd hij op de gang gezet.

‘We evolueren naar een hardvochtige, empathieloze maatschappij,’ fluistert Toby op de gang de pers toe. ‘Eigenbelang overwint al te vaak. Die toets wiskunde hoop ik later te kunnen inhalen. Wanneer ik geleerd heb.’

De Albanese maffia opent een tuchtonderzoek tegen zichzelf. Op zijn minst vier leden zouden banden hebben met de Antwerpse politie. Zij worden voorlopig geschorst.

Er is mogelijk een link tussen de Antwerpse politie en de Albanese maffia. Die laatste spreekt in een persbericht van de zwartste bladzijde in haar geschiedenis.

‘Enkele leden zouden systematisch misbruik gemaakt hebben van hun lidmaatschap bij de Albanese maffia om te infiltreren in een groepering van bedenkelijk allooi als de Antwerpse politie. Laten we een kat een kat noemen, dit is een smet op ons blazoen.’

‘De vier brengen ons dagelijks functioneren, ons voorbeeldig corrupt gedrag en onze geloofwaardigheid in gevaar. De genoemde feiten zijn te pijnlijk en te schokkend om zomaar in de doofpot te stoppen. Je moet zeggen zoals het is: ze doen denken aan die van criminele organisaties.’

Een anoniem lid getuigt. ‘Er waren al langer vermoedens, maar toen één van de vier onomwonden pleitte om een crèche binnen te vallen, begon te schieten op veertienjarige voorbijgangers en zich abonneerde op ’t Scheldt wisten we genoeg.’

Binnen de Antwerpse politie zouden de vier zich hebben beziggehouden met het gebruikelijke gamma aan praktijken als afpersing, fietsers tergen en racisme. ‘We hopen dat dit niet waar is,’ benadrukt de Albanese maffia. ‘Maar blijf maar eens toonbeeld van onberispelijk gedrag in zo’n bedrijfscultuur.’

De open communicatie lijkt een pleister op een houten been. De Napolitaanse maffia en UNIZO hebben de Albanese maffia al een gebrek aan ethiek verweten.