The Vremde Mirror

Saskia (14) is stapelverliefd op Minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA). Lange tijd beantwoordde die haar liefde niet, tot ze in zichzelf begon te snijden. ‘Toen wist ik: ze meent het,’ vertelt een openhartige Van Overtveldt. Het begin van een inspirerend liefdesverhaal.

Een zichtbaar smoorverliefde Van Overtveldt.

‘De pijn van de gapende hartvormige vleeswond in mijn linkerarm stelt niets voor als ik eraan denk welk plezier ik hem hiermee doe,’ dagdroomt een dolgelukkige Saskia.

‘Dat hij mijn liefde niet meteen aanvaardde, begrijp ik wel,’ zegt Saskia. ‘Een viriele adonis als Johan wordt langs alle kanten belaagd door puberende tienermeisjes. We zijn nu samen aan het overleggen of ik uit onvoorwaardelijke liefde voor hem nog een voet zal amputeren of gewoon ineens mijn beide benen.’

‘Saskia is een voorbeeld voor ons allen,’ bewierookt Van Overtveldt zijn toekomstige verloofde. ‘Ze zet de tering naar de nering in een economisch moeilijk tijdsgewricht. En ja, wie snijdt die lijdt. Maar het is de plicht van iedere burger om per kilogram lichaamsgewicht zo efficiënt mogelijk te functioneren.’

‘Ik wil iedereen dan ook oproepen zijn steentje bij te dragen,’ gaat hij verder. ‘Denk na over welk lichaamsdeel het minst productief is. Haal dat weg. Dat mag met de botte bijl, maar een keukenmes kan ook vervaarlijk doelmatig zijn. Minder lichaam is minder lichaam om te voeden en meer tijd om te werken.’

Dat wil Van Overtveldt nog kort illustreren. ‘Een ambtenaar kan perfect een been of twee missen. Alleen al qua gestructureerde uitstapjes naar de koffieautomaat betekent dat een verhoogd rendement dat de schatkist miljoenen oplevert.’

In het landelijke Kessel beleefde een 16-jarige fietser de schrik van zijn leven. Deze namiddag omstreeks 13 uur wilde hij een kruispunt oversteken, terwijl de auto komende van links niet doorreed, zelfs stilstond. De brandweer moest de fietser van zijn fiets sleuren. Die werd zwaar in shock naar het ziekenhuis van Lier overgebracht.

Uit respect voor het slachtoffer wordt de fiets onherkenbaar in beeld gebracht.

Het spijtige voorval deed zich voor terwijl vele schoolgaande jongeren zich naar huis verplaatsten. Zij kunnen allemaal rekenen op psychologische bijstand of een spuitje van het CLB.

Volgens de wetsdokter volgde de fietser de gangbare redenering om het verkeer anno 2016 te overleven, die zegt dat alle automobilisten impotente hufters zijn met de verstandelijke ontwikkeling van een eencellige amoebe en dat je daar best rekening mee houdt. Zeker op kruispunten waar je officieel voorrang hebt. Dat breekt hem ironisch genoeg zuur op.

‘We zijn aan iets heel ergs ontsnapt,’ beseft ooggetuige Jef. ‘Voor hetzelfde geld krijgt die jongen een beroerte van het schrikken. Dat hij maar een beetje van zijn melk is, toont zijn mentale sterkte aan. Ik duim voor hem.’

‘Nipt een menselijk drama vermeden,’ oordeelt Ludwig die het ook zag gebeuren en zelf een ervaren fietser is. ‘Ik heb het vijftien jaar geleden ook eens meegemaakt. Ik reed op een fietspad en een auto die zijn oprit wilde oprijden, deed dat pas nadat ik gepasseerd was. Was het bewust of niet, dat is nog steeds een raadsel. Maar ik weet dus wat het is. Sterkte aan het slachtoffer, zijn familie en vrienden.’

De 16-jarige fietser die veel hartverwarmende reacties krijgt verkeert gelukkig niet in levensgevaar. De op de rechterrijstrook ongelukkig geparkeerde wagen werd meteen weggetakeld.

Wat een idyllisch fietstochtje moest worden over beloken fietspaden langs met lintbebouwing bezaaide Vlaamse steenwegen, is voor een zekere Matthias uitgedraaid op een nachtmerrie. Het zoveelste bedrog van Buienradar dat nu door kwatongen ervan verdacht wordt een socialist te zijn.

Buiten stortregende het, overstroomden riolen en deelde de Civiele Bescherming zandzakjes uit, binnen checkte Matthias Buienradar. Die gaf sporadisch lichte regen weer.

En dus kroop Matthias zijn fiets op als een koene flandrien. ‘Het viel me vrij snel op dat het stortregende, ook de straten stonden behoorlijk blank. Dat zie je niet elke dag. Toen de jeansbroek en sweater die ik droeg aan mijn lijf kleefden en ik plots 5 km/uur sneller ging fietsen door het gunstige aerodynamische effect begon ik pas echt onraad te ruiken,’ meldt hij in een persbericht.

Droeg hij dan geen regenjas? ‘Dat is een principieel gevoelige kwestie,’ blijft Matthias vaag.

Feit is wel dat de inhoud van zijn tas de strijd niet ongeschonden heeft overleefd. Behalve enkele middeleeuwse boeken (eerste druk) en een gescheurd pak oploskoffie (250 gram) vervoerde hij ook talloze vingerafdrukken. ‘De boeken hebben al meer oorlogen meegemaakt, maar de weggespoelde vingerafdrukken vallen zeer moeilijk te restaureren,’ betreurt hij.

‘Matthias geeft ruiterlijk toe dat hij ondanks eerdere negatieve ervaringen Buienradar iets te optimistisch interpreteerde. Maar dit heeft alles met vertrouwen te maken. Het is nu aan Buienradar om de vertrouwensbreuk in de vorm van een morele schadevergoeding te herstellen,’ laat zijn advocaat nog weten.

Volgens een enkeling is Matthias een kalf, volgens de meesten een onbaatzuchtige held die ze zelf hadden willen zijn. Volgende week krijgt hij voor al zijn verdiensten van de KU Leuven een eredoctoraat. Dat zegt wel genoeg.

Een koffiekan tegen de grond? De hoofdstad van Koeweit verwarren met een plant uit de duizendknoopfamilie? Een citytrip naar Gentbrugge? Geert Hoste? In de file op de E40? Op klaarlichte dag beroofd worden of een elektriciteitsfactuur in de bus krijgen? Hilarisch!

Niks hilarisch aan, vindt Lars.

Lars’ leven is een lolletje. A fortiori lachen, gieren, brullen. Meer specifiek: hilariteit alom.

Die ene keer toen hij zichzelf erop betrapte alleen Scandinavische bands te liken met minder dan 8000 fans of toen tante Chantal ladderzat verscheen op de begrafenis van zijn zoontje of toen het winteruur werd en hij ’s nachts opstond om de klok een uur vooruit te zetten, de volgende dag met de trein naar het werk ging en maar tien minuten te laat was. Lachen was dat. Zeg gerust hilarisch.

Of toen Lars te horen kreeg dat hij naar de gevangenis moest, kort nadat hij Monopoly speelde met een professor filosofie. Tranen met tuiten. Nee, hi-la-risch!

Zijn kat die hem schattig aankijkt of oh zo geschrokken reageert wanneer de tosti in de broodrooster klaar is. Ook zo hila… Nee, dat is gewoon zijn kat. Een ordinair dier. ‘Onderscheid hoort er te zijn. Je moet met adjectieven niet overdrijven,’ vindt Lars.

Volgens zijn beste vriend Marco respecteert Lars gewoon het leven zoals het komt. ‘Ik weet nog goed hoe hij de laatste trein miste in het station van Vilvoorde, daar moest overnachten en er tyfus en kinkhoest kreeg. Geniaal!’

Er rijden geen bussen meer van en naar de grens met Syrië. Vervoersmaatschappij De Lijn oordeelt dat de buslijn vanuit Antwerpen via Vilvoorde te weinig seniele senioren aantrekt.

Vele Vlamingen worden nostalgisch wanneer ze denken aan de talloze uren dat ze op de buslijn tussen Antwerpen/Vilvoorde en de Syrische grens vertoefden. Toch verdwijnt dit monument nu.

Directeur-generaal van De Lijn Roger Kesteloot legt uit: ‘De buslijn voldoet maar matig aan de actuele tijdsgeest en past niet meer in de huidige filosofie van De Lijn. Het klopt dat onder jongeren die we anders moeilijk bereiken de lijn onbeschrijflijk populair was. Maar onze werkelijke doelgroep haakte in snel tempo af.’

‘Meer en meer seniele bejaarden worden liever voor de ingang van een supermarkt gedropt dan aan de Syrische grens,’ gaat Kesteloot verder. ‘Je kan dit betreuren en ook verachten, maar het is nu eenmaal een realiteit die onze dienstverlening beïnvloedt.’

Vaste buschauffeur op het traject Antwerpen/Vilvoorde – Syrische grens was Marc (60). ‘Het waren niet de kortste dagen, niettemin was het altijd lachen en plezier maken met die jonge gasten over wie je kan zeggen wat je wil, maar een gordel droegen ze vrijwel allemaal.’

Marc vreest nu voor zijn leven. Hij rijdt vanaf vandaag dagelijks van en naar Brussel, terwijl hij had gehoopt op een rustige oude dag. ‘En mijn veiligheid dan? Is dit het respect dat ik verdien?’

Sedert Lode (10) klas 5B heeft overgenomen in Regina Pacis te Hove heeft hij al zijn klasgenoten afgedankt uitgezonderd zijn beste vriend Gilles (11) en juf Gwenny. Die laatste moet voor haar plaats vrezen nu Lode een monsterbod heeft gedaan op meester Rob uit 5A.

Als meerderheidsaandeelhouder van 5B voert Lode enkele opvallende hervormingen door. ‘Ik bezit 70% van de aandelen, Gilles 30%. Logisch dan dat ik het onderwijs zo efficiënt mogelijk wil inrichten in functie van Gilles en vooral mezelf.’

‘Loom, achterlijk, ze vallen nog liever ter plekke dood dan hun kapitaal te investeren in een eigen kekke start-up.’ Zo omschrijft Lode zijn ex-klasgenoten die hij één voor één ontsloeg. ‘Die lamme sufferds remden mijn persoonlijke ontwikkeling op zowel emotioneel als cognitief vlak. Met hun debiele vragen, stupide opmerkingen en beroerd Frans ook altijd. Dan nog gezwegen over hun gebrekkige concurrentiekracht en rentabiliteit in een intellectueel afstompende omgeving.’

‘Ik pleit al veel langer om klassen samen te stellen op basis van het aantal luxewagens thuis op de oprit,’ bepleit Gilles terwijl hij van een gin-tonic nipt na de hockeyles. ‘Je kan je niet deftig op later voorbereiden als je niet kan wennen aan alle privileges, maar moet omgaan met het broedsel van armtierig klootjesvolk dat naar cyclocross kijkt.’

Of juf Gwenny een vast contract krijgt, is nog onduidelijk aldus Lode. ‘Zolang de onderhandelingen met meester Rob in het slop zitten, wordt ze wekelijks geëvalueerd. Vorige week maakte ze nog een fout tegen de subjonctif plus-que-parfait van acquérir. Toen heb ik haar drie dagen op non-actief moeten zetten.’

Eternit roept uit voorzorg miljoenen asbestplaten terug in België. Door een productiefout zouden die vervuild zijn met stukjes Snickers waarvan is aangetoond dat die stukjes plastic bevatten. Eternit vraagt ook om voorzichtig te zijn met de consumptie van asbestplaten in het algemeen.

Het is al langer geweten dat asbestplaten mogelijk sporen van Snickers bevatten. Eternit kwam hiervoor al veelvuldig in opspraak, maar behield uiteindelijk steeds het vertrouwen dankzij haar overigens vlekkeloze reputatie.

Tot nu. In een persmededeling laat Eternit weten dat ze met de kennis van nu asbestplaten al eerder zou hebben teruggeroepen. ‘We begrijpen dat niet alleen de geroosterde pinda’s, maar ook de stukjes plastic een groot inslikkingsgevaar vormen voor kleine kinderen. En dat dit reden is tot ongerustheid bij bezorgde ouders.’

Eternit benadrukt evenwel dat er geen gevaar is voor de volksgezondheid. ‘Pas bij overmatige consumptie kan een reep Snickers vervelende nevenwerkingen veroorzaken. Er is ons voorts nog geen geval bekend van een met Snickers vervuilde asbestplaat. Maar we nemen liever het zekere voor het onzekere.’

U kunt al uw asbestplaten deponeren in Kapelle-op-den-Bos, maar evengoed de stukjes Snickers zelf uit de asbestplaten verwijderen in enkele stappen.

Zaag de reep Snickers uit de asbestplaat. Bij voorkeur met een cirkelzaag. Gooi de reep Snickers weg. (tip: draag plastieken handschoenen) Laat intussen het asbest lekker pruttelen op een vuurtje tot deze vloeibaar wordt en herstel hiermee het gat in de asbestplaat. Het is dan verleidelijk om je vingers af te likken. Niet doen! Dat is erg onbeleefd.

‘Met platvloerse, smakeloze en mensonterende Facebookcomments alleen geraakt de vluchtelingencrisis niet opgelost.’ Dat is de noodkreet die Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) slaakt. Hij wil dat de bevolking actiever participeert aan het maatschappelijk debat en lanceert daarom de campagne ‘Doe eens marginaal tegen een illegaal’.

‘Door je niet alleen onhoffelijk, maar ook ronduit boertig, laag-bij-de-gronds en agressief, enfin gewoonweg degoutant te gedragen tegenover vluchtelingen, zullen zij minder geneigd zijn naar hier te komen,’ redeneert de trotse bedenker van ‘Doe eens marginaal tegen een illegaal’ Jan Jambon.

Dezelfde campagne loopt al een maand in West-Vlaanderen. ‘Een overdonderend succes,’ aldus gouverneur Carl Decaluwé (CD&V). ‘Je kan online wel op de kap zitten van illegale vluchtelingen, maar in de praktijk was er van die vijandigheid veel te weinig te merken.’

‘Tot nu,’ jubelt Decaluwé. ‘Door de bevolking actief te sensibiliseren, verdwijnt de laatste gêne om anders nog omzwachteld racisme en opgekropte woede en frustraties onverholen te uiten. Ik hoor dat illegale vluchtelingen dit niet fijn vinden. Sommigen noemen West-Vlaanderen zelfs het Raqqa aan de Noordzee. Een teken dat de campagne werkt.’

Michel uit Schilde (58) snapt de kritiek niet. ‘Naar eer en geweten: ik denk haatdragend genoeg te zijn. Elke dag schoffeer ik vluchtelingen op zijn minst drie keer op mijn Facebookprofiel of dat van een ander, de ene keer als luie profiteurs die ons geld komen pikken, de andere keer als wrede verkrachters zonder moreel besef die ons overspoelen. Maar vertel me eens: waar vind je zo’n vluchteling?’

Volgens geruchten worden ook de overheidscampagnes ‘Wees een randdebiel tegen mensen op zoek naar asiel’ en ‘Sta hen naar het leven, vuile vluchtelingen met een iPhone 7’ een dezer dagen gelanceerd.

Het logistieke bedrijf Essers verhuist naar Bokrijk. Het openluchtmuseum wil zich meer toeleggen op het verleden.

Idyllisch Limburg, idyllisch Bokrijk.

‘Het klinkt wellicht tegenstrijdig, maar ook een openluchtmuseum als Bokrijk probeert steeds te innoveren,’ vertelt Bokrijk-woordvoerster Patricia Lefevere. ‘Hoe laat je het verleden nu herleven? Toen we in de papieren krant lazen dat Essers wilde uitbreiden, heeft Bokrijk geen moment geaarzeld.’

‘Het verleden komt alsmaar sneller op ons afgestormd,’ legt Lefevere uit. ‘Voor Bokrijk wordt het bijgevolg steeds moeilijker om zich van elke schijn van futurisme te ontdoen. Door al onze gronden ter beschikking te stellen aan een transportbedrijf zijn misverstanden niet langer mogelijk: in Bokrijk komt het verleden pas echt tot leven.’

Toch is er protest. Door de komst van Essers verliezen Hans Molenaar, Dion Smit en Bart De Wever hun baan, maar zij kunnen met brugpensioen.

Bovenal voert de hofnar van Bokrijk een verbeten strijd tegen Essers. ‘Honderden jaren beschaving in Bokrijk, het resultaat van een zeer lang en moeizaam proces, in één klap van tafel geveegd. Alsof we nog in de middeleeuwen leven.’

Woordvoerster Lefevere is geenszins onder de indruk. ‘Het behoort tot de kerntaak van Bokrijk om het leven van vroeger op een innovatieve manier tot leven te brengen. Zeg nu zelf, hoe kan dat beter dan door ganser dagen vrachtwagens in en uit magazijnen te laten rijden?’

Ook Minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) deelt die vreugde. ‘Limburg mag geen Bokrijk worden, maar ik heb nooit gezegd dat Bokrijk geen transportbedrijf mag worden.’

Gisteravond heeft een bomvolle trein met bestuurder een rit gemaakt tussen de stations van Brussel-Noord en Mechelen. De trein vertrok op het aangekondigde uur zonder aanwijsbare oorzaak. Pas een kwartier later in Mechelen werden de pendelaars uit hun hachelijke situatie bevrijd. Er vielen wonder boven wonder geen gewonden.

Een relatief nieuw treinstel dat nooit eerder gebreken vertoonde vertrok gisteravond in Brussel-Noord met aan boord een machinist, een conducteur en een honderdtal reizigers in de richting van Antwerpen.

Het is niet de eerste keer dat zoiets gebeurt, duiden historici. ‘In de tweede helft van de negentiende eeuw waren rijdende treinen een veel voorkomende praktijk. Op de lijn tussen Brussel en Mechelen werd er zelfs al activiteit waargenomen omstreeks 1835.’

Toch zit de NMBS verveeld met de zaak. Op de bewuste trein was de stilte ijzig, maar bleef iedereen gelukkig sereen en kalm. Toen de trein tot stoppen kon worden gebracht in Mechelen was de opluchting logischerwijs zeer groot. De machinist en een tiental reizigers moesten in shock opgenomen worden in het ziekenhuis, maar mochten later op de avond weer naar huis.

Een van de getroffen treinreizigers was Benny (33). ‘Op het moment dat je trein op tijd vertrekt, spoken er natuurlijk allerlei scenario’s door je hoofd. Drukken terroristen een machinegeweer tegen de slapen van de machinist? Een technisch defect? Een flauwe grappenmaker zonder smaak en mededogen? Ik ben blij dat ik het nog kan navertellen.’

‘Toch kwam de veiligheid nooit in het gedrang. Al het andere treinverkeer lag gewoon stil,’ benadrukt de NMBS die zegt de zaak ernstig te nemen en wil onderzoeken hoe dit is kunnen gebeuren.