The Vremde Mirror

Erwin (42) is het verwijt beu. ‘Velen denken dat ik een neonazi ben uit diepgewortelde frustraties en willen met mij praten. Leren ze het nooit? Ik ben niet voor rede vatbaar, ik ben een neonazi.’

‘Voor de allerlaatste en duizendste keer: ja, ik ben een neonazi. En nee, ik ben niet altijd boos. Dat ik neonazi ben staat geheel los van mijn gemoedstoestand. Ik ga niet Wouter Van Besien knuffelen wanneer ik goedgezind ben.’

‘Houd op met ons zwart te maken,’ roept Erwin op. ‘Neonazi’s zijn niet per se boos. Kwaadwillige framing. Waarom kan een mens niet zijn wie hij is? Accepteer het gewoon dat ik joden, moslims, homo’s, transgenders, communisten, journalisten en democraten wil vergassen. Het is 2018, deal with it.’

‘Vooroordelen maken veel kapot,’ zucht Erwin. ‘Het is een dagelijks gevecht, gelukkig ben ik een neonazi. Niettemin verontrust het gebrek aan ruimdenkendheid in de westerse samenleving mij ten zeerste.’

Erwin besluit op pakkende wijze. Tot huilens toe. ‘Leef en laat leven. Als je geen jood, moslim, homo, transgender, communist, journalist of democraat bent, doe ik je helemaal niets.’

Strafpleiter Jef Vermassen kan niet hardop zeggen wie er achter ‘Niet schieten’ zit, de film over de Bende van Nijvel. ‘Iedereen weet het, maar de waarheid wordt angstvallig achtergehouden.’

Niettemin wil Vermassen zonder te hoeven aandringen iets prijsgeven. ‘Ik denk dat we het moeten zoeken in kringen van slachtoffers met een mediageile advocaat en regisseurs die deze film al jaren aankondigen.’

‘Sinds vrijdag heb ik informatie in mijn bezit die de regisseur van deze film aanduidt. De bewijzen zijn er. Op justitie reken ik geenszins. Maar als er één acteur wil spreken, zijn we vertrokken.’

Vermassen heeft één acteur al geïdentificeerd. ‘Verschillende anonieme tips die ik met elkaar wist te verbinden, leidden naar Jan D., geen onbekende in het audiovisuele milieu. Ik bescherm zijn identiteit, maar roep deze J. Decleir op om het zwijgen te doorbreken.’

Dat het potje wordt dichtgehouden, vindt Vermassen niet onbegrijpelijk. ‘Wat een slechte casting. En dat script. Geen woord over mij. Gaf men mij de hoofdrol, ik had de Reus gevonden. Zeker weten. Helaas kent de film nu een einde dat zeer onbevredigend is.’

Op zoek naar een sociale woning in de omgeving van Gent? Mogelijk is dit prieeltje wel iets voor u.

© Wikimedia Commons

Deze karaktervolle en instapklare gezinswoning bestaat alleen uit natuurlijke materialen en is daarenboven van zeer recente makelij (10 september 2018, vroege namiddag). Ook binnen vertoef je net midden in de natuur.

De woning is klimaatneutraal: wat wil zeggen dat de zon voor licht en verwarming zorgt. De woning bevindt zich op een toplocatie. Aan de rand van Gent valt u niet binnen het afschakelplan en heeft u geen last van huisbezoeken van politici.

De vorige eigenaars hebben hun woonst goed onderhouden, maar hun jaarlijkse trek naar het zuiden noopte hen ertoe te vertrekken.

Nog niet overtuigd? De benedenverdieping bestaat uit één grote ruimte die vrij in te richten valt. De kevers aan het plafond zijn geen kunstwerk van Jan Fabre. De ingang van deze woonst en tevens nooduitgang zorgt ervoor dat u bij brand snel kunt ontkomen. Maar goed, dan moet alles echt tegenzitten.

Interesse? Neem contact op met de Sociale Huisvestingsmaatschappij WoninGent, die u zal doorverbinden met burgemeester Termont, die u zal doorverwijzen naar de Sociale Huisvestingsmaatschapij WoninGent, die u hierop naar de Vlaamse regering doorstuurt, die u de contactgegevens zal bezorgen van de sossen in het algemeen.

Vraagprijs: €500,00 per maand en mondje dicht tegen het antirode bastion VRT.

Hans (42) heeft alles in het leven. Al stelt hij vast hiermee tot een minderheid te behoren. ‘Niet te vatten,’ oordeelt Hans. ‘Mensen zouden veel minder te klagen hebben indien ze steenrijk zouden zijn, net als ik.’

© Wikimedia Commons

‘Te weinig geld is de bron van vele spanningen,’ weet Hans. ‘Word rijk en je problemen verdampen als sneeuw voor de zon. Gek dat zo weinig mensen op dit idee komen.’

‘Ik ken iemand, niet te persoonlijk welteverstaan, die woont in een sociale woning waar de geslachtsziekten van de muren druipen. En maar klagen hierover. Ga toch weg man. Word rijk en schaf je een landgoed in Umbrië aan.’

En zo kan Hans nog wel even doorgaan. ‘Ongelofelijk hoeveel mensen zweren bij een middelmatig inkomen terwijl ze gewoon steenrijk kunnen zijn. Ik begrijp het nut niet van vakbonden, sociale zekerheid, leeflonen enzovoort. Ik heb dat niet nodig, omdat ik koos voor een steenrijk bestaan. Maar ja, ik ben niet te begrijpen één van de weinigen.’

De steenrijke vader van Hans overleed vijftien jaar geleden ten gevolge van een beroerte.

Het wordt steeds minder evident om nazi’s weg te denken uit het politieke bestel. Kan de politiek wel zonder? Daarover gaat de rest van dit artikel.

Voorbeeld van een foto van een nazi

‘De politiek hoort een dwarsdoorsnede van de bevolking te belichamen. En dus is het zo onlogisch niet dat nazi’s politiek vertegenwoordigd worden. Je vraagt je af waarom het zolang heeft geduurd,’ stelt politicoloog Carl Devos.

‘De politiek-correcte media hebben altijd een afkeer gehad van nazi’s. Wat zeg ik? Een regelrecht dedain. Persoonlijk houd ik ook niet zo van hun ruw taalgebruik, maar mijn punt is dat je dan niet moet schrikken dat nazi’s op een dag de wind in de zeilen krijgen,’ weet Mia Doornaert.

Peilingenpeiler Ivan De Vadder verwijst naar de geschiedenis. ‘Nazi’s zijn een garantie op succes. Die geschiedenis herhaalt zich. Niettemin blijft de evenwichtsoefening lastig: de bijna zekere electorale successen versus het bijwijlen toch uitgesproken gedachtegoed van de doorsnee nazi.’

Rik Torfs tot slot strekt in die optiek belangeloos advies. ‘Wat je kunt doen, is partijen die eraan denken met de PVDA, DE COMMUNISTEN!!!!, te besturen op dezelfde hoop te gooien als nazi’s. Zo is iedereen verdacht en geloof me, het werkt. Je komt gematigd over en scoort retweets bij de vleet. Zeg nu zelf, niet min voor oude rechts-conservatieve zakken.’

Onze voltallige eenmansredactie ontvangt geregeld vragen over de meest uiteenlopende kwesties. Helaas ontbreekt doorgaans de zin om te antwoorden. Dat kan beter. Daarom beantwoorden we publiekelijk de lezersvraag van Rik*.

© Wikimedia Commons

Zijn dilemma

Enerzijds beschouw ik mijzelf als rechts en ultraconservatief, anderzijds vind ik schone lucht belangrijk. Ik ben bang dat ik geen gehoor zal vinden bij mijn vrienden, zelfs niet bij Hendrik of Siegfried. Hoe vertel ik het hun zonder dat ze me een verrader vinden of – erger nog – een poco gutmensch?

In het openbaar haat ik communisten uit de grond van mijn hart en lach ik het belang van propere lucht weg. In het geniep gebruik ik weleens de fiets en tob ik op mijn kamertje over de toekomst van de planeet. Maar wat als iemand mijn ware gevoelens achterhaalt?

Ja, de angst heeft me te pakken. Denken jullie dat ik links ben? Of een communist? Doe ik me voor als mezelf of als iemand anders? Wie ben ik in feite? Laat het me snel weten.

xxx

Rik

Ons antwoord

Goed nieuws. Je bent niet per se een communist, Rik. Ook rechtse honden hebben lucht nodig om in leven te blijven.

Niettemin vergt het duidelijk moeite om je ware gevoelens te onderdrukken. Na verloop van tijd betaal je geheid er een prijs voor. Je organisme staat permanent onder druk, met een rist fysieke en mentale klachten als gevolg. Tot het onvermijdbare gebeurt: je gaat je gedragen als een lul zonder dat je het zelf gewaarwordt. Echt Rik, zo wil je niet worden.

Beter doe je eraan om een abonnement te nemen op de linkse kerk. Het zal je bevrijden, Rik. Sta op en kom ervoor uit. Het is 2018. De vrienden die je zullen laten vallen, zijn het niet waard jouw vriend te zijn. In de plaats krijg je linkse vrienden erbij. Dat klinkt walgelijk. Let nu op, linkse mensen zijn in de regel best menslievend. Reik hun de hand. Het zal meevallen, Rik. Vertrouw ons.

Alle goeds,

The Vremde Mirror

* Rik is zijn echte naam.

Ines (37) zou normaliter op de zeventiende plaats van CD&V in Bonheiden figureren. Helaas vergat ze domweg in aanloop naar 14 oktober een boek te schrijven. Moeilijk te geloven, maar wat kunnen wij eraan doen?

Ons in binnen- en buitenland beroemde logo, daar we geen rechtenvrije foto van Ines (37) konden vinden.

Het is toch ongehoord. Die Ines denkt eventjes het politieke bestel in Bonheiden zwierig te hertekenen zonder voor de dag te komen met een door niemand gewild pamflet, essay of boek. Waarmee ben je dan soms bezig? Met politiek?

Wat een hoogmoed. De arrogantie. Goed dat u het zegt. Dus maar wat logisch dat Ines geen kandidaat meer is. Waar gaat de mensheid heen als politici geen boeken schrijven?

Die vraag stelden we aan Rik Torfs. ‘Er zijn publicisten met een uitgesproken politieke kleur die niet op een lijst staan en er zijn …’

Sorry dat we je in de rede vallen, Rik, dit ongetwijfeld hoogstaande aforisme ten spijt, maar het is wel zo dat CD&V buiten Jabbeke niet gauw mensen rekruteert senieler dan een dode paus. Misschien eens proberen bij de jongerenafdeling van Vlaams Belang.

Nicole (kleindochter van een onderwijzer in de tijd dat die stiel nog iets voorstelde, ook in de tijd dat onderwijzers ’s avonds geen artikels van Sceptr op Facebook deelden om de volgende ochtend een toets begrijpend lezen af te nemen of alle goede werken van Auguste Borms in één lesuur te ballen) zei: ‘Amai, dat had ik van Ines niet gedacht.’

Nicole heeft elf jaar in Bonheiden gewoond, daarom dat we haar reactie relevant vonden.

Carl Devos, zeg ook eens iets. ‘Maar wie denkt dat kiezers vooral met factchecks of acute uitvoerbaarheid verleid kunnen worden, moet terug naar school. Het verhaal is minstens zo belangrijk. Politiek is, in tegenstelling tot politicologie, geen master of science. Wel een mastership of arts. En 14 oktober is een formidabele exhibitie.’

Dat is het voordeel aan Carl Devos, die zegt altijd iets, ook als hij niets te zeggen heeft, daarom is hij beroepshalve opiniestukkenschrijver voor De Morgen en (als onze bronnen kloppen) in bijberoep politicoloog. Dank Carl, dit werpt een heel ander licht op de zaak.

Na een moeizame start is de campagne van Kris Peeters op dreef geraakt. Onder grote mediabelangstelling kondigde Mariette (73) aan op Kris Peeters te stemmen.

Kris Peeters, naamgenoot van Kris Peeters © Wikimedia Commons

Mariette ziet vele redenen om niet voor Kris Peeters te stemmen. ‘Je maakt je er niet populair mee, hij gedraagt zich onbetamelijk knullig en de kans dat hij burgemeester wordt is onbestaande. Maar je kunt nu heel lacherig doen over Kris: hij bedoelt het niet zo slecht als de media denken.’

Genoeg voor Mariette om Kris Peeters te steunen. ‘Ik begrijp de belangstelling alleen niet zo. Ik ga niet als enige op de lijsttrekker van het Vlaams Belang hier in Dilbeek stemmen. Ook Jeanke, Herman en Walter hebben al aangekondigd dat Kris hun steun geniet.’

Hierop dropen alle opgedaagde journalisten onder wie Ivan De Vadder ontgoocheld af. ‘Een primeur te mooi om waar te zijn. Het kan inderdaad niet. Best gênant dat ik in het tegendeel geloofde. Niettemin zoeken we verder.’